Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑ ΠΟΤΕ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΩ ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΩΡΑ

(όσο κι αν προσπάθησα)


ΤΡΥΠΕΣ - Πατρίδα μου είναι εκεί που μίσησα (1996)


      Αυτή τη χώρα από παιδί τη σιχαινόμουν

   Δεν θυμάμαι πότε ακριβώς άρχισα να προβληματίζομαι -και να επιφυλάσσομαι- για τη χώρα στην οποία γεννήθηκα και ζούσα. Πρέπει να ήταν όταν πήγαινα στο δημοτικό κάπου στα πρώιμα '70s, δηλαδή την εποχή της ραγδαίας ανόδου του τουρισμού στην Ελλάδα. Κάπου τότε είδα για πρώτη φορά τουρίστες, είτε πεζούς με τα μπαγκάζια τους στην πλάτη, είτε μηχανόβιους με τις -εντυπωσιακές για ένα παιδί- "πανοπλίες" τους να φθάνουν κατά κύματα τα καλοκαίρια.

   Για κάποιον ακαθόριστο λόγο είχα ενστικτωδώς εντοπίσει από την πρώτη στιγμή μια αισθητική διαφορά μεταξύ των ξένων (συνήθως βορειοευρωπαίων ή αμερικάνων) που επισκέπτονταν για διακοπές τη χώρα, και των ιθαγενών. Οι πρώτοι μου φαίνονταν πιο όμορφοι. Κατά κανόνα οι άντρες ήσαν ψηλοί χωρίς κοιλιές και προγούλια και οι γυναίκες επίσης ψηλές με ωραίες αναλογίες και ιδίως με μακριά καλοσχηματισμένα πόδια (σε αντίθεση με εμάς που δεν είμαστε κι ο πιο όμορφος λαός του κόσμου...). Περπατούσαν με το κεφάλι ψηλά και με τη πλάτη ίσια, ήσαν ευγενικοί και στο βλέμμα τους υπήρχε κάτι σαν ρομαντισμός αλλά και έλλειψη πονηριάς. Και ειδικά οι γυναίκες (στην πλειοψηφία τους ανοιχτόχρωμες καστανές, φυσικές ξανθές ή κοκκινομάλλες, ή γαλανομάτες, ή πρασινομάτες, ή συνδυασμοί αυτών των στοιχείων, με φωνές και γλώσσες -γερμανικά, σκανδιναβικά, γαλλικά κλπ.- που από τα γυναικεία χείλη ηχούσαν εξωτικές στ' αυτιά μου), μού φαινόταν ότι ενσάρκωναν τα πλάσματα που στα παραμύθια είθισται να αποκαλούνται νεράιδες. Και για να προλάβω τις γεροντοκόρες της "πολιτικής ορθότητας" που θα σπεύσουν να με ανακαλέσουν εις την τάξιν: όχι δεν πιστεύω ότι το μαύρο δέρμα σε έναν άνθρωπο δεν είναι εξίσου ωραίο. Αντιθέτως έχω δει εξίσου πολλές συναρπαστικά όμορφες μαύρες γυναίκες. Αλλά ποτέ δεν έχω ακούσει για μαύρες νεράιδες. Ίσως γιατί οι νεράιδες (νηρηίδες) είναι πλάσματα του νερού, των πηγών, των λιμνών, των ποταμών, και ως γνωστόν στην Αφρική (και επομένως στις μυθολογίες της) το στοιχείο αυτό δεν είναι τόσο άφθονο όσο αλλού.


    
                           Τί 1977, τί 2017 οι νεράιδες είναι παντοτινές...

    Κάθε καλοκαίρι συνέχιζα να παρατηρώ όλο και πιο προσεκτικά τους τουρίστες. Έχοντας το προνόμιο της καταγωγής από "ανερχόμενη" τότε τουριστική περιοχή, άρχισα να αποκτώ εξοικείωση μαζί τους. Όποτε άρπαζα την ευκαιρία για εκτενέστερη επαφή, με ενδιέφερε να μάθω όσα περισσότερα μπορούσα για τις χώρες τους, τον τρόπο ζωής τους, τον τρόπο που έβλεπαν και σκέφτονταν, το χιούμορ τους, την Ιστορία τους κλπ.  Ίσως επειδή ένιωθαν κολακευμένοι από την περιέργειά μου, ή ίσως επειδή δεν τους έβλεπα σαν πελάτες (κι ίσως και λόγω τού ότι ένα παιδί δεν χρειάζεται να κάνει και πολλά για να το συμπαθήσουν), η συναναστροφή μου μαζί τους άρχισε να γίνεται όλο και πιο ουσιώδης. Η ανεπαρκής τότε γνώση μου της αγγλικής δεν υπήρξε ποτέ εμπόδιο και άλλωστε κάθε επόμενο καλοκαίρι είχα φροντίσει ώστε το πρόβλημα να έχει υποχωρήσει δραστικά.  Και κάθε Σεπτέμβριο ένιωθα ότι οι ορίζοντές μου είχαν γίνει αισθητά μεγαλύτεροι.
    


    Μεγαλώνοντας στη χώρα τής Απόλυτα Κενής Φούσκας
    
   Μπαίνοντας στην εφηβεία, οι συζητήσεις με τους τουρίστες γίνονταν ολοένα πιο απαιτητικές. Ενδιαφερόμουν να μάθω τα πάντα για τη ζωή στις χώρες τους και φυσικά να συγκρίνω με την Ελλάδα. Μιλούσαν χωρίς φανατισμό, χωρίς αφορισμούς, χωρίς εθνική ή άλλη κομπορρημοσύνη, χωρίς ύφος ξερόλα, χωρίς να νομίζουν ότι οι χώρες τους αποτελούν το κέντρο του κόσμου, χωρίς να προσπαθούν καν να πείσουν. Κι όταν ερχόταν η σειρά τους να ρωτήσουν κάτι, δεν το έκαναν προσχηματικά για να ερμηνεύσουν όπως τους βόλευε την απάντησή σου και να "επιβεβαιώσουν" προκατασκευασμένες "εθνικές" ή άλλες απόψεις, αλλά για να πληροφορηθούν και να κατανοήσουν. Τότε άρχισα να αντιλαμβάνομαι ότι το να ακούς είναι μια ικανότητα κι όχι απλώς μια από τις πέντε αισθήσεις. Επίσης δεν είχαν το κόμπλεξ να μην αναφέρουν κάποια αρνητικά των κοινωνιών τους, ή να μην επισημάνουν όσα τους φαίνονταν εκ πρώτης όψεως θετικά στη χώρα όπου έκαναν τις διακοπές τους. Δεν συμπεριφέρονταν εθνοκεντρικά, δεν πουλούσαν εξυπνάδα και δεν ύψωναν οποιουδήποτε είδους ιδεολογικά ή άλλα τείχη. Και τότε, εκτός από πιο καλαίσθητοι, άρχισαν να μου φαίνονται και πιο ενδιαφέροντες και αξιόλογοι.
    Λόγω της συναναστροφής μου με εκείνους τους ανθρώπους είχα διαισθανθεί δύο πράγματα. Πρώτον, ότι η αισθητική διαφορά μεταξύ των δύο ανθρωποτύπων ήταν υπαρκτή και όχι αποκύημα τής εξιδανικευτικής παιδικής ή εφηβικής φαντασίας μου. Δεύτερον ότι η αισθητική αυτή διαφορά σήμαινε κάποια πράγματα, τα οποία δεν είχαν να κάνουν με κάποιο ανύπαρκτο "εθνικό DNA" όσο με ζητήματα πολιτισμικά και νοοτροπίας. Άρχισα να υποψιάζομαι ότι η αισθητική δεν είναι, όπως νομίζουν οι περισσότεροι, κάτι "εξωτερικό" και διάφορο τής ουσίας: δεν υπάρχει ουσία απαλλαγμένη αισθητικής ή ουσία "ουδέτερης" αισθητικής.

    Τις συζητήσεις τις κατέστρεφαν συχνά οι παρεμβολές διαφόρων ελληναράδων που έρχονταν για να πουλήσουν τις εθνοκεντρικές εξυπνάδες τους στους ξένους. Π.χ. τους υποχρέωναν να δοκιμάσουν κάτι -υποτίθεται- τοπικό "συνοδεύοντας" την "προσφορά" με θριαμβολογίες του είδους "έχετε τέτοια στη χώρα σας;", ή "η ελληνική κουζίνα είναι η καλύτερη στον κόσμο" κλπ. Πολλές φορές ήθελαν κιόλας να συμμετάσχουν ... σοβαρά στη συζήτηση "συνεισφέροντας" με τις συνήθεις εθνοκομπλεξικές ρωμηο-αρλουμπολογίες, όπως "εμείς οι έλληνες έχουμε τη σπουδαιότερη ιστορία και έχουμε εκπολιτίσει όλον τον κόσμο" ή "εμείς οι έλληνες είμαστε καλοί άνθρωποι και δεν έχουμε πειράξει ποτέ άλλον λαό", ή "εμείς οι έλληνες έχουμε υποφέρει πιο πολλά από κάθε άλλον λαό", ή ακόμα και ... το αποστομωτικό "έχετε τόσο ωραίο καιρό στη χώρα σας, όπως εδώ;" κλπ., που φυσικά, όσο (ψευτο)ευγενικά κι αν λέγονταν, δεν έπαυαν να λέγονται για λόγους επιδειξισμού. Συχνά μάλιστα με έφερναν σε δύσκολη θέση ζητώντας μου να μεταφράσω την κάθε εμβριθή μαλακία τους. Αυτός ο χαρακτηριστικά νεοελληνικός τρόπος "συζήτησης" δεν σέβεται τον συνομιλητή, δεν του "πετάει τη μπάλα" για συνεχιστεί η αμοιβαιότητα της κουβέντας και τον προσβάλλει. Ευτυχώς οι ξένοι αντιδρούσαν όπως ταίριαζε στο επίπεδό τους, δηλαδή με συγκατάβαση και κατανόηση. Ποτέ δεν είδα κάποιον π.χ. ολλανδό ή γάλλο να απαντάει στον εξυπνάκια (β)ρωμηό ο οποίος τον μπούκωνε επιδειξιστικά με ένα κομμάτι λυσσασμένη μυτζήθρα ή ένα ποτήρι ρετσινιασμένο κρασί "έχεις δοκιμάσει τα δικά μας τυριά, ή το δικό μας κρασί πριν κομπάσεις ως άσχετος για το δικό σου;". Κάπου εκείνη την περίοδο ήταν που άρχισα να νιώθω τα πρώτα αισθήματα ντροπής επειδή είμαι απ' αυτή τη χώρα.



     Ωστόσο έμαθα αρκετά για είμαι σε θέση να κάνω κάποιες πρώτες συγκρίσεις με τη χώρα όπου ζούσα, τουλάχιστον στα ζητήματα που με "έκαιγαν". Π.χ. έμαθα ότι στις κανονικές χώρες δεν ανατίθεται στους μαθητές σχολική δουλειά για το σπίτι, αλλά ότι το σχολικό ωράριο αρχίζει και τελειώνει αυστηρά μέσα στον χώρο του σχολείου. Έμαθα επίσης ότι δεν υπάρχουν "φροντιστήρια". Έμαθα ότι στις κανονικές χώρες τα παιδιά χαίρονται τη ζωή τους. 
   Δεν μπορώ να ξεχάσω πόσο είχα δυσκολευτεί να δώσω σε μια γερμανίδα φιλόλογο να καταλάβει την έννοια του "φροντιστηρίου". "Είναι δυνατόν να υπάρχουν τόσα πολλά παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες ή με χαμηλή ευφυία στην Ελλάδα, ώστε να χρειάζονται τόσα φροντιστήρια;" με είχε ρωτήσει. "Τί εννοείς; Ότι όσοι πάνε φροντιστήριο είναι επειδή έχουν μαθησιακές δυσκολίες ή επειδή αντιμετωπίζουν κάποιο ζήτημα νοητικής υστέρησης;" την είχα αντιρωτήσει απορημένος. "Φυσικά!" μου απάντησε. "Η λέξη φροντιστήριο είναι όρος της αττικής κωμωδίας και σημαίνει ειδικό σχολείο. Υπάρχουν και στη Γερμανία δημόσια ειδικά σχολεία για παιδιά με δυσκολία συγκέντρωσης ή άλλες σοβαρότερες, αλλά και ενισχυτική διδασκαλία που γίνεται μέσα στο ίδιο το σχολείο. Αλλά γιατί να χρειάζονται τόσο πολλά φροντιστήρια στην Ελλάδα; Και μάλιστα εκτός σχολείου και επί πληρωμή;". Mου πήρε πολλή ώρα για να της δώσω να καταλάβει ότι οι μαθητές που πήγαιναν φροντιστήριο δεν ήταν επειδή ήσαν διανοητικά καθυστερημένοι, αλλά ότι στην Ελλάδα το φροντιστήριο ήταν ένα είδος ενισχυτικής διδασκαλίας για νορμάλ νοημοσύνες. Έστω κι έτσι, το ότι στην Ελλάδα υπήρχαν "φροντιστήρια" για παιδιά χωρίς μαθησιακές δυσκολίες (και μάλιστα ιδιωτικά, αντί η ενισχυτική διδασκαλία να γίνεται στο δημόσιο σχολείο) αλλά και το ότι οι μαθητές ήσαν υποχρεωμένοι να σπαταλούν τόσες ώρες για κατ' οίκον σχολική δουλειά, ήσαν γι' αυτήν καταστάσεις που βρίσκονταν εξ' ολοκλήρου στην επικράτεια του Παραλόγου και γι' αυτό απολύτως έξω απ' το αντιληπτικό της πεδίο... 
   Για έναν μαθητή σε μια χώρα όπου το σχολικό ωράριο επιμηκυνόταν κατά τρεις-τέσσερις ώρες ημερησίως κατ' οίκον, ή όπου έβλεπες (και βλέπεις) παιδιά να είναι στους δρόμους στις έντεκα το βράδυ με μια σχολική τσάντα στον ώμο (προφανώς επιστρέφοντας από κάποιο "φροντιστήριο") αυτές οι "ανακαλύψεις" υπήρξαν τουλάχιστον συγκλονιστικές και με έκαναν να νιώσω απέραντα θύμα και κορόιδο.    



   Σήμερα, έχοντας πλέον την εμπειρία της ζωής σε μια κανονική χώρα, έχω αντιληφθεί γιατί "χρειάζονται" τόσα φροντιστήρια στην Ελλάδα. Το εκπαιδευτικό σύστημα είναι κατεξοχήν εξετασιοκεντρικό και ανταγωνιστικό (για τους μαθητές). Στην νεοελληνική κοινωνία ήταν ανέκαθεν διάχυτη η ρηχή αντίληψη ότι οι "καλύτεροι", οι "εξυπνότεροι", οι "ικανότεροι", οι "ταλαντούχοι" κλπ. είναι αυτοί που "ξέρουν περισσότερα" και ότι με συνοπτικές εξεταστικές διαδικασίες αυτοί θα ξεχωρίσουν πανεύκολα και δίκαια. Κι επιπλέον επειδή οι εξετάσεις πρέπει να έχουν έναν βαθμό δυσκολίας, η διδακτέα ύλη είναι ασυνήθιστα αυξημένη σε σχέση με τα εκπαιδευτικά συστήματα των κανονικών χωρών (από μια σύγκριση που έχω κάνει μεταξύ ελληνικού και γερμανικού γυμνασίου το ποσοστό φθάνει το ιλιγγιώδες 500%). Έτσι οι νεοέλληνες μαθητές υποχρεούνται στην εκμάθηση ενός όγκου πραγμάτων κυριολεκτικά άχρηστων στους μή ειδικούς (σχολαστικίστικα -και άρα εντελώς εκτός ουσίας- αρχαία ελληνικά, ολόκληρη τη μονότονη και ανούσια "βυζαντινή" ιστορία, ανώτερα μαθηματικά κλπ.) για τα οποία ο μόνος τρόπος προσπέλασης (ακόμα και για τα μαθηματικά) είναι η παπαγαλία και η τυφλή εφαρμογή ενός εκάστοτε συγκεκριμένου "μπούσουλα" (ή τυφλοσούρτη). Κι επειδή τέτοιοι στόχοι αποστήθισης και πιθηκισμού είναι αδύνατον να επιτευχθούν από ένα υγιές και φυσιολογικό μυαλό (ακόμα κι αν το έχουν αναλάβει οι πιο αφοσιωμένοι δάσκαλοι) παρά μόνο από έναν βλάκα, έρχεται η παραπαιδεία για να καλύψει (με το αζημίωτο εννοείται) αυτή την "ανάγκη", "προσφέροντας" στους μαθητές ειδικές τεχνικές και "δεξιότητες" που θα ξεγελάσουν (ή μήπως καθαγιάσουν;) τον εξεταστικό Μολώχ. Κατ' αυτόν τον τρόπο εισάγονται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση σχεδόν αποκλειστικά όσοι διαθέτουν (δηλαδή οι γονείς τους) την οικονομική δυνατότητα για "φροντιστήρια" και  μπορούν να συμβιβαστούν (ή έστω να προσποιηθούν ότι συμβιβάζονται) με την παπαγαλία (δηλαδή να προσποιηθούν τον βλάκα). Αυτό σημαίνει ότι όσοι κατορθώνουν να συνεχίσουν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν αποτελούν απαραιτήτως το θεωρούμενο ως άνθος αυτής της χώρας (συχνότατα μάλιστα είναι απλώς ηλίθιοι), αφού ένα ανεξακρίβωτα μεγάλο ποσοστό ευφυών αποβάλλεται ως "ακατάλληλο" από το πανηλίθιο, κοινωνικώς άδικο και εξόφθαλμα παράλογο εξετασιοκεντρικό καθεστώς. 

    Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, η "παιδεία" στην Ελλάδα ήταν και παραμένει βαθιά και απροκάλυπτα ταξικοκεντρική και βλακοκεντρική και έχει σαν στόχο (μέσω της επιβολής της παπαγαλίας) την ατροφία της κρίσης. Διδάσκει την αυτο-υποτίμηση, την προσποίηση και την υποκρισία. Αποσκοπεί στο να αποθαρρύνει και να εμποδίσει τους ικανούς για δημιουργία και πρωτοτυπία, επιβραβεύοντας τις ατάλαντες διεκπεραιωτικές μετριότητες που θα διαιωνίσουν τη βλακοκρατία. Αυτός είναι και ο λόγος που τα σχολικά βιβλία (ειδικά στα μαθηματικά και στα αρχαία) είναι επίτηδες κακογραμμένα και δυσνόητα, σε αντίθεση με τα δεκάδες σχολικά βοηθήματα που κυκλοφορούν στο εμπόριο. Παράλληλα μέσω του κτηνώδους ανταγωνισμού κακοποιεί τους εφήβους βυθίζοντάς τους στην κατάθλιψη και τα ψυχοφάρμακα. 
 Αντιθέτως στις κανονικές χώρες (αυτές των αποκαλουμένων "κουτόφραγκων" που φτιάχνουν υποβρύχια, υπολογιστές, αξονικούς τομογράφους, δορυφόρους, ή που έχουν αναδείξει τους κορυφαίους κλασικιστές κλπ.) η σχολική ύλη είναι δραματικά λιγότερη, ουσιωδέστερη και άκρως ερεθιστική για την ανάπτυξη της κρίσης και της φαντασίας, ενώ το εκπαιδευτικό σύστημα σε όλες τις βαθμίδες του αναζητά, καλλιεργεί και αναδεικνύει την κριτική ικανότητα, τη δημιουργία και την πρωτοτυπία. Τα παιδιά εξωθούνται από νωρίς να αναζητήσουν ό,τι τους πάει περισσότερο (από εργατοτεχνίτης μέχρι καθηγητής πανεπιστημίου) για να το εξασκήσουν ως βιοπορισμό (κι όχι σώνει και καλά να "σπουδάσουν" ή να "μορφωθούν" κατασπαταλώντας τις δυνάμεις τους σε στόχους που ενδεχομένως δεν τους ταιριάζουν, μόνο και μόνο για να κάνουν επίδειξη στο χωριό οι κομπλεξικοί γονείς τους). Και φυσικά όσοι έχουν τον τύπο μυαλού (και όχι γενικώς την "εξυπνάδα") που απαιτείται για ανώτερες σπουδές, έχουν -όπως όλοι- την αξιολόγηση που δικαιούνται (η οποία φυσικά δεν βασίζεται στο πόσο "καλά" έχουν παπαγαλίσει). Σε αυτή τη ζωτική (για το άτομο αλλά και για την κοινωνία) διαδικασία είναι από νωρίς παρόν σύμπαν το εκπαιδευτικό σύστημα με ψυχολόγους, παιδοψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, ειδικούς επί του επαγγελματικού προσανατολισμού, συμβούλους, ειδικευμένους εκπαιδευτικούς κλπ. έτσι ώστε, αν είναι δυνατόν, κανείς άνθρωπος να μην πάει χαμένος (επαγγελματικά τουλάχιστον). Υπάρχει διάχυτη η αντίληψη ότι ο καθένας πρέπει να αξιοποιείται εργασιακά σε αυτό που του πάει. Οι εργασιακές τύχες των ανθρώπων (και της εκάστοτε νέας γενιάς), οι σταδιοδρομίες τους και οι ζωές τους δεν αποφασίζονται αυθαίρετα, εκ του προχείρου και χωρίς κριτήρια, με σαρκοβόρες γραπτές εξετάσεις λίγων ημερών (όπου η επιτυχία σε αυτές βασίζεται στην "ιδιωτική πρωτοβουλία" της παραπαιδείας και στην τσέπη των γονέων).

     Μάλιστα η κυβέρνηση της "πρώτης φοράς αριστερά" σκίζει το καλσόν της ότι θέλει να περιορίσει τις εξετάσεις, και η εισαγωγή στα πανεπιστήμια να γίνεται με κριτήριο τον βαθμό του σχολικού απολυτηρίου. Επειδή όμως είμαστε στη χώρα που είμαστε, πρέπει να θεωρηθεί παραπάνω από βέβαιο ότι αυτό αποτελεί μια ακόμα πονηρή προσπάθεια περαιτέρω ενίσχυσης της παραπαιδείας. Διότι ο κόσμος τό 'χει ήδη τούμπανο το πόσο φροντιστήριο θα πρέπει να συνεχίσουν να κάνουν οι μαθητές προκειμένου να πιάσουν υψηλούς βαθμούς, έστω και απολυτηρίου. 
     Στις κανονικές χώρες η παραπαιδεία δεν έχει λόγο ύπαρξης γιατί οι διαδικασίες επιλογής επαγγέλματος, σπουδών κλπ. δεν είναι εξετασιοκεντρικές / βαθμοκεντρικές αλλά ανθρωποκεντρικές. Κατά συνέπεια, όποιος στην Ελλάδα μιλάει για "ίσες ευκαιρίες", για "ποιότητα", "εκσυγχρονισμό" κλπ. στην παιδεία,  χωρίς να αναφέρεται πρωτίστως (για να μην πούμε αποκλειστικά) στην εδώ και τώρα πάταξη της παραπαιδείας, ψεύδεται και εξαπατά ψυχρά και ενσυνείδητα. 






      Κεφάλια γεμάτα σκατά

    Το πρόβλημα με τη διδακτέα ύλη στο νεοελληνικό σχολείο δεν είναι φυσικά μόνο η ακατανόητα μεγάλη ποσότητά της αλλά και η ποιότητά της. Ειδικά στο μάθημα της Ιστορίας εξακολουθεί να προπαγανδίζεται το Ψέμα ("ελληνοχριστιανική" ιστορική συνέχεια του ελλαδικού πληθυσμού, αναπαραγωγή μυθευμάτων όπως το ανύπαρκτο "κρυφό σχολειό" κλπ.) ενώ αποσιωπάται το απολύτως αξεπέραστο έγκλημα όλων των εποχών δηλαδή το Ολοκαύτωμα του αρχαίου ελληνογενούς πολιτισμού από τους βυζαντινομεσαιωνιστές χριστιανούς ταλιμπάν. Η αρχαία ελληνική ιστορία διδάσκεται σχεδόν επιγραμματικά και "αποστειρωμένη" από τις "επικίνδυνες" πολιτικές σημασίες τηςχωρίς κυβέρνηση και κράτος αρχαία αυθεντική δημοκρατία αποκαλείται παραπλανητικά πόλη - κράτος, ο πολιτικός Ηρόδοτος είναι αγριότατα λογοκριμένος, ο πολιτικός Αριστοτέλης παντελώς άγνωστος, ο Θουκυδίδης εννοιολογικά ευνουχισμένος, η περίφημη λογομαχία του Θερσίτη έχει απαλειφθεί από την Ιλιάδα κλπ.). Αντιθέτως, σαν κατεξοχήν φορείς του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού προβάλλονται κάποιοι που δεν είχαν την παραμικρή συνεισφορά στη δημιουργία του: οι ημιβάρβαροι μοναρχικοί ελληνόφωνοι μακεδόνες και ειδικά ο αυτοθεοποιημένος και ψυχικά διαταραγμένος τυχοδιώκτης Αλέξανδρος ο Γ', ο οποίος μάλιστα έχει αναγορευθεί και "μέγας" από τους ιστορικούς των αφεντικών (δεν υπήρξε ποτέ ούτε ένας αρχαίος μακεδόνας διανοούμενος, φιλόσοφος, επιστήμονας, πολιτικός συγγραφέας, θεατρικός συγγραφέας, εικαστικός καλλιτέχνης, ποιητής, μουσικός...). Επιπλέον έχει δοθεί απαράδεκτα και ύποπτα έμφαση στη χριστιανομεσαιωνική ("βυζαντινή") ιστορία, που θα μπορούσε λόγω της αφόρητης πληκτικότητας και ασημαντότητάς της να έχει περιοριστεί σε μισή σελίδα (και πολύ είναι). 
    Ούτε εδώ θυμάμαι πότε ακριβώς άρχισα να αμφιβάλλω για τα σκατά με τα οποία προσπαθούσαν να μου γεμίσουν το κεφάλι. Πρέπει να ήταν κάπου στα τέλη γυμνασίου με αρχές λυκείου. Το καταλυτικό γεγονός ήταν η επίδραση που άσκησε -και- επάνω μου η ροκ μουσική: με έμαθε να διαισθάνομαι και να αισθάνομαι. Μου προμήθευσε αυθεντικά και επαληθεύσιμα αισθητικά κριτήρια για τη ζωή, τις κοσμοθεωρίες και τους ανθρώπινους χαρακτήρες. Ταυτόχρονα υπήρξε -και- η δική μου "πύλη εισόδου" στον δυτικό πολιτισμό από όπου άλλωστε προερχόταν.

   Το επόμενο βήμα ήταν η έναρξη της διαδικασίας αναζήτησης καθεαυτής. Ωστόσο λόγω της γενικευμένης αποσιώπησης ήταν εξαιρετικά δύσκολο να βρεις κείμενα ή βιβλία που να λειτουργούν σαν αποφρακτικά του εθνο-ιδεολογικού βόθρου στον οποίο κάποιοι υποψιασμένοι έφηβοι ασφυκτιούσαμε. Για πολλά ακόμα χρόνια το υγιές αισθητήριό μας ήταν το μόνο που μας προφύλασε (π.χ. αντιλαμβανόμαστε την αβυσσαλέα αισθητική διαφορά μεταξύ ελληνικής και χριστιανικής αρχιτεκτονικής και διαισθανόμασταν ότι αυτή εξέφραζε ένα γενικότερο πολιτισμικό χάσμα). Ήταν πολύ αργότερα που βρέθηκαν κάποιες Πόρτες της Αντίληψης, όπως π.χ. το περιοδικό Δαυλός. Τότε άρχισαν να επιβεβαιώνονται οι αισθητικές υποψίες μας, αφού το κουβάρι του Ψεύδους άρχισε να ξετυλίγεται με στοιχειωδώς τεκμηριωμένο τρόπο: ο αρχαίος πολιτισμός ισοπεδώθηκε από τους χριστιανούς σκοταδιστές και δεν υπήρξε καμμία ομαλή διαδοχή μεταξύ αρχαιότητας και χριστιανικού μεσαίωνα (όπως μας έλεγαν στο σχολείο), ελληνικός πολιτισμός και χριστιανισμός είναι έννοιες ασύμβατες και αντίπαλες, ο χριστιανισμός είναι μια θρησκεία δούλων (για ψυχοσύνθεση δούλου, ήθη δούλου και στάση δούλου), η ονομασία "έλληνας" είχε για πάνω από χίλια χρόνια απαγορευτεί και αντικατασταθεί από την αστεία "ρωμηός", η ναρκισσευόμενη "ελληνοχριστιανική" ρωμηοσύνη είναι κάτι οξύμωρο και ένα αντιαισθητικό υβρίδιο, η Εκκλησία Α.Ε. είχε αφορίσει τους εξεγερμένους του 1821 και είχε σταθεί (και εξακολουθεί να στέκεται) αντιμέτωπη στον ευρωπαϊκό Διαφωτισμό και την αποβυζαντινοποίηση / απομεσαιωνοποίηση της χώρας. Μάθαμε ότι η Εκκλησία και οι βυζαντινοί φεουδάρχες είχαν παραδώσει τη χώρα στους -πολιτισμικά εγγύτερούς τους- οθωμανούς γιατί έτρεμαν κυριολεκτικά την κοινωνική, οικονομική και πολιτισμική Αναγέννηση της δυτικής Ευρώπης. Μάθαμε ότι η Ελλάδα δεν πέρασε από τα ιστορικά στάδια της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού και ότι γι' αυτό δεν επιτρέπεται να κομπάζει ότι ανήκει στον σύγχρονο κόσμο, στην Ευρώπη, στη Δύση κλπ. μόνο και μόνο επειδή έχει κρύψει κάποιες καθόλου ευκαταφρόνητες ποσότητες από λίρες ή ευρώ στα στρώματα. Μάθαμε ότι η επανάσταση του 1821 (που είχε σαν πρόταγμα τη δημιουργία στην Ελλάδα μιας ευρωπαϊκής / δυτικής κοινωνίας) ηττήθηκε αφού συνέχισαν να κυβερνούν οι ίδιοι μεσαιωνιστές δυνάστες (μεταλλαγμένοι στους σημερινούς κρατικοδίαιτους αεριτζήδες ψευτοκαπιταλιστές, στο επίσης κρατικοδίαιτο κοινωνικο-οικονομικό καρκίνωμα της Εκκλησίας Α.Ε., στους πολιτικάντηδες επιγόνους των χαμερπών και διεφθαρμένων τουρκοβυζαντινών φαναριωτών κλπ.) κι ότι η μόνη διαφορά ήταν ότι απλώς είχαν φύγει οι οθωμανοί από τους οποίους είχαν διοριστεί ως τοποτηρητές. Μάθαμε ότι το πελατειακό κράτος, η διαπλοκή κλπ. υπήρχαν ήδη απ' το μεσαιωνικό "Βυζάντιο" κι ότι δεν τα έφεραν οι οθωμανοί. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει καν ένας τριτοκοσμικός έστω καπιταλισμός παρά μόνο μια κανονικότατη νεοβυζαντινή φεουδαρχία με δυτικοφανή μόστρα για να εξαπατώνται οι αδαείς. Μάθαμε ότι η Ελλάδα δεν είναι μια κανονική χώρα.



   Αργότερα κάποιοι ανακαλύψαμε τα βιβλία του Στίνα και του Καστοριάδη: τα περί "αντιφασιστικού" πολέμου του 1940 ήταν μια απάτη, η φασιστική Ελλάδα του Μεταξά δεν έκανε κανέναν ... "αντιφασιστικό" πόλεμο, η Ελλάδα μπορούσε και έπρεπε να μείνει ουδέτερη, ο Άξονας δεν θα επιτίθετο στην Ελλάδα αν ο αγγλόδουλος Μεταξάς δεν έκανε τσιμπούκια στην αγγλική αποικιοκρατία (παριστάνοντας κουτοπόνηρα τον "ουδέτερο" και νομίζοντας ότι δεν τον βλέπουν), η σύντομη και παντελώς ανώφελη ελληνογερμανική συμπλοκή σε τίποτα δεν καθυστέρησε την επιχείρηση Μπαρμπαρόσα (οι παρατεταμένες ανοιξιάτικες βροχοπτώσεις της ρωσικής άνοιξης του 1941, που μετέτρεψαν τους ρωσικούς χωματόδρομους σε βούρκους, ήταν η αιτία της καθυστέρησης), οι "αντάρτες" (δεξιοί κι αριστεροί) ήσαν κατσαπλιάδες που -σε αντίθεση με τους Κλέφτες της τουρκοκρατίας- δεν έδωσαν ποτέ ούτε μια αληθινή μάχη (σκότωναν δυο-τρεις γερμανούς σε μια "ενέδρα" και μετά -αντίθετα με τους Κλέφτες- τη κοπανούσαν στα βουνά αφήνοντας επίτηδες τα χωριά στο έλεος των αντιποίνων), η "εθνική αντίσταση" είχε σαν αποκλειστικό στόχο την πρόκληση ιταλογερμανικών αντιποίνων στον άμαχο πληθυσμό (ώστε ο πληθυσμός να στρατευθεί αναγκαστικά στο "αντάρτικο") και σε τίποτα δεν συνέβαλλε στην έκβαση του πολέμου, οι "ανταρτικές" συμμορίες (δεξιές κι αριστερές) φύλαγαν τις δυνάμεις τους για το μοίρασμα της εξουσιαστικής "πίτας" που ήξεραν (από τον Ιανουάριο του 1943 ήδη) ότι θα ακολουθούσε μόλις έφευγαν οι γερμανοί, η κατοχική πείνα του 1941-1942 δεν οφειλόταν στους γερμανούς αλλά στον βρετανικό ναυτικό αποκλεισμό των ελληνικών λιμανιών (ώστε να μην μπορεί η κατεχόμενη Ελλάδα να εισάγει σιτάρι, να προκληθεί λιμός και να δημιουργηθούν προβλήματα στις δυνάμεις κατοχής), τα αντίποινα ιταλών και γερμανών δεν ήσαν ακριβώς εγκλήματα πολέμου αλλά -υπό κάποιες προϋποθέσεις- προβλέπονταν από τις διεθνείς περί πολέμου συνθήκες (τις οποίες έχει υπογράψει και η Ελλάδα), ο καταχρηστικά αποκαλούμενος "εμφύλιος" (1943-1949) δεν ήταν παρά συμμοριτοπόλεμος κομματικών συμμοριών για την αρπαγή της εξουσίας, ο Δεκέμβρης του 1944 δεν ήταν παρά μια σταλινική σκηνοθεσία για να αποκρυφθεί από το ελληνόφωνο σταλινοποίμνιο το μοίρασμα της Ευρώπης απ' τους Τσώρτσιλ και Στάλιν, και γενικώς ότι το "έπος του '40" είναι μια εξωραϊσμένη μαλακία που βολεύει και αλληλοαθωώνει δεξιορωμηούς κι αριστερορωμηούς.


   Α. Στίνα, ΕΑΜ - ΕΛΑΣ - ΟΠΛΑ: Η "ειδική αποστολή" της εθνικής αντίστασης στο δεύτερο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό πόλεμο και η συμβολή της στη βιβλική καταστροφή που εν ψυχρώ προετοιμάζουν οι δήμιοι που κυβερνούν τους λαούς
   
(Εκδόσεις Διεθνής Βιβλιοθήκη, Αθήνα 1984)

    Αυτό το προκαταρκτικό αργό και βασανιστικό ψάξιμο πήρε πάνω από δεκαετία-δεκαπενταετία. Κι αν τελικά το κεφάλι κάποιων ξαλάφρωσε από την ιδεολογική κόπρο του Αυγείου, το προσωπικό ψυχικό κόστος των κοινωνικών προεκτάσεων και συνεπειών αυτής της διαδικασίας (από την εποχή του σχολείου ήδη) υπήρξε τεράστιο: συγκρούσεις με τον περίγυρο, μοναξιά, πρόβλημα ταυτότητας, στιγματισμός, απόρριψη, συχνός εξαναγκασμός σε απομόνωση, αβέβαιος και "άνισος" αγώνας για την κατάκτηση της αυτοεκτίμησης. Σήμερα το ψάξιμο συνεχίζεται με λιγότερη αβεβαιότητα πλέον και προς τη σωστή κατεύθυνση. Αλλά, σε ό,τι με αφορά (κι όσο υπερήφανος κι αν νιώθω που τους ξέφυγα) δεν πρόκειται ποτέ να συγχωρήσω αυτούς που με υπέβαλλαν εν γνώσει τους στο χρονικό και ψυχικό κόστος ενός τόσο μεγάλου χασομεριού. Επίσης δεν πρόκειται ποτέ να τους συγχωρέσω που αναγκάστηκα να καταβάλλω την τριπλάσια προσπάθεια (προσωπικό διάβασμα χωρίς φροντιστήρια) για να μπω κι εγώ σε μια "ανώτατη" κωλοσχολή (από την οποία, επιπλέον, δεν βγήκα περισσότερο διαφωτισμένος απ' όσο ήμουν όταν μπήκα), πιστεύοντας αφελώς ότι αν την τελείωνα θα είχα αυτό που λένε "μια καλύτερη ζωή" (στην Ελλάδα; Χα χα!).

   Ο στόχος της σχολικής ρωμηοπροπαγάνδας ήταν (και παραμένει) να παραχθούν υπήκοοι πορωμένοι απ' τον πιο εμετικό εθνικισμό, με σύνδρομο καταδίωξης ("όλοι οι κακοί ξένοι -αμερικάνοι, εβραίοι, γερμανοί, τούρκοι, αρειανοί, ανδρομεδιανοί, αλφακενταυριανοί κ.α.- θέλουν το κακό μας γιατί είμαστε οι πιο μάγκες και την έχουμε πιο μεγάλη" κλπ.), βουτηγμένοι στην αυτολύπηση και την κλαψομουνίαση ("κανείς λαός δεν έχει υποφέρει όσο εμείς" - κι ας μην γενοκτονηθήκαμε ποτέ όπως οι ινδιάνοι, κι ας μην εξοριστήκαμε για δύο σχεδόν χιλιετίες όπως οι εβραίοι, κι ας μην έγιναν οι πόλεις μας κρατήρες από τους βομβαρδισμούς του β' παγκοσμίου πολέμου κι ας μην περάσαμε εβδομήντα χρόνια "υπαρκτού σοσιαλισμού", κι ας μην χάσαμε ποτέ τη γλώσσα μας, κι ας μην περάσαμε αποικιοκρατία τύπου Μπαγκλαντές ή Λατινικής Αμερικής κλπ.) και με ικανότητα αυτοεξιδανίκευσης του Απόλυτου Τίποτα το οποίο σημαίνουν για τον νεώτερο πολιτισμό ("οι πρόγονοί μας έβαλαν τις βάσεις του πολιτισμού, εμείς έχουμε ... το DNA τους, άρα παραμένουμε το ίδιο σημαντικοί κι ας είμαστε οι πιο άχρηστοι, και άρα όλος ο πλανήτης πρέπει να κάθεται σούζα ακόμα κι όταν κλάνουμε"). Κάποιοι όμως αντιληφθήκαμε ότι (σε αντίθεση με ό,τι τους βολεύει να πιστεύουν οι γραικύλοι) κανείς στον πλανήτη δεν ασχολείται με αυτόν τον παντελώς ασήμαντο λαό, που θεωρεί ότι όλη η ανθρωπότητα του χρωστάει γραμμάτια από την κλασική αρχαιότητα (για την οποία φυσικά έχει μαύρα μεσάνυχτα αφού την απαξιώνει ως ... πρόδρομο του ιουδαιοχριστιανισμού) και που βλέπει παντού "εχθρούς" και επιβουλευόμενους την αυτοκαθαγιασμένη ασημαντότητά του. Και που αν υποθέσουμε ότι κάποιο μαγικό χέρι τον αφαιρούσε από τον πλανήτη, κανείς δεν θα αντιλαμβανόταν την απουσία του. Οι αποπροσανατολισμένοι και μυαλοκαμένοι κάτοικοι αυτής της χώρας με την απύθμενη άγνοια, την καταγέλαστη συλλογική αυτοπαράσταση και τον ανώριμο ψυχισμό, είναι απλώς η εικόνα και το προϊόν των σχολείων τους, τα οποία οι ίδιοι επέλεξαν να έχουν.
      Κι ούτε είναι τυχαίο ότι ο πραγματικός εθνικός ήρωας των (β)ρωμηών είναι ο Καραγκιόζης: αντιαισθητικός, κουτοπόνηρος, δουλοπρεπής, εξυπνάκιας, εκούσια αγράμματος, γλείφτης, κομπλεξικός, διπρόσωπος, "κότα", κουραδόμαγκας, υποκριτής, κλαψομούνης, ρουφιάνος, παράσιτο, κοπρίτης, βολεψοκωλάκιας, καρπαζοεισπράκτορας, τραμπούκος (φυσικά μόνο εκεί που τον παίρνει), μηχανορράφος, χαιρέκακος, άρπαγας, καταπατητής, τρακαδόρος, άχρηστος, λαμόγιο, βρωμιάρης, κακοποιός των παιδιών του, ένα εκτυφλωτικό Μηδέν, και προπάντων υπερήφανος για όλα τα προηγούμενα, συμπυκνώνει όλες τις θεωρούμενες ως αρετές του βυζαντινομεσαιωνικού ρωμηο-ανθρωπότυπου, που περνιέται για γνήσιος απόγονος ... των ελλήνων.



   Αντιθέτως οι ξένοι συζητητές μου των καλοκαιριών έδειχναν απολύτως ενήμεροι των ιστοριών των χωρών τους. Αμερικάνοι, άγγλοι, γερμανοί, γάλλοι, ολλανδοί, βέλγοι κλπ. γνώριζαν πολύ καλά π.χ. για τη γενοκτονία των ινδιάνων, για το αίσχος της δουλείας, για την αποικιοκρατία, για τα εγκλήματα του ναζισμού, για την εχθρική στάση της χριστιανικής εκκλησίας απέναντι στην επιστήμη, για τον χριστιανικό μεσαίωνα, για το Κογκό και για το Βιετνάμ. Και το καλύτερο: όλα αυτά τα είχαν μάθει στο δημόσιο σχολείο. Δηλαδή εκεί όπου εμείς μαθαίνουμε ότι ο -απλώς ελληνόφωνος και παντελώς άσχετος με τον ελληνικό πολιτισμό- Αλέξανδρος ο Γ' εκπολίτισε την (απολίτιστη;!) Ασία, ή ότι η ιμπεριαλιστική μικρασιατική εκστρατεία / φιάσκο του 1922 ήταν ... εθνικοαπελευθερωτική. Είναι τυχαίο που λαοί με τέτοια συλλογική αυτοκριτική και ιστορική αυτογνωσία είναι θεατοί μόνο με τηλεσκόπιο (ούτε καν με κιάλια) από τους μεγαλοϊδεάτες (β)ρωμηούς;
  


     Μπαίνοντας στο νόημα της νεοελληνικής πραγματικότητας

     Βγαίνοντας στη ζωή, μου πήρε επίσης κάμποσα χρόνια για να καταλάβω ότι όποιος σ' αυτή τη χώρα επιχειρήσει να ζήσει αποκλειστικά και μόνο με την προσωπική του προσπάθεια (όπως δηλαδή ζουν κατά κανόνα οι άνθρωποι στις κανονικές χώρες)  είναι εκ προϊμίου αυτό που λένε "καμένο χαρτί". Αυτό πολύ απλά σημαίνει ότι: στην Ελλάδα εάν δεν κληρονομήσεις (σπίτια ή εισοδήματα ή μια επιχείρηση κλπ.), εάν οι γονείς σου ή οι συγγενείς σου δεν είναι πελατειακά δικτυωμένοι ώστε να βρεις μια αξιοπρεπή δουλειά (συνήθως στο Δημόσιο ή σε κάποια τράπεζα κλπ.), εάν δεν δε ευνοήσει η τύχη, εάν δεν βρεις κάποιο κορόιδο για να του κατσικωθείς (π.χ. ένας "καλός γάμος"), ή εάν δεν αναπτύξεις την κατάλληλη νοοτροπία (γλείφτης, ρουφιάνος, απατεώνας, καριόλης, εκμεταλλευτής και γενικώς οι αρετές του εθνικού ήρωα Καραγκιόζη) καλύτερα να πας να αυτοκτονήσεις ή να αλλάξεις χώρα.
   Το να προσπαθήσεις να επιβιώσεις σαν δυτικός στην Ελλάδα είναι μακράν η μεγαλύτερη μαλακία που μπορείς να κάνεις. Στην Ελλάδα ήταν ανέκαθεν απλώς αδύνατον να ζήσεις αξιοπρεπώς μόνο με τη δική σου προσπάθεια. Είναι αδύνατον να μπορείς μόνο με τη δουλειά σου που έχεις βρει μόνος σου, να πληρώνεις ακόμα και τα βασικά: διατροφή, στέγη (ενοίκιο ή στεγαστικό), ένδυση, μετακινήσεις (εισιτήρια, καύσιμα, τέλη κυκλοφορίας κλπ.), λογαριασμούς (κοινόχρηστα, νερό, ρεύμα κλπ.), διάφορα απαραίτητα πάγια ή έκτακτα μικροέξοδα (οδοντόκρεμες, ένα σκασμένο λάστιχο, ένα σφράγισμα) κλπ. Αν ο μισθός σου είναι τόσο μεγάλος ώστε να το καταφέρνεις, σημαίνει ότι έχεις αξιοπρεπή δουλειά, δηλαδή ότι σου έχουν βρει βρει δουλειά με "μέσον" ή με άλλου είδους βοήθεια. Αν πάλι ο μισθός σου δεν είναι τόσο μεγάλος αλλά παρ' όλα αυτά τα βγάζεις πέρα, σημαίνει ότι έχεις "παραλείψει" να μας πεις κάτι (π.χ. ότι το σπίτι που μένεις είναι κληρονομιά και άρα δεν αιμορραγείς κάθε μήνα με το ενοίκιο ή τη δόση του στεγαστικού, ή ότι έχεις παντρευτεί δημόσιο υπάλληλο κ.α.).



   Στην Ελλάδα τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Ούτε καν τα απολύτως στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα...


     Αντιθέτως στις κανονικές χώρες η συντριπτική πλειοψηφία ζει από τη δουλειά της και μόνον. Το ιδιόκτητο σπίτι είναι για τους περισσότερους όνειρο θερινής νυκτός. Η οποιαδήποτε κληρονομιά το ίδιο. Το "μέσον" είναι λέξη που δεν υπάρχει στις γλώσσες τους. Αλλά τα εισοδήματα είναι όσα χρειάζεται κάποιος για να ζει αξιοπρεπώς. Και βέβαια το κόστος ζωής είναι πολύ χαμηλότερο (π.χ. μια σειρά από κονδύλια που είναι εκ των ων ουκ άνευ για μια νεοελληνική οικογένεια, όπως έξοδα παραπαιδείας, έξοδα σε ιδιώτες γιατρούς - ας μην αναφέρουμε το καρτέλ των πανάκριβων σούπερ μάρκετς - κλπ., εκεί είναι άγνωστα).
    Ο λόγος είναι ότι στις κανονικές χώρες η εργασία θεωρείται -και είναι- το παραγωγικό και φορολογικό θεμέλιο της κοινωνίας, και γι' αυτό έχει πολύ σοβαρή αντιμετώπιση, σε επίπεδο κατάρτισης (εκπαίδευση, παιδεία κλπ.), σε επίπεδο οργάνωσης (αυστηρά καθορισμένο εργασιακό αντικείμενο και ωράριο για όλους και όχι νεοελληνικές εργοδοτικές αρπακολλιές του στυλ "ό,τι κάτσει, όποτε κάτσει, σε όποιον φουκαρά κάτσει"), σε επίπεδο νομικής κατοχύρωσης (οι εργοδότες πλην νεοελλήνων δεν τολμούν να κάνουν στους εργαζόμενους τις γνωστές "μαγκιές" που κάνουν στην Ελλάδα), σε επίπεδο αξιοκρατίας (ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση), σε επίπεδο αξιολογήσεων (οι οποίες γίνονται βάσει αντικειμενικών και μετρήσιμων κριτηρίων και όχι βάσει του τί θα αποφανθεί ο κάθε μεροληπτικός προϊστάμενος ή το κάθε πελατειακώς "αρμόδιο" κομματόσκυλο της ιεραρχίας), σε επίπεδο απολαβών (μισθοί) και τέλος σε επίπεδο κοινωνικής ασφάλισης. Κάθε άνθρωπος θεωρείται ότι πρέπει να μπορεί να ζήσει από τη δουλειά του, μια και δεν υπάρχουν άλλοι τρόποι (κληρονομιές, βοήθεια απ΄την οικογένεια, πελατειακές σχέσεις κλπ.) για να επιβιώσεις σε αυτές τις χώρες. Κάθε άνθρωπος (ακόμα και ο πιο μειονεκτικός διανοητικά) θεωρείται ότι πρέπει να αξιοποιηθεί σε κάποια θέση εργασίας με μισθό τέτοιο ώστε να στέκεται στα πόδια του, να φορολογείται κλπ. Παράλληλα, οι άνεργοι βρίσκουν πολύ ευκολότερα δουλειά (για την ακρίβεια τούς βρίσκει δουλειά ο αντίστοιχος ΟΑΕΔ και δεν ψάχνουν οι ίδιοι... από αγγελίες) ενώ η αντίληψη περί αξιοπρέπειας που χαρακτηρίζει τις κανονικές χώρες έχει καθιερώσει μια πραγματική επιδοματική πρακτική προς όσους έχουν ανάγκη (π.χ. επίδομα ανεργίας επ' αόριστον ίσο με το 80% του τελευταίου μισθού, επιδότηση 100% του ενοικίου, κοινωνικές υπηρεσίες υψηλού επιπέδου κλπ.).
    Αυτός είναι κι ο λόγος που αν η ανεργία (και μάλιστα η μή επιδοτούμενη) είχε φτάσει έστω και στο πρώτο διψήφιο νούμερο οι κοινωνίες αυτές θα διαλύονταν κυριολεκτικά από τις "εμφύλιες" συγκρούσεις: οι άνθρωποι εκεί δεν έχουν άλλους τρόπους βιοπορισμού εκτός από την εργασία. Ενώ σε μπανανίες όπως το Ελλαδιστάν όπου η κοινωνία δεν βασιζόταν ποτέ στην πραγματική εργασία αλλά στην πουστιά και τη λαμογιά (πελατειακές σχέσεις), η εργασία ήταν πάντα απαξιωμένη (από πλευράς κοινωνικού γοήτρου, κατάρτισης, συνθηκών, αξιοκρατίας, ασφάλισης, αμοιβών, νομικής κάλυψης κλπ.). Έτσι ένα ποσοστό 50% πραγματικών ανέργων (και μάλιστα αφημένων στην τύχη τους) θεωρείται ψιλοπράγματα ή φυσικό φαινόμενο, και έτσι οι βολεμένοι κοιμούνται σαν μωρά. 



    Και μια εμπειρική κοινωνιολογική παρατήρηση: αυτοί που έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα από τη χρεωκοπία του ελληνόφωνου ψευδοκράτους (τα 2,5 εκατομμύρια των ζωντανών νεκρών που δεν θα ξαναβρούν ποτέ κανονική δουλειά με πενθήμερο και οκτάωρο, έστω και σαν αυτή την υποαμειβόμενη και αναξιοπρεπή που είχαν πριν τη χρεωκοπία) είναι ακριβώς αυτοί που ζούσαν στην Ελλάδα σαν δυτικοί (δηλαδή επιβίωναν / φυτοζωούσαν μόνο με τις πενιχρές αποδοχές της δουλειάς τους χωρίς κανένα άλλο περιουσιακό ή εισοδηματικό στοιχείο και, εννοείται, πελατειακώς έκθετοι και απροστάτευτοι). Αποτελούσαν το μή τοξικό κομμάτι της κοινωνίας, δηλαδή την πραγματική κοινωνία. Γι' αυτό ακριβώς υπήρξαν οι πρώτοι και οι κατεξοχήν που σαρώθηκαν κυριολεκτικά από τη χρεωκοπία του ψευδοκράτους. Οι υπόλοιποι, οι κάθε είδους βολεμένοι ("επιδοτούμενοι", διαπλεκόμενοι, "πελάτες", συνδαιτυμόνες των Πάγκαλων κλπ.) διασώθηκαν έστω και με κάποιες αμυχές (και φυσικά έχοντας θυσιάσει την πραγματική κοινωνία). Βέβαια το ότι οι πρώτοι ζούσαν (από εργασιακής μόνο πλευράς) σαν δυτικοί δεν τους καθιστά αυτομάτως δυτικούς: η παραίτηση, η μοιρολατρεία και η παντελής έλλειψη οργισμένης αντίδρασης από πλευράς τους αποδεικνύει ότι είναι γνησιότατοι θρασύδειλοι (β)ρωμηοί και απόγονοι του Καραγκιόζη. Έχοντας εσωτερικεύσει τις δουλοπρεπείς χριστιανικές επιταγές περί γυρίσματος και του άλλου μάγουλου, και έχοντας καταπιεί αμάσητο το εθνοπατριωτικό κουτόχορτο περί "κακών ξένων" (βλ. δανειστών) που "ανέκαθεν ήθελαν το κακό της Ελλάδας" έχουν και αυτοί δρομολογηθεί / αποπροσανατολιστεί να τα βάζουν με ανύπαρκτους εξωτερικούς εχθρούς αντί με τους πραγματικούς που βρίσκονται μπροστά στα μάτια τους. Κάνουν ό,τι απαιτούν απ' αυτούς οι βολεμένοι με τα ευρώ στα στρώματα: αργοπεθαίνουν ησύχως και αδιαμαρτύρητα. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο είναι πανάξιοι των όσων τους συμβαίνουν.

     

         Γνήσιος απόγονος του Καραγκιόζη σε οίστρο διεκδίκησης των εθνικών του "δικαίων"...



    Ένα επίσης πολύ σημαντικό ζήτημα...

    Εκτός από το επαγγελματικό, ένα άλλο εξίσου σημαντικό ζήτημα στη ζωή είναι, όπως όλοι το ιεραρχούν, το ερωτικό.
    Οι παλιότεροι θα θυμούνται ότι όταν έσκαγαν τα καλοκαιρινά κύματα με τις νεράιδες στα νησιά, οι ρωμηές περνούσαν απαρατήρητες (το ίδιο δηλαδή που μαθαίνω ότι συμβαίνει και σήμερα). Αυτό οφειλόταν στο ότι οι νεράιδες δεν ζητούσαν πιστοποιητικά "οικογενειακής" (βλ. οικονομικής) κατάστασης (δηλαδή δεν σε "ξεψάχνιζαν" και δεν σε εξευτέλιζαν για να σου "κάτσουν", π.χ. δεν σε ρώταγαν τί δουλειά κάνεις ή τί αυτοκίνητο έχεις κλπ.). Αν σε γούσταραν σε διάλεγαν, αν όχι, όχι. Τόσο απλά. Η συνήθης (και φυσικά εντελώς αναληθής) "εξήγηση" που έδιναν οι σεξουαλικά στερημένοι σεμνότυφοι ρωμηοί (που δεν είχαν τα προσόντα που απαιτούνται για να πλησιάσεις μια νεράιδα χωρίς να της βρωμάς) αλλά και οι "ανταγωνιστικά" απαξιωμένες ρωμηές, ήταν ότι οι νεράιδες ήσαν απλώς πουτάνες που έρχονταν εδώ (όπου ... δεν τις ήξερε κανείς) για να "ξεσκιστούν", ενώ στις χώρες τους ήσαν πιο "μαζεμένες". Έτσι, η χώρα που παράγει παραδοσιακά γυναίκες έτοιμες να εκδοθούν (δια του γάμου) στον πρώτο πλειοδοτούντα αγοραστή, συνέχιζε να αυτοεπιβεβαιώνεται κραδαίνοντας τα γνωστά της φύλλα συκής. Μάλιστα στις ρωμηές κυκλοφορούσε και η βολική πεποίθηση ότι ειδικά οι βορειοευρωπαίες είναι ... σεξουαλικά ψυχρές. Το πώς συμβιβάζονται η ψυχρότητα και η επιδίωξη σεξουαλικής υπερδραστηριότητας στην ίδια γυναίκα, είναι βέβαια μια αντίφαση απ' αυτές που μόνο το ρωμέικο μυαλό μπορεί να διατυπώσει.  
   Είναι πολύ δύσκολο για τη σεμνότυφη και υποκρίτρια (β)ρωμηοσύνη να παραδεχτεί ότι οι γυναίκες των κανονικών χωρών δεν ψάχνουν ευκατάστατο γαμπρό για να "σωθούν", δεν τις ενδιαφέρει πόσα λεφτά βγάζεις, τί αυτοκίνητο έχεις κλπ. Ούτε θέλουν να τους πληρώνεις τα έξοδα "παράστασης", να τις πας πληρωμένες διακοπές, ή να τους κάνεις δωράκια για να σου "κάτσουν". Αντιθέτως, κάτι τέτοια τα θεωρούν άκρως υποτιμητικά και προσβλητικά για την προσωπικότητά τους. Οι γυναίκες στις κανονικές χώρες έχουν μάθει τη σημασία της (όποιας) εργασίας, δηλαδή έχουν μάθει να πατούν στα πόδια τους, να είναι ανεξάρτητες, υπεύθυνες (και οικονομικά) για τη ζωή τους, αξιοπρεπείς, και άρα να μην γίνονται πουτάνες (δηλαδή της προσκολλήσεως σε κάποιον "χορηγό"). Αν σε γουστάρουν για σεξ, θα σου κάτσουν για σεξ. Αν σε γουστάρουν και σαν προσωπικότητα, θα σου κάτσουν για σχέση. Αν διαπιστώσουν ότι δεν μπορούν χωρίς εσένα, θα σου κάτσουν για μια ζωή. Αν δεν σε γουστάρουν, δεν μπορείς να τις αγοράσεις. Κι αν διανοηθείς να τους πουλήσεις επίδειξη (μέσω της τσέπης σου, της δουλειάς σου, του αυτοκινήτου σου κλπ.) όπως κάνεις στις ρωμηές, θα φας τέτοια χυλόπιτα που θα τη θυμάσαι για όλη σου τη ζωή. Δηλαδή αυτά που είχες μάθει με τις ρωμηές, θα πρέπει να τα ξεχάσεις. Τελεία και παύλα.
                  
                

                                                  Αυστριακές νεράιδες

    Και βέβαια, απ' το ότι η ψυχική (μή) συγκρότηση της μέσης νεοελληνίδας είναι αυτή που είναι, έπεται αναπόφευκτα ότι και η ψυχική (μή) συγκρότηση του νεοέλληνα είναι συμπληρωματική και συμβατή. Σε μια χώρα όπου οι γυναίκες έχουν κατά κανόνα διαπαιδαγωγηθεί να είναι σιγανοπαπαδιές και πουτάνες, οι "άντρες" στους οποίους απευθύνονται δεν θα μπορούσαν να είναι κάτι άλλο από σεξουαλικά υποσιτισμένοι, λιγούρηδες, τσιφτετελοχειροκροτητές, "χορηγοί" (αλλιώς δεν έχει "κοκό") και γενικώς μουνόδουλοι.



                                     

     Και για να προλάβουμε τις γνωστές κουτοπόνηρες ρωμηο-ερωτήσεις...

    Δεν ισχυρίστηκε κανείς ότι οι κανονικές χώρες είναι "παράδεισοι", ότι η ζωή εκεί δεν έχει προβλήματα, ότι δεν υπάρχουν μοναξιά, ναρκωτικά, αυτοκτονίες, εργασιακή αλλοτρίωση, υφαρπαγή εργασιακής υπεραξίας, εκμετάλλευση (έστω και "διακριτική") ανθρώπου από άνθρωπο, παιδεραστία, φαλάκρα, ποδάγρα, αιμορροΐδες, ότι οι άνθρωποι πηγαίνουν με κέφι στη δουλειά και τα παιδιά τραγουδώντας στο σχολείο. Και βέβαια υπάρχει και διαφθορά, αλλά μόνο εκεί όπου υπήρχε παντού και διαχρονικά, δηλαδή μόνο στις ελίτ (και όχι στις συναλλαγές μεταξύ των συνηθισμένων πολιτών όπως στην Ελλάδα - βλ. "γρηγορόσημα", "φακελάκια", "βύσματα" κλπ.). Ούτε ισχυρίστηκε κανείς ότι όλες οι νεράιδες είναι πάντοτε εγκεφαλικές, ότι ξέρουν πάντα τί θέλουν κλπ.
    Υπάρχει όμως μια βάση για όσους θέλουν να ζήσουν με σχετική αξιοπρέπεια. Υπάρχει σοβαρότητα και όχι η σοβαροφάνεια και η υποκρισία της Ελλάδας. Δεν χρειάζεται να γλείψεις ή να βάλεις μέσον για να βρεις αξιοπρεπή δουλειά. Δεν χρειάζεται να έχεις μπάρμπα στην Κορώνη για να μην σου λείπει τίποτα σε υλικό επίπεδο. Δεν θα σε ρωτήσουν με νόημα "από ποιόν (βλ. κομματόσκυλο) έρχεστε;" όταν πας να αναζητήσεις δουλειά. Λόγω του ότι οι άνθρωποι είναι αναγκασμένοι να είναι αυτοδημιούργητοι (= να μην ελπίζουν σε "εξωτερική βοήθεια"), δεν υπάρχει λόγος να γίνονται συμφεροντολόγοι, δημοσιοσχεσίτες και υποκριτές: αυτό που σου δείχνουν, αυτό και είναι. Ούτε χρειάζεται να εξευτελιστείς για να σε προσέξει μια γυναίκα. Οι γυναίκες δεν ψάχνουν "άντρα που πληρώνει" για να του φορτωθούν. Μπορείς να τους προσάψεις ο,τιδήποτε άλλο, εκτός απ΄το ότι είναι συμφεροντολόγες, κατίνες και πουτάνες. Κι αν παντρευτείς, η γυναίκα σου δεν θα προσπαθήσει να σου φορέσει το ρολάκι του παραδοσιακού "άντρα" (=μαλάκα) που μόνος -ή κυρίως- αυτός πρέπει να φέρνει τα λεφτά στο σπίτι. 


      Αυτή η χώρα παντού με κυνηγάει

   Το συνηθέστερο ίσως "ξεπροβόδισμα" που υφίσταται ένας σημερινός νεομετανάστης είναι το εξής θρασύτατο: "από εκεί όπου θα πας, να κοιτάξεις να βοηθήσεις την πατρίδα σου". Γιατί θέλει πολύ θράσος, οι βολεμένοι ή οι παραιτημένοι που αράζουν στα μετόπισθεν να θεωρούν ότι ο διωγμένος δεν έχει σημαντικότερα πράγματα να ασχοληθεί από την "πατρίδα" που τον απέβαλλε μόνο και μόνο γιατί δεν έγινε συνδαιτυμόνας των Πάγκαλων και δεν φρόντισε να αποκτήσει "λίπος" (ή "καβάτζα") την τριακονταετία του Μεγάλου Φαγοποτιού. 
   Ο κάθε κουτοπόνηρος απόγονος του Καραγκιόζη νομίζει ότι ο βρωμότοπος στον οποίο χέζει και κοιμάται είναι το κέντρο του κόσμου κι ότι αυτό πρέπει να ισχύει για όλους. Τί εννοεί άραγε όταν μιλάει για βοήθεια στην "πατρίδα"; Να στέλνουν οι διωχθέντες συνάλλαγμα σ' αυτούς που έμειναν πίσω επειδή δεν μπορούσαν να αποχωριστούν ... τον "ελληνικό" ήλιο; Ή μήπως να αρχίσουν οι διωχθέντες να οργανώνουν την ... "εθνική αντίσταση" στο εξωτερικό, διαδηλώνοντας εναντίον των "κακών γερμανών" που βαρέθηκαν να φορολογούνται για να επιδοτούν στον αιώνα τον άπαντα αυτό το βαρέλι (διαφθοράς) δίχως πάτο, που αυτοαποκαλείται "Ελλάδα";
    Και σαν να μην έφτανε το θράσος των ελλαδιτών απογόνων του Καραγκιόζη, ο νεομετανάστης θα βρεθεί αντιμέτωπος και με τους ομογενείς απογόνους του Καραγκιόζη, οι οποίοι αν (όπως συμβαίνει συνήθως) είναι οι εργοδότες του τον πρώτο καιρό που θα βρεθεί στο εξωτερικό, θα τον εκβιάσουν και θα τον εκμεταλλευτούν κανονικότατα και ελληνικότατα, όπως ακριβώς κάνουν οι ελλαδικοί εργοδότες με τους μετανάστες. Για τόση εθνική αλληλεγγύη και πατριωτισμό μιλάμε.
    Για να μην αναφέρουμε τον πόλεμο νεύρων που θα του κάνουν οι αραγμένοι και βολεμένοι στη "μαμά πατρίδα" (οι οποίοι θα τον ζηλεύουν και θα εύχονται να αποτύχει και να γυρίσει πίσω σαν δαρμένο σκυλί): οι γονείς που θα του κλαίγονται ότι τους εγκατέλειψε, ή διάφοροι άλλοι που θα του δημιουργούν προβλήματα στην επικοινωνία του με τα αγαπημένα του πρόσωπα (ειδικά αν έχει παιδιά και δεν στέλνει στην κατινίτσα μάνα τους όσα λεφτά αυτή θεωρεί ότι πρέπει να της στέλνει), ή που θα τον κατηγορούν ως εθνοπροδότη και ξεπουλημένο που πήγε να φάει ψωμί από το χέρι των "κακών" δανειστών (αντί να καθήσει εδώ και ... να "πολεμήσει" για να "αλλάξει" την Ελλάδα) κλπ. Οι ιστορίες που ακούς από τους εξ' Ελλάδος νεομετανάστες είναι κάποιες φορές ανατριχιαστικές και προσωπικά μου δίνουν (μαζί με τα κροκοδείλια δάκρυα των ταγών της ρωμηοσύνης για το "brain drain") έναν επιπλέον λόγο για να θέλω να βουλιάξει ανεπίστρεπτα αυτή η χώρα στον απόλυτο πάτο (δηλαδή εκεί όπου της αξίζει).
    


   Ήθελες να κάτσουν στην Ελλάδα, να ξύνουν τ' αρχίδια τους, να βρίζουν τους "κακούς γερμανούς" και να ζητιανεύουν από σένα (που έφαγες το καταπέτασμα), βολεμένε (β)ρωμηέ;


   
  
   Όσο περισσότερο γνωρίζω αυτή τη χώρα, τόσο περισσότερο τη σιχαίνομαι 

   Είναι απολύτως σωστή η ρήση ότι, τη χώρα σου θα τη γνωρίσεις απείρως καλύτερα μέσω τής γνωριμίας σου (εννοείται ουσιαστικής) με άλλες χώρες. Μόνο έτσι θα έχεις μέτρα σύγκρισης. 
    Σε ό,τι με αφορά, έχω καταλάβει πλέον ότι η δική μου "πατρίδα" είναι εκεί όπου σιχάθηκα κι εκεί όπου είμαι ανεπιθύμητος. Κι αν με ρωτούσε κάποιος "μα δεν υπάρχουν αξιόλογοι άνθρωποι στην Ελλάδα;" η απάντησή μου θα ήταν: μα φυσικά υπάρχουν! Υπάρχουν κάποιοι ελάχιστοι εκπαιδευτικοί που ενδιαφέρονται προσωπικά για τα παιδιά που η κοινωνία τους έχει εμπιστευτεί (και φροντίζουν τουλάχιστον να μην νεροκουβαλούν στην κακοποίηση που οι μαθητές τους υφίστανται ήδη από το αιμοβόρο εκπαιδευτικό σύστημα). Υπάρχουν κάποιοι ελάχιστοι γιατροί, οι οποίοι επειδή νιώθουν πολεμιστές έχουν ανεπτυγμένο το αίσθημα της τιμής, και γι' αυτό δεν αποσκοπούν στο "φακελάκι". Υπάρχουν κάποιοι ελάχιστοι δημόσιοι υπάλληλοι που δεν είναι κοπανατζήδες, που έχουν φροντίσει να γνωρίζουν σε βάθος το αντικείμενό τους και δεν ταλαιπωρούν τον πολίτη δηλώνοντας διαρκώς αναρμοδιότητα. Υπάρχουν κάποιες ελάχιστες γυναίκες με συγκρότηση και νοοτροπία τέτοιες, ώστε να μην έχουν να ζηλέψουν τίποτα σε γοητεία από τις νεράιδες. Υπάρχουν κάποιοι ελάχιστοι άντρες που δεν είναι λιγούρηδες. Η σπανιότητα τέτοιων ανθρώπων (ας πούμε σχηματικά ένα 5%) σε μια χώρα / ορισμό της γελοιότητας, τούς καθιστά ακόμα πιο αξιόλογους και σεβαστούς, αν όχι ήρωες. Οι υπόλοιποι, ο "εθνικός κορμός" (και προπάντων οι "μαίνουμαι εβρόπι"), είναι απλά ένας βυζαντινομεσαιωνικός συρφετός, μια βλαχονεόπλουτη χρεωκοπημένη τριτοκοσμική τσίμπλα στο μάτι της Ευρώπης.

   Όμως οι ελάχιστοι προαναφερθέντες αποτελούν εξαιρέσεις που απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Όσο ευσυνείδητα κι αν λειτουργούν στον τομέα τους, δεν μπορούν να αντιστρέψουν την γενικότερη κατάσταση. Γιατί η χώρα αυτή δεν θέλει να αλλάξει. Δεν θέλει το αποκρουστικό ρωμηο-βυζαντινό απολίθωμα (βλ. Καραγκιόζης) να γίνει άνθρωπος. Η άρνησή του να εξελιχθεί αποδεικνύεται απ' το ότι τα σχετικά γλαφυρότατα εθνοπορτραίτα του Ροΐδη, του Σουρή και του Λεμπέση που γράφτηκαν πριν από 140-80 χρόνια είναι σαν να γράφτηκαν μόλις σήμερα. Το να προσπαθήσει λοιπόν κάποιος να "αλλάξει" αυτή τη χώρα, αποτελεί ολέθρια ψυχοπαγίδευση και απόλυτο χάσιμο χρόνου που θα τον πάει πολύ πίσω στη ζωή του και την εξέλιξή του. Άσε που πρέπει να είσαι μεγάλος μαλάκας για να θελήσεις να ωφελήσεις αυτόν που σε γάμησε, χωρίς τουλάχιστον να του έχεις ανταποδώσει πρώτα τα ίσα.
    Οι (β)ρωμηοί έχουν κάνει επάγγελμα το να κρύβονται υποκριτικά πίσω απ' το δαχτυλάκι τους (όπως άλλωστε ο εθνικός τους ήρωας Καραγκιόζης). Αν στριμωχτούν σε μια συζήτηση π.χ. ως προς την οικονομική υπανάπτυξή τους (νά 'ταν η μόνη...) θα σπεύσουν να επικαλεστούν τα ιστορικά "δεινά" απ΄τα οποία δήθεν έχουν περάσει (που βέβαια δεν είναι περισσότερα, αλλά μάλλον πολύ λιγότερα απ' αυτά των περισσοτέρων άλλων λαών), να κατακεραυνώσουν τους ... απαραίτητους "κακούς ξένους" (αμερικάνους, γερμανούς, εβραίους, τούρκους, κινέζους, παπούα, ανδρομεδιανούς, αρειανούς κ.α.) που ... θέλουν το κακό μας κλπ. Όμως όποιος ισχυρίζεται ότι γνωρίζει τις αιτίες τού προβλήματός του, μπορούσε και όφειλε να το έχει ήδη αντιμετωπίσει αντί να τις επικαλείται αιωνίως ως φτηνές δικαιολογίες. Το ότι όμως οι γραικύλοι από ιδρύσεως του ρωμέικου ψευδοκράτους πιπιλίζουν στερεότυπα τις ίδιες και τις ίδιες θεωρούμενες υπ' αυτών ως "αιτίες" της καθυστέρησής τους, αποδεικνύει ότι δεν θέλουν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα (και αν επιμείνεις να τους θέτεις προ των ευθυνών τους, στο τέλος θα σε αποκαλέσουν και ανθέλληνα - πράγμα στο οποίο φυσικά θα έχουν δίκιο...). Άρα οι κλαψομούνηδες και ανεύθυνοι γραικύλοι έχουν επιλέξει (=βολεύονται) να είναι αυτό που είναι, κι αυτό μπορεί να αλλάξει μόνο με μια αντίθετη (και μάλιστα τεχνικώς πανεύκολη) επιλογή, που αν την ήθελαν θα την είχαν ήδη κάνει. Π.χ. χώρες κάπως ομοειδείς με την Ελλάδα, με μικρή έκταση και πληθυσμό, ορεινές, αλλά και με πολύ λιγότερους φυσικούς πόρους, και επιπλέον με αφιλόξενο κλίμα, σήμερα αποτελούν πρότυπα βαριάς βιομηχανίας (και μάλιστα περιβαλλοντικά φιλικής), τεχνολογικής καινοτομίας, αποτελεσματικού -και όχι ιδιαίτερα δαπανηρού- εκπαιδευτικού συστήματος (οι "κουτόφραγκοι" δεν έχουν ανακαλύψει ακόμα τη μάστιγα της παραπαιδείας των 3,8 δισ € ετησίως...), κοινωνιών πρόνοιας και αξιοπρεπούς ζωής για όλους. Αναφέρομαι φυσικά στις σκανδιναβικές. Τί εμποδίζει την Ελλάδα να γίνει πολύ σύντομα (ας πούμε το πολύ σε μια δεκαπενταετία) σαν κι αυτές; Το εξής ένα: o από επιλογή του τριτοκοσμικός συρφετός που την καταπατά και τη μαγαρίζει.      
    Αφού λοιπόν δεν έχει καμία δικαιολογία, ας τον αφήσουμε στην τύχη του κι ας ασχολούμαστε μαζί του μόνο όταν νιώθουμε την ανάγκη να φτύσουμε. Έτσι, για να μην πηγαίνει χαμένο το σάλιο μας.
    Άλλωστε, όπως είχε πει ο Τάσος Φαληρέας: "κανείς δεν έχασε ποτέ έστω και μια δραχμή υποτιμώντας τον έλληνα".
 




Θ.Λ.


Δείτε επίσης:
-Η ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΚΑΙ Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ (H περί πατρίδας πολιτική αντίληψη των κλασικών ελλήνων και η νεώτερη προπαγανδιστική διαστροφή της σε “πατριωτισμό”, “εθνική ενότητα” και “εθνική ομοψυχία”)
-28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940: ΜΙΑ ''ΕΘΝΙΚΗ'' ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΝΤΡΟΠΗΣ
-ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ”: Η ΠΙΟ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΙΕΡΗ ΑΓΕΛΑΔΑ ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΚΡΑΤΟΥΣ (Η αποδόμηση του εν λόγω εθνικού μύθου από διεθνιστική επαναστατική πλευρά)
-ΠΩΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ. (ΕΜΕΙΣ;)
ΕΚΚΛΗΣΙΑ - ΦΕΟΥΔΑΡΧΕΣ ΕΠΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΚΩΝ/ΛΗΣ (Πώς εξαιτίας τους παρατάθηκε έως σήμερα ο βυζαντινός μεσαίωνας και χάθηκε η ευκαιρία τής πολιτιστικής μας επαναφοράς)
-ΤΑ "ΑΧΑΡΙΣΤΑ ΚΩΛΟΠΑΙΔΑ..."
ΠΩΣ ΠΑΡΑΜΕΙΝΑΜΕ ΦΑΣΚΙΩΜΕΝΟΙ  ΣΤΗ «ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΜΟΥΜΙΑ» (Η χαμένη μάχη του νεοελληνικού Διαφωτισμού 1828-1870)
-ΕΠΕΙΔΗ Ο,ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
- Έλληνες εκμεταλλεύονται Έλληνες στη Γερμανία
-ΠΡΟΣ ΕΥΡΩ-ΡΩΜΗΟΥΣ (μια παράφραση του Ρουσσώ εγκεκριμένη υπό του ιδίου)
-Στοιχεία σοκ για την παραπαιδεία: Κοστίζει 3,8 δισ στην τσέπη του Έλληνα
-Οικουμενική (β)ρωμηοσύνη


73 σχόλια:

  1. Ομολογώ πως δεν διάβασα όλο το κείμενο με προσοχή.
    Μέχρι τη μέση ίσως, τα κομμάτια περί αισθητικής και παιδείας.
    Κι ενώ μοιράζομαι μαζί σου τις εικόνες των ντόπιων και του ελλείματος αισθητικής σε σχέση με τους βορειοευρωπαίους τουρίστες, φρονώ πως ταυτόχρονα σφάλεις και υποθέτω πως δεν έχεις ταξιδέψει αρκετά στη ζωή σου.
    Κάνεις το λάθος να συγκρίνεις τα πιο ανοιχτόμυαλα κομμάτια των ξένων κοινωνιών, αυτά που κυρίως επιλέγουν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό, με τον ομολογουμένως οπισθοδρομικό περίγυρο μιας χώρας στα μέσα του '70. Προφανώς αν είχες συναναστροφές με τους (λίγους) Έλληνες τις εποχής που μπορούσαν κι επέλεγαν να ταξιδέψουν τον κόσμο, θα έβλεπες και σε αυτούς τα χαρακτηριστικά που θαύμασες στους ξένους.
    Τα ίδια κοντόφθαλμα χαρακτηριστικά των δικών μας τα έχω συναντήσει στην Ευρώπη, στα Βαλκάνια, στη Μέση Ανατολή.
    Το ίδιο προσπάθησαν να με γδάρουν με κουτοπονηριά στην Κωνσταντινούπολη, το ίδιο με ζάλισαν με το ιστορικό τους μεγαλείο στην ξεπεσμένη Τεχεράνη, το ίδιο θερμά με φλόμωσαν στο κέρασμα οι γέροντες σε καφενείο ασήμαντου χωριού στα βάθη της Τουρκίας, όταν βρέθηκα μόνος με τη μοτοσυκλέτα. Ανθρώπινο, πολύ ανθρώπινο που έλεγε κι ο Φρειδερίκος.

    Όσον αφορά την παιδεία. σωστή η κριτική σου για το μίζερο και ψυχοφθόρο της εδώ διαδικασίας. Ομολογώ πως - συγγνώμη αν ακουστεί επηρμένο - ενώ υπήρξα ως παιδί αυτό που όλος ο περίγυρος θεωρούσε προορισμένο να φτάσει ψηλά ακαδημαϊκά, στο Λύκειο με ισοπέδωσε το σύστημα της παπαγαλίας και ο μηδενικός χρόνος για κριτική και συζήτηση μέσα στην τάξη γιατί έπρεπε "να βγει" η ύλη.
    Φρονώ όμως πως λόγω πολιτικών παρωπίδων, κομμουνιστικής τύφλωσης, δεν αντιλαμβάνεσαι το γιατί επιβλήθηκε αυτό το μοντέλο στη χώρα. Γιατί σε μια χώρα που έχει αναλωθεί να συνδέει το "χαρτί" με το ύψος του υποχρεωτικού επιδόματος στο μισθό, με την πρόσληψη στο Δημόσιο και με τη θέσπιση "αντικειμενικών" κριτηρίων που δεν λαμβάνουν υπόψιν το σύνολο των δεξιοτήτων ενός ατόμου και της παιδείας αυτού, όπως συμβαίνει στην ελεύθερη αγορά όπου κρίνεσαι συνολικά και καθημερινά, τότε είναι αναγκαία η θέσπιση ενός μηχανισμού στην παιδεία που για λόγους αντικειμενικότητας και δικαίου, μηδενίζει κάθε υποκειμενική αξιολόγηση. Εξ ου και η παπαγαλία για το μέγιστο της αντικειμενικότητας.

    Όπως ορθά αναφέρεις, έχω συναντήσει παντελώς ηλίθιους ανθρώπους με πτυχία πανεπιστημιακά που όμως στον ιδιωτικό τομέα τους ξερνάει το σύστημα, αν δεν είναι γόνοι του επιχειρηματία. Στο Δημόσιο θα τους δεις να φτάνουν ψηλά, αν έχουν πολιτική υποστήριξη.

    Τα χαρακτηριστικά που θαύμασες στους ξένους είναι αποτέλεσμα κοινωνιών που στηρίζονται περισσότερο στην αξιοκρατία.
    Κι η αξιοκρατία ανθεί στις κοινωνίες που οι άνθρωποι κρίνονται από το αποτέλεσμα. Και για να κριθείς από το αποτέλεσμα, πρέπει να "λογοδοτείς" σε κάποιον που νοιάζεται για αυτό. Κι αυτό δεν πρόκειται ποτέ να συμβεί εδώ όσο θέλουμε ένα κράτος πατερούλη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατ' αρχήν ευχαριστώ για το εκτενές σχόλιο.

      Θεωρώ ότι οι ξένοι που έρχονταν ανέκαθεν στην Ελλάδα για διακοπές (και όχι γενικώς για να ταξιδέψουν) προέρχονταν (και προέρχονται) απ' όλα τα κοινωνικά στρώματα και μορφωτικά επίπεδα (όπως και οι ντόπιοι, με τους οποίους τους συγκρίνω). Το ότι κάποιος πάει διακοπές σε άλλη χώρα (ή και το ότι πάει μόνο στη δική του) δεν τον καθιστά ούτε ανοιχτόμυαλο ούτε το αντίθετο.
      Το ίδιο θεωρώ ότι ισχύει και για τους έλληνες που πάνε διακοπές στο εξωτερικό.
      Οι ταξιδευτές (αναζητητές κλπ.) στους οποίους αναφέρεσαι, είτε ξένοι είτε έλληνες, είναι άλλη κατηγορία (και ποιότητα) ανθρώπων και δεν έχουν σχέση με τουρίστες (στους οποίους αναφέρομαι εγώ).

      Το ότι το σύμπλεγμα του μικρομεγαλισμού συναντάται σε όλους τους τριτοκοσμικούς λαούς δεν αναιρεί ότι αποτελεί χαρακτηριστικό και των ρωμηών. Δεν βλέπω λοιπόν ποια χρησιμότητα έχει για τη συζήτηση να το επισημαίνεις ως κάτι μή αποκλειστικά νεοελληνικό.

      Θα διαφωνήσω στα περί εγχώριας "ελεύθερης αγοράς όπου κρίνεσαι συνολικά και καθημερινά". Η εμπειρία μου (αποκλειστικά στον ιδιωτικό τομέα) μου έχει δείξει ότι ο "ιδιωτικός" τομέας στην Ελλάδα είναι σχεδόν αποκλειστικά κρατικοδίαιτος με λεφτά της Ε.Ε. (από τις τράπεζες και τα ΜΜΕ μέχρι τα ΚΕΚ και τους αγρότες με τις Πόρσε). Γι' αυτό ούτε εκεί υπάρχει αξιοκρατία. Πάρε για παράδειγμα τις μεγαλύτερες "ιδιωτικές" επιχειρήσεις της χώρας, τις τράπεζες: χιλιάδες καταρτισμένοι και έμπειροι "ενοικιαζόμενοι" με μισθούς πείνας βγάζουν όλη τη δουλειά, ενώ μονιμάδες (με ,το πολύ, απολυτήριο λυκείου) που προσλήφθηκαν με πολιτικό μέσο, και "σύμβουλοι" (με πτυχία, μεταπτυχιακά, εξωτερικά κλπ.) που επίσης προσλήφθηκαν με πολιτικό μέσο, δεν ξέρουν πού πάνε τα τέσσερα, και παρ' όλα αυτά αμείβονται με τετραψήφιους και πενταψήφιους μισθούς αντίστοιχα.
      Όσο για τις "αξιολογήσεις" του προσωπικού που γίνονται σε μεγάλες "ιδιωτικές" επιχειρήσεις στην Ελλάδα ... ασ' το καλύτερα. Μια απ' τα ίδια με το Δημόσιο: τα "κορόιδα" στο αμπάρι και οι "ημέτεροι" στα σαλόνια. Μιλάω εκ προσωπικής πείρας.
      Στην Ελλάδα όλα γίνονται για το "φαίνεσθαι" (παντού, και στον "ιδιωτικό" τομέα και στον δημόσιο).

      Γι' αυτό έχω καταλήξει στο ότι τα ζητούμενα "προσόντα" στον νεοελληνικό "ιδιωτικό" τομέα (και μάλιστα σε επιχειρήσεις ... "αιχμής") είναι εξίσου προσχηματικά με το όποιο "χαρτί" ζητά το Δημόσιο. Και άρα ότι η αιτία που το νεοελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα προωθεί τους βλάκες είναι επειδή ο μεταπρατικός νεοελληνικός ψευδοκαπιταλισμός (και οι εργοδοτικές και συνδικαλιστικές κλίκες του) μόνο με τέτοιο ανθρώπινο δυναμικό μπορεί να συνεχίσει να ζει και να βασιλεύει.

      Όσο για το πόσο έχω ταξιδέψει (και κυρίως τί έχω καταλάβει) ή για το αν έχω "πολιτικές παρωπίδες κομμουνιστικής τύφλωσης" μπορείς να καταλάβεις διαβάζοντας και το υπόλοιπο κείμενο.

      Διαγραφή
  2. Βλεποντας την τελευταια φωτογραφια(λογικα αφορα τουριστρια),αναρωτιεμαι:Ποτε αφησε ο Ελληνας ή μαλλον (β)ρωμηος γονεας το παιδι του,να ταξιδεψει στην Ελλαδα(οχι στο εξωτερικο),με ενα σακιδιο στην πλατη,να νοιωσει λιγη δραση;Με την παραμικρη αλλαγη του καιρου,βλεπουμε καταστασεις υστεριας,ελα μεσα θα βραχεις,θα κρυωσεις,θα καεις απο τον ηλιο,θα παθεις...Κατα τ'αλλα.θα προελασουμε στην Πολη,εντος 48 ωρων,και αλλα ωραια,ετσι για καταναλωση.Οσο για τις ρωμηες,εμαθαν να ξυριζονται πανω-κατω,και αρχισαν να μοιαζουν με γυναικες.Με τις Ευρωπαιες δεν θα μοιασουν ποτε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι!
      Στις χώρες όπου αναφέρομαι είναι έθιμο μόλις ένας άνθρωπος ενηλικιωθεί (18 ετών) να φεύγει από το σπίτι των δικών του και να πηγαίνει να ζήσει μόνος του. Έτσι φτιάχνονται οι υπεύθυνοι και αυτάρκεις χαρακτήρες.
      Αλλά ξέχασα! Οι ξένοι ... δεν αγαπάνε τα παιδιά τους και γι' αυτό τα διώχνουν απ' το σπίτι μόλις δεκαοχταρήσουν. Ενώ οι ρωμηοί τα κρατάνε και τα φροντίζουν μέχρι να τα παντρέψουν (κι αν χρειαστεί και μετά...).

      Διαγραφή
    2. Συνεχιζω:Π.χ. χώρες κάπως ομοειδείς με την Ελλάδα, με μικρή έκταση και πληθυσμό, ορεινές, αλλά και με πολύ λιγότερους φυσικούς πόρους, και επιπλέον με αφιλόξενο κλίμα, σήμερα αποτελούν πρότυπα βαριάς βιομηχανίας (και μάλιστα περιβαλλοντικά φιλικής), τεχνολογικής καινοτομίας, αποτελεσματικού -και όχι ιδιαίτερα δαπανηρού- εκπαιδευτικού συστήματος...τι θελεις να πεις;Μηπως οτι οι Σκανδιναυοι εχουν βιομηχανικη παραγωγη;Μα αυτοι μονον "πουτανες" παραγουν!http://www.defence-point.gr/news/?p=178500 Ρε τους Σκανδιναυους!

      Διαγραφή
    3. Ώστε φτιάχνουν και υποβρύχια οι κουτόφραγκοι οι σουηδοί! Πώς τα καταφέρνουν ρε παιδί μου οι αγράμματοι, που δεν έχουν ούτε ένα φροντιστήριο! Οι απολίτιστοι και βάρβαροι, που δεν έχουν ούτε έναν σοβαρό επιχειρηματία σαν, ας πούμε, τον Μπόμπολα, τον Κόκκαλη, τον Αλαφούζο, τον Μαρινάκη, ή έστω τον Εφραίμ της μονής Βατοπεδίου!





      Διαγραφή
    4. Στελνω ακομη ενα σχολιο.http://www.discounthobbyzone.com/product_info.php?cPath=3_25_246&products_id=4467 Πιθανον να γνωριζεις γι'αυτην την υποθεση.Ελληνες εργατες στην Γερμανια επι κατοχης.Οι Γερμανοι ζητουσαν εργατες απο ολην(σχεδον) την Ευρωπη,για κανονικη απασχοληση,με αποδοχες και ιατροφαρμακευτικη περιθαλψη.Τι εγινε;Πολυ απλα,απεδειχθη,οτι δικοι μας λειτουργουσαν ως παρασιτικα οντα στην Γερμανικη κοινωνια.Βρωμιαρηδες κυριολεκτικα και μεταφορικα.Κατουρουσαν οπου εβρισκαν,ξενυχτουσαν,εκβιαζαν τζογαριζαν κτλ.Μεσα σε λιγο χρονικο διαστημα,οι Γερμανοι πολιτες,αλλαξαν την γνωμη τους για τους Ελληνες.Μια γνωμη,η οποια,πιθανον να παραμενει απο τοτε,αναλλοιωτη.Φυσικα,βρεθηκαν καποιοι εξυπνοι(εκ των υστερων),που μιλησαν για οργανωμενο σχεδιο της "αντιστασης",με σκοπο να προκληθει δολιοφθορα στην Γερμανια!Καλα...

      Διαγραφή
    5. Nαι, το γνωρίζω. Αυτό θα εννοείς:

      "Αποστολές εθελοντών Ελλήνων εργατών στην Γερμανία την περίοδο 1942-44"
      http://documentahistory.blogspot.gr/2013/03/1942-44.html

      Διαγραφή
    6. Λογικα τωρα θα δεις την εικονα.Περιοδικο Λαβυρινθος,τευχος 61-62(κατω αριστερα).http://www.discounthobbyzone.com/index.php?cPath=3_25_246

      Διαγραφή
    7. Ε καλά, ο "Λαβύρινθος" είναι ναζιστική φυλλάδα για ρωμηοναζιστικά βλακόμουτρα. Σιγά μην περίμενε ένας φυσιολογικός άνθρωπος να πληροφορηθεί από εκεί, όταν υπάρχουν σοβαρές πηγές.
      Διαφήμιση της φυλλάδας κάνεις;
      Εκτός και είσαι κι εσύ ναζιστόμουτρο που νομίζει ότι είναι κάτι διαφορετικό από την υπόλοιπη (β)ρωμηοσύνη.

      Διαγραφή
  3. Ενδιαφέρον άρθρο ,με πολλές αλήθειες οι οποίες δεν λέγονται με σαβουάρ βίβρ και θα δικαιολογήσω το όποιο μίσος βγαίνει.
    Οπως καταλαβαίνω γυρίζουμε στο Βυζάντιο με τους πράσινους και τους Βενέτους γιατί μετά το σαρβάιβορ η πλειοψηφία προτιμά τα σώβρακα και τις φανέλες.Μετά την αγιοποίηση πρόσφατα ενος αιωνόβιου επαγγελματία πολιτικού ο οποίος "τα έλεγε" αλλά δεν μπορούσε να τα κάνει γιατί ο λαός δεν του έδωσε απόλυτη πλειοψηφία....ε τότε αντί τις πολλές μανούβρες με τα δεκανίκια του συστήματος (καπετάν γιώτης &σια) παραιτείσαι και δεν αφήνεις να περάσει η τριετία χωρίς να γίνει τίποτε ουσιαστικό.... εκτος της σκανδαλώδους πωλησης της ΑΓΕΤ και την κινητή τηλεφωνία σε ολους πλην του ΟΤΕ.
    Το αποτέλεσμα ηταν να χάσει τις εκλογές απο εναν εξαντλημένο Παπανδρέου που δεν μπορουσε να σταθεί ούτε στο μπαλκόνι στη Λένορμαν.
    Δεν χρειάζεται να γνωρίζουμε αν είναι αυθεντικοί οι διάλογοι Σόιμπλε-Τόμσεν αλλά φέρεται να λέει μεταξύ πολλών άλλων " πως γίνεται να παίρνεις κανάλι με 22 εκατ οταν χρωστάει 222."
    Θα πληρώσουν τα πρόβατα με το σοσιαλιστικό μανδύα ολους πάμπλουτους ιδιώτες με τις χρεωκοπημένες επιχειρήσεις.
    Μέγας Αλέξανδρος:Ούτε ο "ήρωας" γλέζος ήθελε ανδριάντα στην Απείρανθο της νάξου στον "σφαγέα των λαών"είναι όμως έτσι.
    Ο Αλέξανδρος ξεκίνησε ως αρχηγός πανελλήνιας εκστρατείας εναντίων των περσών για να προστατεύσει τον φάρο του πολιτισμού που απο το 490 π.χ δεχόταν επιθέσεις απο του βαρβάρους και τους ιερόςυλους της Ανατολής.
    Οι δεσποτικοί βασιλείς τρόμαζαν στην ιδέα της δημοκρατίας,του θεάτρου,της φιλοσοφίας,και ενα σωρό αξίες και ιδανικά του πολιτισμένου τότε κόσμου...έμαθε τους σκύθες να μη τρώνε τα πτώματα των νεκρών και σταματώ εδώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μίσος υπάρχει πράγματι, αλλά όχι και βρασμός ψυχής.

      Ο Αλέξανδρος ο "μέγας" έμαθε στους σκύθες το μόνο πράγμα που κατάφερε να καταλάβει από τους έλληνες.

      Διαγραφή
  4. Θαυμάζεις κάποιες χώρες που μάλλον τις σκανδιναυικές και την Γερμανία θα εννοείς γιατί στην Αγγλία που έζησα εγώ δεν ισχύουν αυτά που λες. Αλλά υπάρχουν εκατοντάδες χώρες σε όλο τον κόσμο, και σχεδόν παντού δεν ισχύει τίποτα από αυτά που θαυμάζεις. Με τη λογική σου όσο αξίζει να καταστραφεί το ελληνόφωνο κρατίδιο, άλλο τόσο αξίζει να καταστραφούν και όλες οι τριτοκοσμικές χώρες που αποτελούν την πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού και που πολλοί είναι χειρότεροι κι από βρωμηοί. Όλος ο κόσμος να καεί και να μείνουν οι "κανονικές χώρες". Αλλά κανείς από τις χώρες που θαυμάζεις δεν έχει τέτοια επιθυμία να καταστρέψει την Ελλάδα, ή τις άλλες μπανανίες του κόσμου, άρα δεν τους μοιάζεις τελικά και τόσο όσο θα ήθελες, διατηρείς κάτι από την αγριότητα του τουρκοβαλκάνιου.

    Οι σκανδιναυοί αντίθετα πιστεύουν ότι οποιοσδήποτε λαός του κόσμου μπορεί να γίνει πρόσφυγας και να ζήσει αρμονικά μαζί τους.

    Και άρα δεν πειράζει που οι νεράιδες οδεύουν προς την εξαφάνιση με την επιμειξία με πρόσφυγες από όλες τις μπανανίες του κόσμου. Αρκεί για αυτούς η νέα χώρα που δημιουργείται να έχει τις σωστές αξίες, και περιμένουν αυτό να γίνει με μουσουλμάνους, αφρικανούς και λαούς ακόμα χειρότερους κι από τη βρωμηοσύνη.

    Αν δεν περιμένεις κι εσύ το ίδιο γιατί εσύ πιστεύεις ότι ο πολιτισμός συνδέεται ΚΑΙ με την αισθητική του σώματος, τότε πάλι δεν είσαι τόσο κοντά τους όσο νομίζεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κλασικές ρωμηο-δικαιολογίες αγαπητέ, απ' αυτές που συνηθίζετε να πιπιλάτε επί δύο αιώνες.

      Τί δεν ισχύει στην Αγγλία απ' αυτά που λέω;
      Έχουν παραπαιδεία; Οι γυναίκες ψάχνουν "άντρα που πληρώνει"; Οι "άντρες" είναι τσιφτετελο-παλαμάκηδες; Μαθαίνουν στα σχολεία τους ότι η αποικιοκρατία τους ήταν ... εκπολιτιστική εκστρατεία; ΄Η μήπως χρειάζεται να κάνεις κι "άλλα" πράγματα, ή να έχεις κι άλλα "προσόντα" για να ζήσεις αξιοπρεπώς στην Αγγλία, εκτός από το να εργαστείς;
      Mάλλον δεν πήρες είδηση τίποτα απ' την Αγγλία κι ας έζησες, όπως λες, εκεί. Δεν πειράζει. Πολλοί νεοέλληνες πήγαν με τα τσαρούχια στο εξωτερικό, και με τα τσαρούχια παρέμειναν.

      Το ότι υπάρχουν κι άλλες μπανανίες σαν την Ελλάδα γιατί το αναφέρεις; Αλλάζει κάτι σε αυτά που λέω; Αθωώνεται έτσι το Ελλαδιστάν;(!) Το να επικαλείστε ότι είναι κι άλλοι σαν τα μούτρα σας, σάς κάνει να νιώθετε ... πιο όμορφοι;
      Το ότι οι κανονικές χώρες είναι (κατά τη γνώμη σου) μειοψηφία τις καθιστά μή κανονικές; Δηλ. η κανονικότητα είναι θέμα σχετικό και ... ποσότητας; Δηλ. η διαστροφή του να είσαι Καραγκιόζης μπορεί να θεωρηθεί "κανονικότητα" μόνο και μόνο αν η πλειοψηφία "τιμά" αυτά που αντιπροσωπεύει ο Καραγκιόζης; Μόνο ένας ρωμηός θα βολευόταν να πιστεύει κάτι τέτοιο. Αντιθέτως οι κανονικοί άνθρωποι γνωρίζουν ότι η διαστροφή θα είναι πάντα διαστροφή κι ότι δεν θα μετατραπεί ποτέ σε κανονικότητα, ακόμα κι αν επικρατήσει καθολικά.

      Το ότι οι κανονικές χώρες δεν έχουν επιθυμία να καταστρέψουν την ασήμαντη Ελλαδίτσα πεσ' το στους εθνοκομπλεξικούς ελληναράδες που νομίζουν ότι όλος ο κόσμος ασχολείται μαζί τους με σκοπό να τους βλάψει.
      Όσο για μένα, έχω κάθε δικαίωμα να θέλω να ανταποδώσω στο Ελλαδιστάν το κακό που μου έχει κάνει. Γιατί κάθε άνθρωπος οφείλει ν' ασχολείται μόνο με τα του οίκου του και όχι με των άλλων. Ή μήπως νομίζεις ότι θα έπρεπε να παρηγορηθώ με το γεγονός ότι το Ελλαδιστάν δεν είναι το μόνο στην κατηγορία του; Ή ότι θα έπρεπε να τα βάλω με τους γερμανούς, που όχι μόνο δεν μου έχουν κάνει τίποτα, αλλά αντιθέτως μου πρόσφεραν σανίδα σωτηρίας μου από την ίδια την "πατρίδα" μου;
      Βρίσκεις ότι έχω εγώ την "αγριότητα του τουρκοβαλκάνιου" και δεν την έχει το Ελλαδιστάν που τιμωρούσε ανέκαθεν όποιον επέλεγε να ζήσει με αξιoπρέπεια; Που γαμάει τα ίδια του τα παιδιά, έχοντας αποτελειώσει προκαταβολικά την επόμενη γενιά; Που έχει εξορίσει μερικές εκατοντάδες χιλιάδες νεομετανάστες; Που "διατηρεί" 2 και βάλε εκατομμύρια ζωντανούς νεκρούς μόνο και μόνο για να μπορούν οι βλαχονεόπλουτοι ψηφοφόροι των Πάγκαλων να κρατάνε ευρώ κρυμμένα στα στρώματα;

      Στο κάτω κάτω, σε αντίθεση με ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ άλλη τριτοκοσμική χώρα, το Ελλαδιστάν τί δικαιολογία έχει για να είναι αυτό που είναι; Μήπως βρίσκεται στα υψίπεδα του Τουρκμενιστάν, απομονωμένο από τον προηγμένο κόσμο; Μήπως έχει ρημαχτεί από την αποικιοκρατία όπως η Λατινική Αμερική; Μήπως δεν έχει φάει το καταπέτασμα από διεθνή χρηματοδότηση (σχέδιο Μάρσαλ, ΕΟΚ, κλπ.); Μήπως έχει περάσει έστω και το ένα εκατοστό απ' αυτά που έχουν περάσει ΟΛΟΙ οι άλλοι τριτοκοσμικοί (και όχι μόνο) λαοί;
      Αυτή και μόνο η προνομιακή "ιδιαιτερότητα" της (β)ρωμηοσύνης την καθιστά ως τον απολύτως πιο εμετικό τριτοκοσμισμό (ακόμα και σε σύγκριση με αυτούς που κατονομάζεις ως χειρότερούς της).

      Όσο για το ότι οι νεράιδες ... "οδεύουν προς την εξαφάνιση με την επιμειξία με πρόσφυγες από όλες τις μπανανίες του κόσμου", ζήσε τον μύθο σου. Ή: "όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια", όπως λέτε και στο χωριό σας.
      Γιατί αν νομίζεις κι εσύ (όπως ο κάθε ρωμηός) ότι οι νεράιδες έχουν αισθητική και αξίες τέτοιες ώστε να τρελαίνονται να "επιμειγνύονται" με ... "άντρες που πληρώνουν" (βλ. ελληναράδες) ή με άλλους που τις δέρνουν ή τις κλειδώνουν στο σπίτι (βλ. μουσουλμάνους), μάλλον έχεις χάψει το γραφικό φολκλόρ (και τουριστικό "κράχτη") του "γκρηκ καμάκι" που έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.

      Καληνύχτα και καλή τύχη.

      Διαγραφή
  5. Εξετάσεις αντίστοιχες με τις πανελλαδικές στην Αγγλία δίνουν στην έκτη δημοτικού (eleven-plus)! Αντίστοιχες γιατί από αυτές εξαρτάται σε τι σχολείο θα τους επιτραπεί να συνεχίσουν. Για τους περισσότερους από 14-16 χρονών τα μαθήματα είναι γύρω στα 8 και επιλογής τους όλα, δηλαδή άμα δεν γουστάρεις ιστορία δεν διαβάζεις καθόλου ιστορία. Από 16-18 χρονών τα μαθήματα είναι μόνο... 3. Εκθέσεις ιδεών ούτε κατά διάννοια. Μόνο στα εκλεκτά σχολεία για τους λίγους, όπου τα μαθήματα γίνονται 5. Σχεδόν όλοι εκπαιδεύονται για γρανάζια στη μηχανή και όχι να αποκτήσουν παιδεία με την αρχαία ελληνική έννοια. Κανείς εργαζόμενος δεν έχει τζάμπα ενοίκιο, και όταν γίνεται άνεργος παίρνει ένσ επίδομα που δεν έχει σχέση με τον προηγούμενο μισθό του. Όλοι είναι ή υπερχρεωμένοι στις τράπεζες με στεγαστικά δάνεια όπου αναγκάζονται να βάζουν νοικάρηδες μέσα στα ίδια τους τα σπίτια όπου μένουν ή πληρώνουν μεγάλο μέρος του μισθού τους σε ενοίκιο μοιράζοντας μαζί με άλλους, ούτε κατά διάνοια δεν μπορεί ένας να νοικιάσει ολόκληρο σπίτι μόνος του. Τέλος πάντων βαριέμαι να γράφω περισσότερα γιατί δεν φαίνεται να εκτιμάς τίποτα. Αλλά έχω μία απορία. Με Γκαρωντύ και άλλα συνωμοσιολογικά ασχολήθηκες και καλά έκανες. Για τους τέκτονες γιατί το μπλάκαουτ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 1) Διαδικασίες επιλογής στην ηλικία των 11 υπάρχουν και στη Γερμανία. Εκεί ξεχωρίζουν ποια παιδιά είναι για τεχνική εκπαίδευση και ποια για ανώτερες σπουδές. Οι διαδικασίες αφορούν αποκλειστικά στη διάγνωση του τύπου μυαλού (δηλ. όχι της "νοημοσύνης" γενικώς) και δεν περιλαμβάνουν αποστήθιση και παραπαιδεία (πράγματα που άλλωστε είναι εκ προϊμίου αχρηστευμένα από την ίδια τη διαδικασία). Εν συνεχεία υπάρχουν 4 ειδών επτατάξια γυμνάσια (και όχι κάποια για τους "πολλούς" και κάποια άλλα για τους "εκλεκτούς", όπως το ερμηνεύεις απλοϊκά). Έτσι τα μεν παιδιά περνούν μια ξένοιαστη εφηβεία, οι δε γονείς χαίρονται τα παιδιά τους και δεν αγχώνονται για το μέλλον τους, ούτε αιμορραγούν οικονομικά με την παραπαιδεία. Kι αν στην πορεία κάποιο παιδί μιας βαθμίδας δείξει ότι έχει ικανότητες για κάποια ανώτερη, αλλάζει level. Κανείς δεν εγκλωβίζεται σε κάποια προαποφασισμένη μοίρα.Κάπως έτσι είναι το εκπαιδευτικό σύστημα σε όλες τις κανονικές χώρες (και στην Αγγλία). Βρίσκεις δηλ. ως μειονέκτημα την απουσία παραπαιδείας και άγχους για το μέλλον;

      2) Μου αρέσει ο χαρακτηριστικά ρωμέικος τρόπος που αντιδιαστέλλεις τα «γρανάζια στη μηχανή» με την «αρχαιοελληνική παιδεία». Τί εννοείς "γρανάζια στη μηχανή"; Πάντα οι άνθρωποι δεν έπρεπε να δουλεύουν; Προφανώς είσαι εισοδηματίας (ή δημόσιος υπάλληλος) και δεν γνωρίζεις ότι τα "γρανάζια" της ίδιας "μηχανής" στην Ελλάδα ήσαν ανέκαθεν υποαμειβόμενα, ανασφάλιστα, χωρίς σαφές εργασιακό αντικείμενο, χωρίς προοπτικές, καταρρακωμένα απ' την αναξιοπρέπεια και με τρομακτική σπατάλη ανθρωπίνων πόρων (αναξιοκρατία κλπ.). Για να μην μιλήσω για τα ανύπαρκτα κοινωνικά επιδόματα (έστω κι αυτά τα "ανεπαρκή" που παραδέχεσαι ότι παίρνουν οι άγγλοι).
      Και τί εννοείς "παιδεία με την αρχαιοελληνική έννοια"; Τις σχολαστικίστικες ή τις ψευδο-ιστορικές μαλακίες του ρωμηοσχολείου; Δηλ. εσύ θεωρείς ότι έχεις «παιδεία με την αρχαιοελληνική έννοια»;
      Kαι ποιός σου είπε ότι η δουλειά της σχολικής εκπαίδευσης είναι η μετάδοση ... «παιδείας με την αρχαιοελληνική έννοια», αντί η δημιουργία ατόμων ικανών να αναλάβουν τις ευθύνες τους; Μόνο στο Ελλαδιστάν επιδιωκόταν ανέκαθεν να φτιαχτούν ... "γνήσιοι" απόγονοι του Περικλή (με οφθαλμοφανή αποτελέσματα...).
      Αλλά ακόμα κι αν παιδεία ήταν μόνο η αρχαιοελληνική, "ξέχασες" ότι όλοι οι κλασικιστές των τελευταίων 5-6 αιώνων είναι άγγλοι, γάλλοι, γερμανοί, αμερικάνοι κλπ. και ούτε ένας (β)ρωμηός; Θα εγκαλέσεις λοιπόν εσύ τους άγγλους ότι δεν γνωρίζουν τί θα πει αρχαιοελληνική παιδεία;(!)

      3) Το ότι το ιδιόκτητο σπίτι στις κανονικές χώρες είναι όνειρο θερινής νυκτός το έγραψα πριν από σένα. Βλέπεις, εκεί δεν δίνουν φτηνά στεγαστικά όπως στο Ελλαδιστάν (όπου οι τράπεζες μοίραζαν επί 30 χρόνια στεγαστικά, διακοποδάνεια, γαμοδάνεια κλπ. με τα λεφτά των "κουτόφραγκων"). Επίσης οι "κουτόφραγκοι" προφανώς δεν είναι "ξύπνιοι" σαν τους γραικύλους που καίνε τα δάση τους για να τα καταπατήσουν , ούτε μπαζώνουν τα ποτάμια τους. Παρ΄ όλο που οι χώρες της Δ. Ευρώπης έχουν πληθυσμιακή πυκνότητα πάνω από 350 κατοίκους ανά τετρ. χλμ. (σε αντίθεση με τους 90 της Ελλάδας). Γι' αυτό π.χ. στο Αμβούργο υπάρχει αυτή τη στιγμή έλλειψη από 2500 διαμερίσματα.
      Ασχολήσου όμως καλύτερα με το 1,5 εκ. αστέγων / "φιλοξενουμένων" του Ελλαδιστάν (κοινώς: κοίτα τα χάλια της χώρας σου) κι άσε την Αγγλία.

      Όχι, δεν εκτιμάω τους "ξύπνιους" γραικύλους που επί 30 χρόνια υφάρπαζαν τον ιδρώτα των "κουτόφραγκων", ούτε την Ελλάδα του 1,5 εκ. αστέγων/"φιλοξενουμένων". Προτιμάω τους "κουτόφραγκους" χωρίς ... αρχαιοελληνική παιδεία, που δεν καίνε τα δάση τους και δεν μπαζώνουν τα ποτάμια τους, όσο δύσκολα κι αν βρίσκουν σπίτι.

      4) Tώρα θα βγάλεις συνωμοσιολόγο ακόμα και τον Γκαρωντύ και θα τον εξομοιώσεις με τον κάθε ψεκασμένο; Έτσι εννοείς τον "αρχαιοελληνικό" ορθολογισμό, τον "αρχαιοελληνικό" τρόπο σκέψης κλπ; Και κατηγορείς τους άγγλους ότι δεν αποκτούν "αρχαιοελληνική παιδεία" στα σχολεία τους;

      Διαγραφή
  6. Και πες και για το σχέδιο Kallergi τι καταλαβαίνεις. Σε αυτό αναφερόμουν, όχι σε κάποιο μύθο των... καμακιών. Έλεος. Οι συνομίληκές σου Γερμανίδες δεν έχουν υποστεί την πλύση εγκεφάλου που δέχονται τα κορίτσια του δημοτικού σήμερα, μέχρι και υποσυνείδητα μηνύματα τους βάζουν στα παιδικά προγράμματα για να γίνουν νυμφομανείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, ναι το "σχέδιο Kallergi", οι Illuminati, η Κούφια Γη, οι ψεκασμένοι, η ομάδα Ε, η Ατλαντίδα, οι εξωγήινοι που ζουν ανάμεσά μας, το "ανύπαρκτο" AIDS, τα μασονικά μπλακάουτ κλπ.
      Εντελώς φιλικά: η συνωμοσιολογία, εκτός από έλλειψη αιτιοκρατικής και ορθολογικής αντίληψης, αποτελεί και ψυχοπαθολογία. Χίλιες φορές προτιμότερα τα καμάκια.
      Κοίταξέ το.

      http://psychomed.gr/?p=768

      Διαγραφή
  7. Σχετικά με το 1,5 εκατομμύριο αστέγων (βάσει φορολογικής δήλωσης: "φιλοξενουμένων") του Ελλαδιστάν:

    "ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ (και άλλες αριστερές ελληνιές)"
    http://hypnovatis.blogspot.gr/2017/02/blog-post.html

    Και σχετικά με την ... έλλειψη παιδείας "με την αρχαιοελληνική έννοια" στους "κουτόφραγκους":

    ΜΕ ΟΜΗΡΟ ΚΑΙ ΟΔΥΣΣΕΙΑ Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΜΠΟΜΠ ΝΤΥΛΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΠΕΛ
    "Ο Όμηρος και το έπος της «Οδύσσειας» αποτέλεσαν τον πυρήνα της διάλεξης, διάρκειας 27 λεπτών, του θρύλου της ροκ σκηνής και κορυφαίου τραγουδοποιού Μπομπ Ντίλαν για το Νόμπελ Λογοτεχνίας.
    Η ομιλία του, 4.000 λέξεων, είναι ένα ταξίδι μέσα στους στίχους του Ομήρου που παραλληλίζει τις περιπέτειες του Οδυσσέα με αυτές του σύγχρονου ανθρώπου.
    «Από πολλές απόψεις, κάποιες από τις περιπέτειες του Οδυσσέα, έχουν συμβεί και σ' εσένα. Και στο δικό σου ποτό έριξαν ναρκωτικό. Κι εσύ μοιράστηκες το κρεβάτι σου με τη λάθος γυναίκα. Κι εσένα σε συνεπήραν μαγευτικές φωνές, γλυκές φωνές, με παράξενες μελωδίες. Κι είχες επίσης δύσκολα διλήμματα. Κι ακόμα δεν είχε τελειώσει τίποτα», αναφέρει ο Ντίλαν.
    Τον Όμηρο ακολουθούν ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης και ο Σωκράτης με αναφορές στο έργο τους και την αρχαία ελληνική φιλοσοφία. Επίσης ο Ουίλλιαμ Σαίξπηρ και ο Μιγκέλ ντε Θερβάντες.
    Το τέλος της ομιλίας του Ντίλαν πάντως ανήκε και πάλι στον Όμηρο: «…τραγούδησε με τη φωνή μου, ω Μούσα, και μέσα από μένα, πες την ιστορία».
    Στη διάλεξή του προσπάθησε να εξηγήσει, όπως λέει ο ίδιος, την σχέση του έργου του με την λογοτεχνία, διαβάζοντας ο ίδιος το κείμενο, ενώ τον συνοδεύει μια απαλή μουσική από πιάνο. "

    http://tvxs.gr/news/moysiki/me-omiro-kai-odysseia-i-omilia-toy-mpomp-ntilan-gia-nompel-binteo


    Ποιός γραικύλος (ακόμα και φιλόλογος, ή ποιητής), ποιό μυαλοκαμένο θύμα του ρωμηο-σχολείου, θα ήταν ποτέ ικανός να κάνει τέτοιες συνδέσεις και τέτοια επικαιροποίηση των αρχαίων;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Μασόνος λοιπόν. Αφού στα κρυφά ασχολείσαι και με αυτά πάρε μια εσωτερική αλήθεια που δεν την έβγαλαν εξυπνάκηδες αλλά έχει εξωκοσμική προέλευση, όχι από ανθρώπους και όχι από την Ελλάδα. Το πάθος δεν απελευθερώνει. Το πάθος σκλαβώνει.

    Παράδειγμα: η μάνα μου παντρεύτηκε με προξενιό όπως όλες οι γυναίκες της εποχής της και όπως έκαναν για χιλιάδες χρόνια όλες. Της διάλεξαν το γαμπρό οι γονείς της οπότε τα περί πουτανιάς ως διαχρονική δήθεν ιδιότητα των Ελλαδιτισσών είναι άκυρα. Μετά από αιώνες ή χιλιετίες πατριαρχικής οικογένειας που δεν άφηνε περιθώρια για πουτανιές γιατί υπήρχε και η έννοια της Τιμής. Τι έγινε ξαφνικά από το 1965 μέχρι τώρα και έγιναν τόσες οι παθολογικά φιλοχρήματες ψυχικά πουτάνες; Τυφλωμένος από το πάθος σου που είναι το μίσος κατά των Ελλαδιτών (που συνεχίζεις να τους θεωρείς "του οίκου σου" κι ας έφυγες προ πολλού από τη χώρα τους σαν ένα παιδί που το έδερναν μικρό οι συμμαθητές του οι γνώστες πολεμικών τεχνών και ποτέ δεν το ξεπέρασε αλλά περνά την υπόλοιπη ζωή του σκυλοβρίζοντας μέρα-παρά-μέρα τους ασχολούμενους με τις πολεμικές τέχνες αντί να τους αφήσει πίσω του και στο διάολο να πάνε), αδυνατείς να δεις και το πιο προφανές: η πουτανοποίηση δεν είναι τοπικό φαινόμενο του ελληνόφωνου κρατιδίου αλλά του δυτικού κόσμου. Άλλο παράδειγμα: ο πατέρας μου έφυγε από το χωριό για την Αθήνα χωρίς τίποτα, μόνο με τα ρούχα του, σαν τους πακιστανούς. Αλλά πιστεύοντας στη σκληρή δουλειά και με βαθύτατη θέληση για επιτυχία γιατί πονάει η φτώχεια, πέρασε δια πυρός και σιδήρου από 3-4 συνεργασίες με συνεταίρους μέχρι να καταλήξει να ζήσει το δικό του αμερικανικό όνειρο στην Ελλάδα και να γίνει βιοτέχνης 20 χρόνια αργότερα. Το ίδιο ακριβώς πέτυχαν και πολλοί άλλοι από το χωριό μας. Ούτε μέσον, ούτε κληρονομιές, ούτε κόμματα, ούτε τίποτα. Αυτά τα έκαναν οι συγχωριανοί μου επί χούντας και σήμερα κάτι τέτοια είναι σχεδόν αδιανόητα. Πολλά λοιπόν που επιρρίπτεις στους Ελλαδίτες είναι σύγχρονα μόνο φαινόμενα αλλά αδυνατείς λόγω μίσους να το δεις. Όπως αδυνατείς να δεις ότι αντίστοιχη διάλυση συμβαίνει και σε άλλες χώρες του δυτικού κόσμου όπως στην Αμερική που έχει στείλει στην Κίνα και την Ινδία όλη τη βιομηχανία της και πολλοί αμερικάνοι ζούνε με τα κουπόνια, ίσα ίσα να επιβιώνουν ενώ επίκεινται και χειρότερα, εμφύλιος με τους μαύρους και κατάρρευση οικονομική, να ναι καλά οι μασόνοι αδερφοί σου. Που κι αυτό απλοποίηση είναι, η μασονία είναι μόνο μπροστάντζα για κάτι άλλο αλλά σιγά μην το παραδεχθείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πανέξυπνε και (παν)δαιμόνιε έλληνα, με ξεσκέπασες, κι εμένα και την ανθελληνική μασονική συνωμοσία μου!
      Ειδικά η δακρύβρεχτη επιχειρηματολογία σου (χωριό, προξενιά, προίκα, "τιμή" αγοράς της γυναίκας κλπ.) με κάνει να κοκκινίζω από ντροπή και λίγο έλειψε να ξυπνήσει μέσα μου τον αιώνιο και αδάμαστο Έλληνα.
      Αν είσαστε όλοι τόσο έξυπνοι (και τόσο βαθείς αναλυτές των διεθνών τεκταινομένων) εκεί κάτω, δεν έχετε να φοβηθείτε τίποτα απ' το ζοφερό μέλλον: ούτε η τρομερή (και αόρατη) βιομηχανία σας θα πάει στην Ασία, ούτε οι γυναίκες σας θα πουτανοποιηθούν (απλά θα συνεχίσουν να εκδίδονται από μόνες τους -και χωρίς προξενιό- στον πιο καλοπληρωτή χορηγό), ούτε θα ζήσετε με κουπόνια (το πολύ να ψάχνετε στα σκουπίδια σας, όπως κάνουν ήδη μερικές εκατοντάδες χιλιάδες από σάς). Για να μην πω ότι ακόμα κι όταν καταστραφεί όλος ο κόσμος από τη Μασονική Συντέλεια, εσείς θα είστε οι survivors που θα επανέλθετε πρώτοι στη χρυσή εποχή της χούντας (τότε που ανασταίνονταν "βιοτέχνες" και "βιομηχάνοι").
      Το γονιδιακό χάρισμα της εθνικής σας εξυπνάδας είναι τόσο επαρκές, ώστε ούτε καν το καράτε που ξέρετε δεν θα χρειάζεστε πια: μόνο που θα σας βλέπουν οι άλλοι λαοί, θα σας τρέμουν (και ειδικά οι μαύροι).

      ΥΓ. Το 1965 βγήκε το μίνι. Γι' αυτό έγιναν "τόσες οι παθολογικά φιλοχρήματες ψυχικά πουτάνες" (εκτός φυσικά από τις ρωμηές). Η χούντα ήθελε να το απαγορέψει αλλά οι μασόνοι (μέσω φυσικά της υποκινούμενης εισβολής ορδών τουριστών) δεν την άφησαν. Έτσι φτάσαμε εδώ που φτάσαμε...

      Διαγραφή
  9. Έτσι είναι Θοδωρή, όπως τα λες. Η ζωή στη Γερμανία και αλλού δεν είναι χωρίς προβλήματα, αλλά δεν είναι και χωρίς αξιοπρέπεια όπως ήταν πάντοτε στην Ελλάδα.
    Υπάρχει τουλάχιστον μια βάση για να πατήσεις στα πόδια σου και υπάρχει και σοβαρότητα.
    Δεν έχει πάψει πάντως να με εντυπωσιάζει η κομπλεξική άρνηση των Ελλήνων να δουν τη θλιβερή τους πραγματικότητα. Αντί να χρησιμοποιούν επωφελώς τα όποια μέτρα σύγκρισης με άλλες χώρες που τους παρέχονται μήπως και πάρουν κάποιες καλές ιδέες για τη χώρα τους, κοιτάνε πώς θα παρουσιάσουν όλον τον κόσμο σαν κατεβασμένο στο επίπεδό τους, μόνο και μόνο για να νομιμοποιήσουν / κρύψουν τα χάλια τους.
    Κι έχεις και τους διάφορους Καζάκους ρε παιδί μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @
      "Αντί να χρησιμοποιούν επωφελώς τα όποια μέτρα σύγκρισης με άλλες χώρες που τους παρέχονται μήπως και πάρουν κάποιες καλές ιδέες για τη χώρα τους"

      Ποιός θα το κάνει αυτό, Ανδρομάχη;!
      Ο ξερόλας καραγκιοζορωμηός του Σουρή (1853-1919);!

      Ὁ Ῥωμηός

      Στὸν καφενὲ ἀπ᾿ ἔξω σὰν μπέης ξαπλωμένος,
      τοῦ ἥλιου τὶς ἀκτῖνες ἀχόρταγα ρουφῶ,
      καὶ στῶν ἐφημερίδων τὰ νέα βυθισμένος,
      κανέναν δὲν κοιτάζω, κανέναν δὲν ψηφῶ.
      Σὲ μία καρέκλα τὅνα ποδάρι μου τεντώνω,
      τὸ ἄλλο σὲ μίαν ἄλλη, κι ὀλίγο παρεκεῖ
      ἀφήνω τὸ καπέλο, καὶ ἀρχινῶ μὲ τόνο
      τοὺς ὑπουργοὺς νὰ βρίζω καὶ τὴν πολιτική.
      Ψυχή μου! τί λιακάδα! τί οὐρανὸς ! τί φύσις !
      ἀχνίζει ἐμπροστά μου ὁ καϊμακλῆς καφές,
      κι ἐγὼ κατεμπνευσμένος γιὰ ὅλα φέρνω κρίσεις,
      καὶ μόνος μου τὶς βρίσκω μεγάλες καὶ σοφές.
      Βρίζω Ἐγγλέζους, Ρώσους, καὶ ὅποιους ἄλλους θέλω,
      καὶ στρίβω τὸ μουστάκι μ᾿ ἀγέρωχο πολύ,
      καὶ μέσα στὸ θυμό μου κατὰ διαόλου στέλλω
      τὸν ἴδιον ἑαυτό μου, καὶ γίνομαι σκυλί.
      Φέρνω τὸν νοῦν στὸν Διάκο καὶ εἰς τὸν Καραΐσκο,
      κατενθουσιασμένος τὰ γένια μου μαδῶ,
      τὸν Ἕλληνα εἰς ὅλα ἀνώτερο τὸν βρίσκω,
      κι ἀπάνω στὴν καρέκλα χαρούμενος πηδῶ.
      Τὴν φίλη μας Εὐρώπη μὲ πέντε φασκελώνω,
      ἀπάνω στὸ τραπέζι τὸν γρόθο μου κτυπῶ...
      Ἐχύθη ὁ καφές μου, τὰ ροῦχα μου λερώνω,
      κι ὅσες βλαστήμιες ξέρω ἀρχίζω νὰ τὶς πῶ.
      Στὸν καφετζῆ ξεσπάω... φωτιὰ κι ἐκεῖνος παίρνει.
      Ἀμέσως ἄνω κάτω τοῦ κάνω τὸν μπουφέ,
      τὸν βρίζω καὶ μὲ βρίζει, τὸν δέρνω καὶ μὲ δέρνει,
      καὶ τέλος... δὲν πληρώνω δεκάρα τὸν καφέ.

      Ή:

      Ποιος είδε κράτος λιγοστό
      σ' όλη τη γη μοναδικό,
      εκατό να εξοδεύει
      και πενήντα να μαζεύει;
      Να τρέφει όλους τους αργούς,
      νά 'χει επτά Πρωθυπουργούς,
      ταμείο δίχως χρήματα
      και δόξης τόσα μνήματα;
      Νά 'χει κλητήρες για φρουρά
      και να σε κλέβουν φανερά,
      κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
      τον κλέφτη να γυρεύουνε;
      Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
      ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
      οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
      δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
      Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
      κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
      Κι από προσπάππου κι από παππού
      συγχρόνως μπούφος και αλεπού.
      Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
      να παριστάνει τον ευρωπαίο.
      Στα δυό φορώντας τα πόδια που 'χει
      στο 'να λουστρίνι, στ' άλλο τσαρούχι.
      Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
      ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
      Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
      λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
      Και ψωμοτύρι και για καφέ
      το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
      Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
      σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς.
      Δυστυχία σου, Ελλάς,
      με τα τέκνα που γεννάς!
      Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα,
      τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

      Διαγραφή
  10. Στα προξενιά δεν υπάρχει τιμή αγοράς της γυναίκας, ο άντρας δεν πληρώνει. Ο άντρας πληρώνεται από τον πατέρα της γυναίκας για να φτιάξουν το σπιτικό.

    Επομένως αν έχεις σκοπό να χέσεις κι άλλο το μπλογκ σου, ξέρεις εσύ, λέγε πουτάνες τους άντρες του 1965 στο εξής.

    Είναι τραγικό, μιλάς σαν όλο και φτηνότερος δικηγόρος, κι όμως φαντάζεσαι τον εαυτό σου σαν ορθολογιστή και εκπρόσωπο κάποιας επιστημονικής μεθόδου. Αν δεν χωνεύουμε τον Αινστάιν γιατί ήταν εβραίος και πάμε να βγάλουμε λάθος τη σχετικότητα για να τον... εκδικηθούμε, αυτό δεν το κάνουμε με προσωπικές επιθέσεις στον Αινστάιν ότι ήταν τρελλός ή κλέφτης ιδεών του Ποϊνκαρέ και άρα άκυρη η θεωρία, αλλά το κάνουμε προτείνοντας πειράματα που να δείχνουν ταχύτητα μεγαλύτερη του φωτός πχ.

    Bitching κάθε μέρα με τους βρωμηούς με προφανέστατη μεροληψία τι, σκατά νομίζεις ότι κάνεις; Εκεί που αντιπαθούσα τους Ελλαδίτες από 18 χρονών και για αυτό έφυγα για Αγγλία, με την υστερία σου αρχίζω να παίρνω το μέρος τους. Πάνε χαμένα τα λεφτά του εργοδότη σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κουτοπόνηρε και στρεψόδικε ανώνυμε μασονοφάγε, απόγονε τού Καραγκιόζη, που κρύβεσαι υποκριτικά πίσω απ΄το δαχτυλάκι σου νομίζοντας ότι δεν φαίνεσαι:
      Εδώ και κάποιες χιλιετίες, οποιαδήποτε πράξη έκδοσης / αγοραπωλησίας γυναίκας, με οποιονδήποτε τρόπο και για οποιονδήποτε σκοπό (ακόμα και τον "ιερό" του γάμου), είθισται να ορίζεται ως γυναικεία πορνεία.
      Οποιοσδήποτε συμμετέχει σε αυτήν την πράξη, έχει οπωσδήποτε κάποιον ρόλο από τους παρακάτω τέσσερεις: πελάτης, μαστρωπός, τσατσά, πουτάνα (με ή χωρίς τη συγκατάθεσή της). Στην ελληνική (και όχι μόνο) εκδοχή του φαινομένου η προίκα είχε σαν σκοπό να καταστήσει ελκυστικότερη την εκδιδόμενη στον πελάτη, ο οποίος θα απολάμβανε τις "υπηρεσίες" της (σεξουαλικές, τεκνοποιητικές, οικοκυρικές κλπ.) καταβάλλοντας το οικονομικό "τίμημα" για πολυετές χρονικό διάστημα. Επρόκειτο δηλ. περί συμβολαίου πορνείας. Το εάν υπήρχε σοβαρή κοινωνική αναγκαιότητα γι' αυτή την κατάσταση είναι άλλο ζήτημα, που δεν αναιρεί τον πορνικό χαρακτήρα της συγκεκριμένης κοινωνικής πρακτικής.
      Η δική μου "συνεισφορά" στην κατανόηση αυτού του κοινωνικο-ιστορικού φαινομένου ήταν η επισήμανση του γεγονότος ότι: ενώ κάποτε τις γυναίκες στην Ελλάδα τις εξέδιδαν (δια του γάμου, με ή χωρίς τη συγκατάθεσή τους) στον εκάστοτε έγκριτο "χορηγό", εδώ και μερικές δεκαετίες οι ίδιες οι άμεσα ενδιαφερόμενες εξακολουθούν να επιδιώκουν το ίδιο ακριβώς πράγμα, αλλά με ιδία συναίνεση (=αυτοεκδίδονται).
      (Φυσικά, όπως συμβαίνει συνήθως, έτσι κι εδώ υπάρχουν οι εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα)

      Στην Αγγλία είναι απολύτως κατανοητό γιατί δεν έμεινες. Δεν είσαι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος ρωμηός που πήγε έξω, κατάλαβε ότι δεν τον σήκωνε το "κλίμα" (οργάνωση και απουσία τσαπατσουλιάς, ανάγκη αυτοδιαμόρφωσης ενός νέου χαρακτήρα υπεύθυνου και σοβαρού, απαξίωση των κουτοπόνηρων, υποχρέωση σε προσωπική προσπάθεια χωρίς πελατειακά "βοηθήματα", στοιχειώδης αξιοκρατία κλπ.) και επέστρεψε εκεί όπου πάντα ανήκε. Και, εννοείται, χωρίς να έχει βγάλει ούτε στιγμή τα τσαρούχια (απ' τα μυαλά του).
      Κάτσε λοιπόν στην τριτοκοσμική τρύπα σου, αλλά χωρίς να ξεχνάς ότι στην ίδια τρύπα έχουν κι άλλοι τα ίδια δικαιώματα με σένα για να την αξιολογήσουν, κι ας ξέφυγαν απ' αυτή (ή μάλλον: ακριβώς επειδή διώχτηκαν απ' αυτή). Δεν είναι αμπελοχώραφο του παππού σου ή του πατέρα σου, που εξέδιδαν κόρες ή αγόραζαν συζύγους.

      Και φρόντισε να απαντήσεις εσύ με επιχειρήματα στο κείμενο που δοκίμασες (ατυχώς) να σχολιάσεις, αντί να προσπαθείς να με βγάλεις μασόνο ή με άλλα ad hominem "επιχειρήματα".
      Είμαι σίγουρος ότι η ... "αρχαιοελληνική" σου παιδεία, βαθύτατος κοινωνός της οποίας έγινες στο ρωμηοσχολείο (και της οποίας, κατ' εσέ στερούνται οι "κουτόφραγκοι" άγγλοι) θα σε βοηθήσει.

      Διαγραφή
  11. Είσαι τελείως διαταραγμένος αυτό δείχνει η τρικυμία εν κρανίω που έβγαλες για το τι είναι πορνεία. Και νομίζεις ότι έπεισες και κάποιους.

    Τα αφεντικά σου κάνουν επίτηδες όλο και πιο προφανή τη συνωμοσία, μέχρι και δημόσιες τελετές σατανισμού αρχίζουν να κάνουν, πχ με το τούνελ στην Ελβετία. Σας πάνε για σφαγή αλλά είστε πολύ αυτάρεσκοι και ψυχοπαθείς εβραίοι για να το καταλάβετε. Όταν κάτι γίνεται τόσο προφανές σε όλους κι εσείς συνεχίζετε κουτοπόνηρα να το αρνείστε, ποια θα είναι η κατάληξη; Δηλαδή άμα σου δείχνει κάποιος ένα λιοντάρι και σου λέει "να μία τίγρη", και μετά σου δείχνει τη λιακάδα και σου λέει "πωπω καρεκλοπόδαρα ρίχνει", και μετά σου βάζει και λόγια που δεν είπες, ξανά και ξανά, και ξανά, ποια θα είναι η κατάληξη όταν αυτό γίνεται σε όλες τις κοινωνίες και σε όλους τους λαούς; Μόνο ένας terminally αυτάρεσκος εβραίος και μασόνος θα πίστευε ότι αυτό μπορεί να συνεχίσει επ' άπειρον. Η έκφραση στη φάτσα ενός μασόνου την ώρα που ανακάλυψε ότι το μασονικό σχέδιο περιλεάμβανε και τη δολοφονία του. Priceless.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτά τους έλεγες και στην Αγγλία; Κι επειδή δεν σε καταλάβαιναν, γύρισες στην Ελλάδα (όπου κάτι τέτοια παραμένουν τόσο πιασάρικα όσο και οι προβλέψεις περί Συντέλειας στον Μεσαίωνα);

      Καμιά δημόσια τελετή αυνανισμού θα κάνετε όλοι εσείς οι "συνέλληνες", οι θιασώτες του αγνού προικώου έρωτα και της χουντικής εθνικής παλιγενεσίας;

      Διαγραφή
  12. Προς μασονοκυνηγούς:
    Μασόνοι ήσαν σχεδόν όλοι οι ηγέτες της Γαλλικής κι Αμερικανικής Επανάστασης και αυτής του 1821
    https://argolikivivliothiki.gr/2009/10/07/tectonism/

    Την εποχή που οι χριστιανικές εκκλησίες έκαναν τσιμπούκια στους μονάρχες, ο μασονισμός ήταν επαναστατική δύναμη. Σήμερα βέβαια έχει καταντήσει άλλη μια γραφικότητα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μην τα ρίχνεις ρε παιδί μου τόσο απότομα κι έχουμε τίποτα εμφράγματα...

      Διαγραφή
  13. Ανώνυμε μασονοδιώκτη, για τις δημόσιες τελετές χριστιανισμού τις οποίες υφιστάμεθα εδώ και 2000 χρόνια τί έχεις να πεις;

    Επίσης σου έχω για προξενιό "γυναίκα" με προίκα και παρθένα (εγγυημένα). Μέχρι και τρίχες στα πόδια έχει, και φοράει κι αντρικές κάλτσες. Είναι και μέλος της ΧΑΝ, της "Ζωής" και του "Σωτήρα". Ενδιαφέρεσαι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Καλά ξεκίνησες ρε σαλταδόρε και ας θέλουν λίγο γυάλισμα οι τρόποι σου γιατί περισσότερο Βαλκάνια μου θυμίζουν πάρα Δύση. Αλλά η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.

    Όποιος μιλάει για μασόνους δεν είναι αυτομάτως χριστιανός.

    Όποιος μιλάει ελληνικά δεν είναι αυτομάτως ταυτισμένος πολιτιστικά με τους Ελλαδίτες και τη μεταβαλλόμενη κυρίαρχη νοοτροπία της χώρας.

    Αν θες την άποψή μου ο κρατικοποιημένος χριστιανισμός ήταν η Νέα Τάξη του 4ου αιώνα, σατανιστές και ορθόδοξοι και όλοι οι θρησκευόμενοι ταϊζουν ενεργειακά το ΙΔΙΟ αρνητικό ον ενώ οι τελετές είναι όλες αποτέλεσμα του πιο πρωτόγονου τμήματος του εγκεφάλου γι αυτό και συναντιούνται και στις πιο πρωτόγονες κοινωνίες και ένας αφυπνισμένος άνθρωπος δεν μπορεί παρά να περιφρονεί τις τελετές. Ωστόσο άλλο συμβολική ανθρωποθυσία, άλλο κυριολεκτική ανθρωποθυσία. Οποιοδήποτε άνθρωπος με συνείδηση μπορεί να κάνει τη διάκριση και να πράξει ανάλογα.

    Οι σατανιστές σιγά σιγά θα φτάσουν να κάνουν ανθρωποθυσίες κυριολεκτικές σε δημόσιες τελετές. Αυτό απαιτεί την εξολόθρευση και ενσωμάτωση όλων των άλλων θρησκειών πρώτα, συμπεριλαμβανομένων και των εβραίων.

    Mασόνος 33ου βαθμού Albert Pike, 1871:

    The war must be conducted in such a way that Islam (the Moslem Arabic World) and political Zionism (the State of Israel) mutually destroy each other. Meanwhile the other nations, once more divided on this issue will be constrained to fight to the point of complete physical, moral, spiritual and economical exhaustion.

    We shall unleash the Nihilists and the atheists, and we shall provoke a formidable social cataclysm which in all its horror will show clearly to the nations the effect of absolute atheism, origin of savagery and of the most bloody turmoil.

    Για τους βρωμηούς πρέπει να το λέει αυτό.

    Then everywhere, the citizens, obliged to defend themselves against the world minority of revolutionaries, will exterminate those destroyers of civilization

    and the multitude, disillusioned with Christianity, whose deistic spirits will from that moment be without compass or direction, anxious for an ideal, but without knowing where to render its adoration, will receive the true light through the universal manifestation of the pure doctrine of Lucifer, brought finally out in the public view.

    http://www.threeworldwars.com/albert-pike2.htm

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ό,τι να 'ναι ανώνυμε βαλκάνιε προικοθήρα, παρθενοκυνηγέ και ελληνοχριστιανέ νοσταλγέ της χούντας.
      Σε λίγο θα μας φέρεις σαν τρομερό επιχείρημα και τα πρωτόκολλα των σοφών της Σιών.
      Όταν και αν αποφασίσεις να απαντήσεις στα τόσα θέματα που σου τέθηκαν αντί να υπεκφεύγεις σαν κλασικός (β)ρωμιός, εδώ είμαστε.

      Διαγραφή
  15. @
    "Π.χ. χώρες κάπως ομοειδείς με την Ελλάδα, με μικρή έκταση και πληθυσμό, ορεινές, αλλά και με πολύ λιγότερους φυσικούς πόρους, και επιπλέον με αφιλόξενο κλίμα, σήμερα αποτελούν πρότυπα βαριάς βιομηχανίας (και μάλιστα περιβαλλοντικά φιλικής), τεχνολογικής καινοτομίας, αποτελεσματικού -και όχι ιδιαίτερα δαπανηρού- εκπαιδευτικού συστήματος (οι "κουτόφραγκοι" δεν έχουν ανακαλύψει ακόμα τη μάστιγα της παραπαιδείας των 3,8 δισ € ετησίως...), κοινωνιών πρόνοιας και αξιοπρεπούς ζωής για όλους. Αναφέρομαι φυσικά στις σκανδιναβικές."

    Άντε ρε, δεν έχουμε ανάγκη εμείς από βιομηχανία, καινοτομίες και τις άλλες παπαρομαλακίες των κουτόφραγκων. Θα μπούμε στη νέα εποχή με τη γκρικ φέτα μας, το λαδάκι μας (που βαυκαλιζόμαστε ότι είναι το καλύτερο του κόσμου) και τον τουρισμό μας (με τον οποίο θα προκόψουμε σαν τη Ταϋλάνδη). Σιγά μην κάτσουμε να φτιάξουμε μαραφέτια. Αφού θα δουλεύουν οι κουτόφραγκοι για πάρτη μας.

    Έτσι, όταν θες να αποκτήσεις τα τεχνολογικά προϊόντα του Γερμανού, ή του Γάλλου, θα τους λες "έλα ρε να σε δώσω δέκα τελεμέδες φέτα να με δώσεις Φολκσβάγκεν", ή "έλα ρε δέκα μέρες διακοπές στην Ελλάδα να με δώσεις ένα πλυντήριο".

    Η εθνική αυταπάτη του "καλύτερου παγκοσμίως" ελληνικού λαδιού (ή: γιατί οι ξένοι δεν προτιμούν το ελληνικό λάδι):
    https://www.thepressproject.gr/article/98896/Elaiolado-nai-partheno-nai-eksairetiko-pantos-oxi

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε όχι να του χαρίσεις ένα 10ήμερο διακοπές για ένα πλυντήριο των 300€! Τρεις μέρες και πολλές τού είναι. Σιγά μή μας πιάσουν κορόιδα οι κουτόφραγκοι...

      Διαγραφή
  16. Ρε τα καλύτερα σας ξέφυγαν:

    "πάρε μια εσωτερική αλήθεια που δεν την έβγαλαν εξυπνάκηδες αλλά έχει εξωκοσμική προέλευση, όχι από ανθρώπους και όχι από την Ελλάδα. Το πάθος δεν απελευθερώνει. Το πάθος σκλαβώνει."

    Eγώ ξέρω και μια τριτοκοσμική αρχή που λέει "ποιός έρωτας και μαλακίες; για τα λεφτά να παντρεύεστε ρε κορόιδα"

    Πες μας κι άλλα Προφήτη με την "αρχαιοελληνική παιδεία"! Μη μας εγκαταλείπεις στο πνευματικό σκοτάδι!
    Ρε τί ακούει κανείς στην Ελλαδάρα του 21ου αιώνα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Θοδωρη συμφωνω στο επακρο θα ελεγα με τις αποψεις σου που εχω βιωσει κι εγω λιγο πολυ απο παιδι. ομως φιλοι με ενημερωσαν για τα παρακατω που με εβαλαν σε σκεψεις. πιστευω οτι δεν ειναι ετσι τα πραγματα και θα πρεπει να ψαξω το θεμα αλλα προστρεχω στην γνωμη σου που και ως κατοικος εξωτερικου ολο και κατι παραπανω θα ξερεις για τα παρανοικα που προσαπτουν στους βορειοευρωπαιους. δες και θελω την γνωμη σου παρακαλω ειναι πολυ σημαντικο νομιζω.
    http://peritexnisologos.blogspot.in/2016/12/blog-post_56.html?m=1

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με παραπέμπεις στην ιστοσελίδα ενός θαμώνα των μοναστηριών, βυζαντινολάτρη και λειψανοπροσκυνητή, που αναπαράγει αυτά που γράφουν ο "Στόχος" και τα φυλλάδια του κατηχητικού, των ιεχωβάδων ή άλλων "φίλων σου που σε ενημέρωσαν";
      Και περιμένεις να πιστέψω ότι δεν τα πρόσεξες όλα αυτά;
      Και περιμένεις να κάτσω να ασχοληθώ με αυτό το "πολύ σημαντικό";
      Άντε πάγαινε ρε κουτοπόνηρε ρωμηέ, να τα πουλήσεις πουθενά αλλού αυτά, μπας και σου ρίξουν κάνα δίφραγκο ...

      Το διαβίβασα πάντως σε 19χρονη ανηψιά μου που έχει μεγαλώσει και ζει στη Νορβηγία, για να δει πόσο ανίατα και εκούσια γελοίοι παραμένετε οι ρωμηοί, και γέλασε με την ψυχή της.

      Διαγραφή
  18. Διάλογος με φίλο που έφυγε στη Σουηδία

    http://www.stayorgo.gr/tabid/55/g/posts/t/80/Dialogos-me-philo-pou-ephuge-ste-Souedia--meros-B---oi-eroteseis-mou.aspx

    Ο μύθος των "πολλών" αυτοκτονιών στις σκανδιναυϊκές χώρες

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CF%82_%CF%87%CF%89%CF%81%CF%8E%CE%BD_%CE%B1%CE%BD%CE%AC_%CF%80%CE%BF%CF%83%CE%BF%CF%83%CF%84%CF%8C_%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%BF%CE%BA%CF%84%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B1%CF%82

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Εκτος από συγκλονιστικο,το συγκεκριμενο άρθρο είναι κατι σαν "αποτυπωση" χαρακτήρα ενός ανθρωπου.Ταυτιζομαι με αυτό σε αρκετα σημεια...ελπιζω δε η πολη της πελοποννησου να μην ηταν το Αιγιο οπου παραθερισα με τους γονεις μου μερικα καλοκαιρια και σιχαθηκα τους ντοπιους ιδανικεύοντας στα τυφλα τους τουρίστες.Οσο για τον σχολιαστη του οποιου ο πατερας "σαν πακιστανος" εζησε το "αμερικανικο ονειρο" της οικονομικης του ανάπτυξης/επιτυχιας,του λεω να δει αν αυτή συμβαδιζει με την φορολογικη του εικονα...Που αμφιβαλλω.Οι αεριτζήδες της δεκαετιας του 70,χωριατες που ξερανε να αρμεγουν την κατσικα,βαλανε ένα κατσαβιδι στην τσεπη και γιναν σε μια νυχτα "εργολαβοι" κι αμα γινεται σεισμος 0,2 ριχτερ τρεχουν στα εικονίσματα...ειναι ΣΑΠΙΟΣ αυτος ο λαος τελικα,του αξιζουν πολύ χειροτερα από αυτά που τραβαει.Ακομα κι οι "ήρωές" του είναι κίβδηλοι/fake σαν το γλεζο με την ανυπαρκτη αρπαγή της ναζιστικης σημαιας και τον ανυπαρκτο κουκιδη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σάπιος λαός δεν θα πει τίποτα...
      Δεν έχουν βάλει ούτε μια σταγόνα μυαλό μετά από όσα τους έχουν συμβεί (που οι ίδιοι τα προκάλεσαν) τα τελευταία χρόνια. Αν υποθέσουμε ότι ο "κακός" Σόιμπλε άφηνε ελεύθερες τις κάνουλες του δανεισμού προς το ψευδοκράτος, πάλι τα ίδια θα έκαναν οι (β)ρωμηοί: πάλι θα σπαταλούσαν τα δανεικά σε Μερσεντές και Πόρσε, σε εξοχικά σπίτια (κατά προτίμηση αυθαίρετα), σε υπερτιμολογήσεις και μίζες, σε αυξήσεις μισθών στους δημοσίους υπαλλήλους και πάει λέγοντας. Και φυσικά στην επόμενη προδιαγεγραμμένη χρεωκοπία θα (ξανα)φόρτωναν τον "λογαριασμό" στα συνήθη κορόιδα, που αν και δεν "προνόησαν" να βάλουν το δάχτυλο στο μέλι, θα γυρίσουν (σαν καλοί χριστιανοί) και το άλλο μάγουλο.
      Και μετά, όλοι μαζί αυτοί οι απόγονοι του Καραγκιόζη, με τους σταλινοσωβινιστές Γλέζους και τους Μίκη Μάους Θεοδωράκηδες μπροστάρηδες, θα (ξανα)βρίζουν τους "κακούς γερμανούς".

      Διαγραφή
  20. "όσοι κατορθώνουν να συνεχίσουν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν αποτελούν απαραιτήτως το θεωρούμενο ως άνθος αυτής της χώρας (συχνότατα μάλιστα είναι απλώς ηλίθιοι), αφού ένα ανεξακρίβωτα μεγάλο ποσοστό ευφυών αποβάλλεται ως "ακατάλληλο" από το πανηλίθιο, κοινωνικώς άδικο και εξόφθαλμα παράλογο εξετασιοκεντρικό καθεστώς."

    Αν και πτυχιούχος ελληνικού ΑΕΙ επιβεβαιώνω ότι στα περισσότερα σπίτια άλλων πτυχιούχων (οικονομολόγων, φιλολόγων, μαθηματικών, φυσικοχημικών ή άλλων "μορφωμένων")που έχει τύχει να βρεθώ, δεν υπάρχει καν βιβλιοθήκη. Αντιθέτως έχω δει κάμποσες βιβλιοθήκες σε σπίτια μή πτυχιούχων. Και δεν εννοώ τις συνήθεις στα ελληνικά σπίτια διακοσμητικές, που έχουν μόνο μιά-δυό σκονισμένες εγκυκλοπαίδειες από τη δεκαετία του '70...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φίλε μου, αφού η πλειοψηφία των πτυχιούχων στην Ελλάδα είναι απλώς πτυχιούχοι (όπως τους αποκαλείς) και όχι επιστήμονες: πτυχιούχοι οικονομικών, φιλολογίας, μαθηματικών κλπ. και όχι οικονομολόγοι, φιλόλογοι, μαθηματικοί κλπ.
      Σχεδόν κανείς από δαύτους δεν είναι ικανός να γράψει ένα απλούστατο άρθρο (ούτε καν παράγραφο) επάνω στην επιστήμη στην οποία έχει "πτυχίο". Δεν γνωρίζουν ούτε καν τα βασικά της ιστορίας των επιστημών τους (π.χ. ιστορία των οικονομικών θεωριών, ιστορία της φιλοσοφίας κλπ.). Δεν είναι ικανοί να διαβάσουν καν ένα άρθρο αντίστοιχού τους επιστήμονα (και όχι απλώς πτυχιούχου) σε μια εφημερίδα. Δεν έχουν την παραμικρή γενική εικόνα (έστω και επιδερμική) αυτού που υποτίθεται ότι σπούδασαν, και της σύνδεσής του με άλλα επιστημονικά πεδία.
      Παπαγαλίσανε απλώς πέντε αποσπασματικού και εργαλειακού χαρακτήρα μαλακίες στο πανεπιστήμιο, πήρανε το "χαρτί" και νομίζουν ότι γίνανε πιο ψαγμένοι από τον κόσμο που κυκλοφορεί στους δρόμους. Στην πραγματικότητα αυτά που έμαθαν δεν τους έχουν δώσει μια άλλη οπτική από την πεπατημένη, μιά βαθύτερη κατανόηση του ανθρώπου και της κοινωνίας. Γι' αυτό και είναι το ίδιο χειραγωγήσιμοι με οποιονδήποτε άλλον.

      Διαγραφή
    2. Ολα όσα αναφερεις για τους πτυχιουχους,πάρτα,πολλαπλασίασέ τα επι 100 και πάλι δεν θα 'χεις την εικόνα που αντιμετωπιζω καθημερινα σε ασφαλιστικο οργανισμο του δημοσίου όπου εργαζομαι.Απο παλια επισης ειχα προσέξει- και μαλιστα μου εκανε κι εντύπωση-πως ολοι τους σχεδον ηταν επαρχιωτες,δηλαδη γεννημενοι και μεγαλωμενοι εως καποια ηλικα στην επαρχία,δεν ηταν ομως τελικα αυτο...μιλαμε για ΖΩΑ! Τελειως ακατάρτιστοι,φυσει τεμπέληδες,αυθάδεις και εντονα δεσποτικοι κι αλλαζόνες.Ενας μάλιστα Μανιάτης κιόλας(τρομαρα του...),ηθελε να δημιουργησει ξεχωριστο συνδικαλιστικο οργανο για τους πτυχιουχους,χώρια δηλαδη οι Μεσης εκπαιδευσης οπως εγω κλπ.
      Δεν εχω τιποτα ενάντια στην μόρφωση η την απόκτηση τίτλων κλπ,απλώς,ειναι άλλη η εικόνα που θα απαιτουσα απο μενα αν ημουν πτυχιουχος.
      Θοδωρή,το κειμενο φυσικα οπως ολα σου σχεδον, γαμει και δερνει,αλλά...ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ σημειο ειναι εκει που αναφερεις πως η ΡΟΚ βοηθα στην αίσθηση και διαισθηση!
      Με το γιο μου συζητησεις...για έννοιες,για "αποκλεισμους" (βλ.the wall pink floyd),κοινωνικά οράματα...
      ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
      (συ τα πυροδότησες...)
      Νοτης

      Διαγραφή
  21. Προς ανώνυμο κρυφοχριστιανό που ενώ μου παριστάνει τον απο-ρωμηοποιημένο, επιμένει να ισχυρίζεται ότι ότι "στα σκανδιναβικα κρατη απαγαγουν τα παιδια με απιστευτες διαδικασιες":

    Από τη δεκαετία του 1960 ήδη έχετε κυριολεκτικά ΛΥΣΑΞΕΙ με την ευημερία των ΑΘΕΪΣΤΙΚΩΝ σκανδιναβικών κοινωνιών, η οποία οφείλεται ακριβώς στην παντελή έλλειψη θεοφοβίας, θεοσέβειας και θεοεξάρτησης (και άρα στο ότι οι άνθρωποι εκεί ανέλαβαν ατομικά και συλλογικά τις ευθύνες της ζωής τους).
    Έχετε λυσάξει να τους αποδίδετε "σεξουαλικό εκφυλισμό", "μοναξιά", "έλλειψη νοήματος" και ο,τιδήποτε άλλο αρρωστημένο και διεστραμένο (τερατο)γεννάει η θεοκρατική σας ψυχασθένεια. Τελευταία σας "ανακάλυψη" είναι τα ... "παιδομαζώματα" στη Νορβηγία.

    Το λοιπόν, αν θέλεις να συζητήσουμε ΣΟΒΑΡΑ θα παραπέμψεις σε ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΩΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ άρθρα που θα αποδεικνύουν ότι: δεν πρέπει να αφαιρείται η κηδεμονία παιδιών από γονείς (κατά κανόνα χριστιανομουσουλμάνους μετανάστες) οι οποίοι, παρά τις ΕΠΑΝΕΙΛΗΜΜΕΝΕΣ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ που τους έχουν γίνει από το σχολικό περιβάλλον των παιδιών τους, εξακολουθούν να τα κακοποιούν σωματικά (ξυλοδαρμοί, σεξουαλική μεταχείριση κλπ.) ή ψυχολογικά (π.χ. δηλητηριάζοντάς τα με ρατσιστικές και μισανθρωπικές θεοκρατικές δοξασίες όπως π.χ. ότι οι άνθρωποι με αναπηρία τιμωρούνται για κάποιες αμαρτίες τους...).

    Αν, αντί για ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΩΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ άρθρα, εξακολουθήσεις να "επιχειρηματολογείς" παραπέμποντας κουτοπόνηρα σε χριστιανικές ή κρυφοχριστιανικές ιστοσελίδες, που ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΟΥΝ ΚΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΟΥΝ (ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΩΣ ΠΑΓΙΑ ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΘΕΟΚΡΑΤΩΝ), δεν υπάρχει περίπτωση να δεις σχόλιό σου δημοσιευμένο.

    Κοινώς: αυτά τα κολπάκια που έμαθες αλλού, εδώ δεν περνάνε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. "Το μέτρο της απομάκρυνσης [των παιδιών από τους γονείς] αποτελεί την τελευταία εναλλακτική για τις οικογένειες, αφού έχουν προηγηθεί προτάσεις από την υπηρεσία, καθώς και βοήθεια, προκειμένου να επιτευχθούν οι κατάλληλες μέθοδοι ανατροφής τους.
    Ως αποτέλεσμα, στην Barnevernet έχουν αποδοθεί κατηγορίες απαγωγής των παιδιών αυτών από την οικογενειακή εστία. Διαμαρτυρίες έλαβαν χώρα έξω από νορβηγικές πρεσβείες σε διάφορες χώρες, πολλές από τις οποίες ήταν διευθυνόμενες από χριστιανικές οργανώσεις.
    Το επιχείρημα που ορθώνεται συνήθως είναι πως οι οικογένειες από τις οποίες απομακρύνονται τα παιδιά, είναι θύματα πολιτισμικών ή θρησκευτικών διακρίσεων, καθώς συχνά πρόκειται για οικογένειες μεταναστών. Η Barnevernet έχει κατηγορηθεί επίσης για έλλειψη ενσυναίσθησης, αφού υποστηρίζεται πως αναζητά τους παράγοντες που θα μπορούσαν να χαρακτηρίσουν μια οικογένεια «μη ικανή» να αναθρέψει τα παιδιά της. Πέρα, λοιπόν, από το θέμα της σωματικής «διόρθωσης», η νορβηγική υπηρεσία εμμένει ιδιαίτερα στις «γονεϊκές ικανότητες» των εξεταζομένων. Περιπτώσεις αμέλειας ή διαφορετικότητας των μεθόδων ανατροφής και καθημερινής ζωής μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα την κίνηση των διαδικασιών της. Επίσης, έντονες αντιδράσεις γεννήθηκαν όταν παιδιά μεταφέρθηκαν στην προστασία της πρόνοιας με τη δικαιολόγηση του Χριστιανικού Ριζοσπαστισμού και Κατήχησης"

    https://powerpolitics.eu/barnevernet-%CE%B7-%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CE%AF%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CF%84%CE%B7-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%AC%CE%BA%CF%81%CF%85/

    Χριστιαναρέοι οι διαμαρτυρόμενοι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Χεχε,θα πεθάνεις άγαμος,άτεκνος,ξεχασμένος από όλους και όλα,σε μία ξένη χώρα που όσο και αν θαυμάζεις,ποτέ της δεν σε έκανε δικό της.Ούτε Έλληνας,ούτε Γερμανός,ούτε πολίτης του κόσμου.Ένας εμμονικός self-hater και γραφικός Γερμανομάνος.Ούτε οι άτυχοι γονείς σου δεν σε αγάπησαν.Γεροθόδωρα,είσαι για λύπηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μην ανησυχείς, ποτέ δεν υποτίμησα την ισχύ της μαζικής ηλιθιότητας (κι ας ανήκω σ' αυτούς που "δεν έχασαν ποτέ έστω και μια δραχμή υποτιμώντας τον έλληνα").

      Διαγραφή
  24. δεν ξερω αν εισαι εντος του ...μπουρδελου η γερμανια τωρα αλλα εδω συνεχιζουμε οπως ακριβως περιγραφεις Θοδωρη. τα δυο Β κυριαρχουν. απ τη μια οι βολεμενοι κι απ την αλλη οι βλαμενοι με τους δευτερους πολυπληθεστερους βεβαιως βεβαιως. αχ τραβαμε τα μαλλια μας οσοι λιγοι τους ειχαμε καταλαβει απο τα '80ς και αντι να την κανουμε με ελαφρα πηδηματακια οταν υπηρχαν οι ευκαιριες (σκωτσεζες, αγγλιδες, αμερικανες κλπ) μειναμε γιατι θα αλλαζαν τα πραγματα!!! επαιξε ρολο βεβαια και το οτι εμεις ειχαμε βρει τον τροπο να εχουμε κοπελες ευκολα ενω οι παλιοτεροι παντρευοντουσαν για να... αλλα επρεπε να μας προβληματισει και το μισος διαφορων σκατοβρωμιων που μας ρωτουσαν επιμονα: καλα εσεις που τις βρισκετε... αχαααχ ακομη το θυμαμαι και γελαω φιλε μου. και φυσικα καναμε λαθος ειδικα οσοι δεν ειχαν κολλητους και μεσα και πολυπληθη οικογενειακο κυκλο να... χωθουν. τωρα πληρωνω φορους ενω ειμαι ανεργος για να ταιζω τους κοπριτες του δημοσιου κλπ περιφερομενους. α και φυσικα στην ηλικια μου εχουν ηδη παρει συνταξη διαφοροι πονηροι συμμαθητες μας που χωθηκαν στο δημοσιο. παντου υπαρχει αδικια αλλα το μπουρδελο ελλαδισταν την εχει προμετωπιδα του.

    M.N.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Το ότι η Ελλάδα έχει " τριτοκοσμικές δομές" είναι πασιφανές. Τον "ένδοξό μας βυζαντινισμό" κατά Καβάφη, τον αδικείτε και οι ιστορικές αποδείξεις υπάρχουν. Ως προς τον Ντύλαν, η Σουηδική Ακαδημία αδίκησε τον εαυτό της και τη Λογοτεχνία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ότι επικαλείστε τον Καβάφη (!), ως γνωστόν έναν από τους μεγαλύτερους είρωνες (ενν. κατά) του βυζαντινισμού, με κάνει να πιστεύω ότι ούτε οι κατ'εσάς θεωρούμενες ως ιστορικές αποδείξεις συνηγορούν υπέρ της ενδοξότητάς του (τού βυζαντινισμού).
      Πάντως από όλους πλέον τους κοινωνικούς επιστήμονες ο Μεσαίωνας (βυζαντινός ή άλλος), όπου επιβιώνει (Λατινική Αμερική, Ελλάδα κλπ.) θεωρείται αιτιακά σχετιζόμενος με τον τριτοκοσμισμό (θεοκρατία, πολιτισμική καθυστέρηση, υπανάπτυξη, πελατειακές σχέσεις, εθελότυφλο κόμπλεξ για τους προηγμένους και αντίστοιχη ψυχολογική καταφυγή στην "ενδοξότητα" του παρελθόντος κλπ.). Διαβάστε τί έχουν πει ακόμα και ευνοϊκά προσκείμενοι στο "Βυζάντιο" επιστήμονες, όπως η Ελένη Γλυκατζή Αρβελέρ ή ο Γιώργος Κοντογιώργης.

      Όσο για τον Ντύλαν, η γνώμη μου είναι ότι αυτός είναι ο αδικημένος (και η Λογοτεχνία) από την απονομή του βραβείου ενός τόσο ύποπτου (για να μην πω σκοτεινού) θεσμού όπως το Νόμπελ. Ήλπιζα μάλιστα ότι τελικά δεν θα πήγαινε καν να το παραλάβει (τον έψαχναν πολύ καιρό γιατί κρυβόταν), αλλά μάλλον "τα ήθελε" κι αυτός...

      Διαγραφή
  26. Επιτρέψτε μου να διαφωνήσω ως προς την ειρωνεία του Καβάφη, καθώς έχοντας ειδίκευση στη Ν.Φιλολογία και μελετώντας , αλλα κα συζητώντας δια ζώσης με σημαντικούς κατα τη γνωνη μου πάντα, Νεοελληνιστές παν/κούς, δεν έχει έρεισμα. Ως προς το Βυζάντιο, η Αρβελέρ ακριβώς είναι αυτή που υπερθεματίζει υπερ της υπεροχης του ανατολικού κομματιου της αυτοκρατορίας, έναντι του σκοταδιστικού δυτικού. Αναφέρω ένα απλό παραδειγμα, ενδεικτικά, τη Σχολή της Μαγναύρας, ητοι Πανεπιστημιο, από τον 9ο αιώνα ηδη και όταν στην Δύση ο θεσμός των παν/μιων χρειάστηκε 3 αακόμη αιώνες, 12ος.Και πολλλά άλλα, βέβαια. Όπως και το όνομα Βυζάντιο , που είναι επινόηση των Δυτικών τον 17ο αιώνα, εφόσον στην πραγματικότητα επρόκειτο για τη Ρωμαικη αυτοκρατορία (ανατολικό τμήμα). Ως προς Τον Ντύλαν,που στο είδος του είναι, ειρησθω εν παρόδω, εξαίρετος, συγνωμη, αλλά άλλο η στιχουργία και άλλο η Λογοτεχνία. Και μπορεί να μην ειναι το μονο σημαδι παρακμής, σε έναν κόσμο εντελώς γενικευμένης πνευματικής σήψης, ωστόσο είναι ενδεικτικό και άλλο τόσο απογοητευτικό και αυτό. Ως προς τον θεσμό και τη "σκοτεινότητά" του, ή τον αποδέχεσαι ή όχι, κριτικές a posteriori δεν έχουν νόημα. Πολλοί σπουδαίοι συγγραφείς έχουν βραβευτεί από το 1901, και άλλοι τόσοι εξίσου σπουδαίοι όχι. Ωστόσο, θεωρώ πως τα κριτήρια ήταν λογοτεχνικά και όχι πολιτικά, κοινωνικά ή ό,τι άλλο όπως συμβαίνει τα ταελυταία χρόνια. Άρα, αν με ενοχλεί κάτι είναι η υποβάθμιση και η νόθευση των κριτηρίων, για άλλες στοχεύσεις, εξω-λογοτεχνικές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Την εκκλησίαν αγαπώ — τα εξαπτέρυγά της,
      τ’ ασήμια των σκευών, τα κηροπήγιά της,
      τα φώτα, τες εικόνες της, τον άμβωνά της.
      Εκεί σαν μπω, μες σ’ εκκλησία των Γραικών·
      με των θυμιαμάτων της τες ευωδίες,
      μες τες λειτουργικές φωνές και συμφωνίες,
      τες μεγαλοπρεπείς των ιερέων παρουσίες
      και κάθε των κινήσεως τον σοβαρό ρυθμό —
      λαμπρότατοι μες στων αμφίων τον στολισμό —
      ο νους μου πηαίνει σε τιμές μεγάλες της φυλής μας,
      στον ένδοξό μας Βυζαντινισμό."
      (K. Kαβάφης "Στην Εκκλησία")

      Θέλετε να πείτε ότι ένας Καβάφης θα έγραφε κάτι τόσο φτωχό λεξιλογικά, τόσο βυθισμένο στο κλισέ και τη συνθηματολογία και τόσο στημένο και α-φάνταστο, χωρίς να έχει επιδιώξει την ειρωνία;
      Και για ποιούς "νεοελληνιστές πανεπιστημιακούς" μιλάτε; Αυτούς που κάνουν μετάνοιες και χειροφιλήματα μόλις δουν ρασοφόρο; Αυτούς που διαστρέφουν καθετί ώστε να εξυπηρετείται ο καταγέλαστα οξύμωρος ελληνοχριστιανισμός τους; Αυτούς που υποβιβάζουν την αρχαία Ελλάδα σε προθάλαμο του χριστιανισμού; Διαβάστε αναλύσεις για το έργο του Καβάφη από πραγματικούς φιλολόγους (=του εξωτερικού) και τότε θα τον καταλάβετε.

      Το πανδιδακτήριο (και όχι πανεπιστήμιο) της Μαγναύρας ήταν ένα ίδρυμα που έβγαζε στελέχη για τη βυζαντινή γραφειοκρατία. Ούτε ερευνητικό έργο έκανε, ούτε είχε την παραμικρή συνεισφορά σε οποιονδήποτε επιστημονικό τομέα ή γνωστικό αντικείμενο. Δεν έβγαλε καν έναν επιστήμονα. Τέτοια ιδρύματα είχαν ανέκαθεν όλες οι μοναρχίες και οι τυραννίες της Ανατολής από αρχαιοτάτων χρόνων. Τα πραγματικά πανεπιστήμια οι "βυζαντινοί" τα έκλεισαν, ή τα κατέστρεψαν, όπως και καθετί που είχε σχέση με (ελληνικό) πολιτισμό. Παρεμπιπτόντως, τα πρώτα πανεπιστήμια με τη σύγχρονη έννοια τα ίδρυσαν οι άραβες ήδη από τον 9ο αιώνα (Ισπανία), στους οποίους πρέπει να πιστωθεί και η διάσωση αναρίθμητων αρχαίων ελληνικών χειρογράφων από την καταστροφική μανία των χριστιανορθοδόξων σκοταδιστών, αλλά και η πυροδότηση της διαδικασίας της Αναγέννησης.

      Η Αρβελέρ παρ' όλο που θεωρεί το "Βυζάντιο" πιο ήπια μορφή μεσαιωνισμού σε σχέση με τον δυτικό, σε συνεντεύξεις της και πρόσφατες εργασίες της επισημαίνει την αιτιακή σχέση μεσαιωνισμού και τριτοκοσμισμού. Γι' αυτό ακριβώς την επικαλέστηκα.
      Παρεμπιπτόντως, αν και δυτικής προέλευσης η ονομασία "Βυζάντιο" ... φοριέται πολύ πρόθυμα από τους εν Ελλάδι μεσαιωνιστές.

      Όσο για τον Ντύλαν, δεν τον γνωρίζετε. Στα αμερικανικά (και όχι μόνο) πανεπιστήμια η ποίησή του της περιόδου 1964-1969 διδάσκεται σαν η ιστορική συνέχεια εκείνης των Νερβάλ, Ρεμπώ και Απολιναίρ, αλλά και εκείνης των Ντύλαν Τόμας και Έλλιοτ.
      Αλλά στο Ελλαδιστάν θεωρούσαμε ανέκαθεν ότι όλος ο κόσμος είναι βουτηγμένος στη "σήψη" και την "παρακμή" (πλην φυσικά ημών...).

      Τον θεσμό των βραβείων Νόμπελ δεν θα μπορούσα να τον έχω σε καμμία υπόληψη, αφού αρνούμαι να κάνω διαχωρισμούς μεταξύ του "πολιτικού" και του "λογοτεχνικού" του ρόλου.

      Διαγραφή
  27. Εννοώ πολύ σοβαρούς καθηγητές που βεβαίως δεν γνωρίζετε. Και που για να γνωρίσετε θα πρέπει να υπερβείτε τις προκαταλήψεις σας για ρασοφόρους κλπ.Θα σας απογοητεύσω, καθώς δεν έχουν καμια σχέση με τον ελληνοχριστιανισμό. Το να κρίνετε μέ "έτοιμες" ρετσέτες τους πανεπιστημιακούς και όχι μόνο, είναι δικαίωμά σας. Δικό μου δικαίωμα είναι πάλι, να κρίνω διαφορετικά. Για τη Μαγναύρα, πάλι , έχετε ένα βολικό αφήγημα, αλλά όλη η Ανατολή και τα Βαλκάνια πήγαιναν για σπουδές εκεί. Την ίδια ώρα στη Δύση, δεν υπήρχε τίποτε ανάλογο. Για την Αρβελέρ, θα σας συνιστούσα κι εγω να διαβάσετε τα βιβλία της που τα έχω διαβασει όλα, και όχι τις συνεντεύξεις της, στις οποίες έχετε υπόψη σας πως έχω παρατηρήσει πως "λαϊκίζει" και στρογγυλέυει τις καταγεγγραμμένες απόψεις της . Και αυτό είναι ένας λόγος που προσωπικά δεν την εκτιμώ, ασχέτως αν διαβαζω το εργο της για να το διασραυρώνω με εκείνο ξενων μελετητων για το Βυζαντιο. Αρκει να διαβάσετε το "Γιατι το Βυζάντιο" και θα καταλα΄βετε τι λέω . Για Τον Καβαφη, η ερμηνεία σας ειναι αυθαίρετη...λέτε "θα έγραφε κατι τόσο φτωχο..κλπ" Κι εσείς υποθετικά δλδ λετε ότι δεν θα το εκανε...Μα αγαπητέ, στις νεοελληνικές σπουδες, δεν λειτουργούμε με υποθεσεις τέτοιου τύπου. Ως προς τον Ντύλαν , επειδή ξέρω πολύ καλα΄τι σημαίνει Αρθούρος Ρεμπώ και Έλιοτ , για να αναφερθώ ενδεικτικά, σε αυτά τα ιερα΄τερατα της λογοτεχνίας, μόνο άσχετοι θα συσσχέτιζαν την ποίηση του Ντύλαν με αυτούς, ειτε εδω, είτε στις ΗΠΑ. Η εξήγηση γι αυτά είναι παλι η υποβαθμιση και η παρακμή παγκοσμίως. Γνωρίζετε πχ ότι στα ελληνικα ΑΕΙ υπαρχουν φοιτητες που κανουν διπλωματικη εργασια στον ποιητή Μ. Γκανά? Λογικο δεν είναι εφόσον ως ποιητης σημερα καταγράφεται ο καθένας που αραδιάζει λέξεις στη σειρά? Χωρίς λοιπόν να επιθυμω να υποτιμησω κανεναν δημιουργό , άρα ουτε και τον κ. Γκανα, θα ελεγα πως ειναι το αναλογο φαινομενο εδω. Ο Γκανάς και η Δημουλά πχ, είναι η ιστορική συνεχεια του Σεφέρη και του Ελυτη. Ωραία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να αξιολογούνται κιόλας. Με λογοτεχνικά κριτήρια, εννοείται. Άλλο ιστορία της λογοτεχνίας κι αλλο κριτική της λογοτεχνίας. Τέλος, οι Αμερικανοί και μόνο τον Ουίτμαν , που έχουν, αρκεί για 1000 Ντύλαν και 5000 δικούς μας ποιητες της πλάκας, ή φανφάρες! Υγ. Οσο με αφορά, είμαι οπαδός της Δύσης και του Διαφωτισμού, η άποψη όμως ότι το ΒΥζάντιο ήταν ΜΟΝΟ "κακο", σκοταδιστικο, κλπ, σήμερα είναι παρωχημενη. Η ίδια η Αρβελερ που αποδεχεστε, γραφει για την πρώτη ευρωπαικη αυτοκρατορια και μαλιστα λαμπρη!και οχι μονο. Σε όλες τις ιστορικές περιόδους , μπορείς να βρεις διαμαντια αλλά και στάχτες. Μα αυτό είναι και η γοητεία της Ιστορίας. Οι αφορισμοί και μαλιστα οι εύκολοι, δεν ηατν ποτέ του γούστου μου .Όχι για κανέαν αλλον λόγο, αλλά επειδή, τότε δεν θα χρειαζοταν να συχνεχίζω τις μελετες και τις ανζητησεις: θα ειχα απαντήσει σε...όλα, οπότε, τι πληκτικός που θα ηταν ο κόσμος. Ευχαριστώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ κι εγώ.

      Όσο κρατάτε "κρυφές" (ακατονόμαστες) τις ακαδημαϊκές πηγές σας (ώστε να κρίνω ο ίδιος), έχω κάθε δικαίωμα να τις κρίνω βάσει της εμπειρίας μου από προγενέστερους που έλεγαν τα ίδια. Κι ενώ με κατηγορείτε ότι τους κολλάω "ρετσέτες", αυτό ακριβώς κάνετε με την Αρβελέρ όταν της κολλάτε τη ρετσέτα του λαϊκισμού για τα πρόσφατα λεγόμενά της (παρ' όλο που αυτά δεν έρχονται σε καμμία αντίθεση ή αντίφαση με τα προγενέστερά της).

      Την ερμηνεία μου (που δεν είναι καν δική μου) για το ποίημα του Καβάφη (και για τον ίδιο γενικότερα), νομίζω ότι πρέπει να την αντικρούσετε αντί να την ξεπετάτε ως "υπόθεση". Στο κάτω κάτω τα λογοτεχνικά έργα δεν έχουν μόνο μια "λύση" όπως τα μαθηματικά, γιατί αλλιώς θα ήσαν μαθηματικά και όχι λογοτεχνία.
      Εξάλλου το "τί εννοεί ο ποιητής" είναι κάτι που δικαιούμαι να το διακινδυνεύσω (ενν. στοιχειωδώς τεκμηριωμένα), μια και δεν είμαι ανεξοικείωτος με τη διαδικασία του γραψίματος ούτε με τις ψυχικές διεργασίες που συμβαίνουν κατά τη διάρκειά της. Μπορώ δηλ. να μπω στη θέση του άλλου και να κατανοήσω γιατί το έγραψε έτσι κι όχι αλλιώς και τί θα εννοούσα εγώ αν το έγραφα όπως αυτός.
      Δεν γνωρίζω πώς λειτουργείτε στις νεοελληνικές σπουδές, πάντως η κατ' εσάς "υποθετική" μέθοδος έχει ακολουθηθεί από κορυφαίους φιλολόγους (ο Dodds είναι ο πρώτος που μου έρχεται στον νου).

      Λέτε ότι οι αφορισμοί δεν είναι του γούστου σας αλλά μιλάτε άπταιστα τη θεοκρατική (και άρα αντιδιαφωτιστική) γλώσσα όταν αφορίζετε ως "παρακμασμένο" και "σάπιο" τον σύγχρονο κόσμο (ορολογία που παραπέμπει στους χριστιανούς ταλιμπάν της ύστερης αρχαιότητας). Ή όταν αφορίζετε ως "άσχετους" τους αμερικάνους που διδάσκουν τον Ντύλαν ως κομμάτι της λογοτεχνίας τους στα πανεπιστήμιά τους. Εικάζω ότι ειδικά αυτός ο τελευταίος αφορισμός σας οφείλεται στο ότι θεωρείτε ως πανεπιστημικό ίδρυμα (ίσως και ως μέτρο σύγκρισης;) τη Μαγναύρα.

      Ουδέποτε απεφάνθην για το "Βυζάντιο" ως να ήταν το Απόλυτο Κακό (τέτοιοι θεοκρατικοί χαρακτηρισμοί είναι ανάρμοστοι στις κοινωνικές επιστήμες). Είπα όμως ότι είναι απόλυτα μεσαιωνικό (με όποιους δυσάρεστους ή αρνητικούς συνειρμούς δημιουργεί η λέξη) κι ότι δεν κρύβει καμμία παρακαταθήκη για τον πολιτισμό, το μέλλον κλπ. Κατά συνέπεια η -σχετική με άλλους μεσαιωνισμούς- "λαμπρότητά" του (αν δεχτούμε την ύπαρξή της) ή το ότι ήταν η "πρώτη ευρωπαϊκή αυτοκρατορία" δεν βρίσκω ως προς τί θα έπρεπε να με αφορά.

      Τους κ.κ. Γκανά και Δημουλά δεν τους γνωρίζω ώστε να έχω άποψη για το έργο τους.

      Διαγραφή
    2. Κρυφές? Οχι δα. Απλώς, θεωρώ ότι δεν ανακρίνομαι για να κατονομάζω ανθρώπους, ώστε να τους "ελέγξετε" και να τους "αθώωσετε". Υποπιπτετε στη θεοκρατική αντίληψη που μου προσάπτετε, άριστα, καθώς Φαινεται ότι είναι a priori "καταδικασμένοι" εκ μέρους σας (;).Μπορείτε να αξιολογήσετε όπως θέλετε τη Μαγναύρα, ωστόσο, στη Δύση την ίδια εποχή δεν υπα΄ρχει αντίστοιχο ίδρυμα ούτε κατά διάνοια. Για την Αρβελέρ, αν συγκρίνετε τις συνεντεύξεις της με τα βιβλία της θα διαπιστώσετε ότι εχω απόλυτο δίκιο και βεβαια εχω καθε δικαίωμα κι εγω να την κρίνω γι αυτόν τον , κατ'εμε πάντα, λαϊκισμό. Άλλο το να την κρίνω κατόπιν μελετης και εντοπισμού αναντιστοιχιών εργου-συνεντευξεων και άλλο "ρετσέτα". Φαντάζομαι ότι γνωρίζετε τη διαφορά. Παρατηρώ δε, ότι δεν απαντάτε στην ουσία πχ διαφορά ιστορικής συνέχειας και λογοτεχνικής κριτικής, αλλά στα επιφαινομενα, πχ "άσχετοι", κλπ .Ως προς τον Μεσαίωνα, παλι διαφωνώ, και συμφωνούν μαζί μου πολλοί συγχρονοι ιστορικοί, 10 αιώνες ευρωπαϊκής ιστορίας δεν είναι και δεν π΄ρεπει να είναι εξ ορισμού περιφρονημένοι. Η μελετη τους αποκαλυπτει και θαυμάσια πράγματα. Τέλος, εσείς τα ξερετε όλα μαλλον, λογοτεχνία, ιστορία, πολιτική,κλπ. Και φυσικά δεν βοηθούν στον διάλογο οι χαρακτηρισμοί και η λανθάνουσα επιθετική σας γλώσσα πχ ταλιμπαν κλπ. ΥΓ. 1.Δεν ξερετε τους Δημουλά και τον Γκανα,ωστε να τους συγκρίνετε με Σεφέρη και Ελύτη οκ, αλλά αν ξερετε από Ρεμπό και Ελιοτ, μήπως βρίσκετε εφάμιλλο τους τον Ντύλαν? ΥΓ.2 Μήπως και ο Ελύτης, ήταν "ταλιμπάν της Ορθοδοξίας" , όταν δημιουργούσε το Άξιον εστί;(!)

      Διαγραφή
    3. Δεν "δικάζω" κανέναν, απλά διαβάζω και αξιολογώ, όπως κι εσείς.

      Το ζήτημα για μένα δεν είναι αν μπορούμε να θεωρήσουμε "εφάμιλλο" ή "μή εφάμιλλο" τον Ντύλαν με τον Ρεμπώ, αλλά αν "νομιμοποιούμαστε" να θεωρήσουμε τον Ντύλαν (και) λογοτέχνη (όπως ήταν ο Ρεμπώ). Επ' αυτού θεωρώ ότι ο Ντύλαν εξέφρασε (και) με λογοτεχνικές αξιώσεις την εποχή μας, όπως ο Ρεμπώ τη δική του. Γι΄αυτό, σε αντίθεση με σας, θεωρώ ότι ο Ντύλαν ανήκει εξίσου στην ιστορία της λογοτεχνίας όσο και στη ροκ (εντάξει, όχι πάντα ροκ...) στιχουργία. Δεν με ενδιαφέρει η "βαθμολόγησή" του ή η λογοτεχνική κριτική του και γι αυτό δεν ασχολήθηκα με το αν πήρε "δίκαια" ή "άδικα" το (κατ΄εμέ αμφιβόλων σκοπιμοτήτων και αξιοπιστίας) Νόμπελ.

      Ως προς την κυρία Αρβελέρ, προσωπικά δεν βρίσκω καμμία ανακολουθία μεταξύ των γραφομένων της και των λεγομένων της (ή και γενικώς στη σκέψη της) και άρα δεν μπαίνω στη διαδικασία να τη διχοτομήσω και να "διαλέξω" ό,τι ενδεχομένως θα με εξυπηρετούσε.

      Το αν υπήρξε ή όχι στη χριστιανική Δύση ίδρυμα αντίστοιχο της βυζαντινής Μαγναύρας, είναι κάτι που δεν θα μπω στη διαδικασία να το θεωρήσω ως μέτρο σύγκρισης μεταξύ δύο εκδοχών τού -απολύτως ομοούσιου- χριστιανικού μεσαιωνισμού: επιστήμονες, πανεπιστήμια, επιστημονική έρευνα (και γενικώς ό,τι θεωρείτο ανέκαθεν ως επιστημονική ζωή και δραστηριότητα) δεν υπήρξαν ούτε στη μεσαιωνική δύση ούτε στην εξίσου μεσαιωνική ανατολή.
      Τα αραβικά πανεπιστήμια της Ισπανίας τής ίδιας περιόδου (που προήγαγαν τον μαθηματικό λογισμό ή την αστρονομική έρευνα, ή που διέσωσαν από τη χριστιανική λύσσα σημαντικά "ειδωλολατρικά" χειρόγραφα) εξαιρούνται λόγω του ότι δεν βρίσκονταν σε χριστιανική / μεσαιωνική επικράτεια. Για μένα, μάλιστα, η πραγματική σύγκριση, που αποφεύγουν οι μεσαιωνιστές (φιλοδυτικής ή φιλοανατολικής εκδοχής), είναι ακριβώς μεταξύ ενιαίου χριστιανομεσαίωνα και αράβων. Αφού λοιπόν την ίδια περίοδο έλαμψαν εκτυφλωτικά οι άραβες επιστήμονες, θεωρώ αστείο να αναφέρουμε τις επιστημονικά ΑΝΥΠΑΡΚΤΕΣ Μαγναύρες των διαφόρων βυζαντινών θεοκρατών, σχολαστικιστών, ορνιθοσκαλιστών και γραφειοκρατίσκων.

      Δεν είναι δηλ. το θέμα αν θα "περιφρονήσουμε" δέκα αιώνες ευρωπαϊκής μεσαιωνικής ιστορίας αλλά το αν θα την αξιολογήσουμε σαν συνέχεια ή πισωγύρισμα. Και επ' αυτού θεωρώ ότι δεν χρειάζεται πλέον να κρυβόμαστε.

      Διαγραφή
  28. Για την Αρβελέρ, δεν πείθομαι, έχω εντοπίσει πολλές ανακολουθίες και τις εχω υπογραμμίσει. Ο χώρος και ο χρόνος δεν μου επιτρέπουν να τις καταχωρίσω εδω, άλλωστε όποιος ενδιαφέρεται ας τις ανακαλύψει. Εξάλλου, η θέση της για την Εικονομαχία πχ είναι διαβλητή και με τούτο θέλω να πω πως δεν είναι , κατ' εμέ, "αυθεντία", όπως για την πλειονότητα.Κρίση σημαίνει υποχρεωτικά σύγκριση, όπως έλεγε και ο Συκουτρής. Εντάξει, η σύγκριση Ρεμπό -Ντύλαν, ως εκφραστες της εποχής τους , με υπερβαίνει. Διότι απλώς και μόνο ο πρώτος είναι 200 χρόνια μπροστα από τη δική του. Σταματώ εδώ ως προς αυτό για τι θα πάμε στο τι είναι Τέχνη και θα γράφουμε , διαφωνώντας εννοείται,άλλα 100 χρόνια...χαχα. Η Μαγναύρα δεν ήταν κα΄τι άλλο από αυτό που ήταν, κανείς δεν είπε οτι ηταν Πανεπιστήμιο με την μετέπειτα σημασία, οπότε, το αντιπαρέρχομαι ευκόλως αυτό και εν συντομία. Για τους Άραβες ειναι πολύ μεγάλη συζήτηση και πάντες, δεν συνεισέφεραν όσα η ευρωπαϊκή ήπειρος συνολικά στην επιστήμη. by the way εκεί βλέπετε μια "συνωμοσία" αποσιώπησης των Δυτικών, ενώ στην αντίστοιχη οφθαλμοφανή των Δυτικών κατά των Ανατολικών, είστε "τυφλός", ή ιδέα μου είναι? Σε αυτό όμως που είμαι κάθετη κι ανένδοτη μπορώ να σας πω είναι για την τελευταία σας παράγραφο. Συνέχεια ή πισωγύρισμα? Λοιπόν, εδω θα αναφέρω ενδεικτικά μόνο τον λατρεμένο Φουκό αλλα και τον Καστοριάδη για να σας πω ότι ενστερνίζομαι απόλυτα την άποψη τους πως Η ιστορία δεν είναι γραμμική. Δεν υπάρχει, επομένως οπισθοδρόμηση ή πρόοδος. Προχωρά δια των ρήξεων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν βλέπω καμμία αποσιώπηση των δυτικών για τους άραβες. Αντιθέτως αυτό που βλέπω είναι αποσιώπηση των ανατολικών για τους άραβες (ενώ η Αναγέννηση ξεκίνησε ακριβώς λόγω των τελευταίων) και απαξίωση των ανατολικών για τους δυτικούς.

      Η ιστορία σαφώς και δεν είναι γραμμική αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν πισωγυρίσματα και άλματα (ή ότι συμψηφίζονται). Ο Καστοριάδης (που όπως ξέρετε, είχε απαξιωτική γνώμη για το "Βυζάντιο") δεν εννοούσε κάτι τέτοιο.
      Το "Βυζάντιο" τί είδους ρήξη είναι;(!)

      Διαγραφή
  29. Όχι, όχι, δεν πρόκειται περί αυτού. Από τη λεξη "ρήξη" αφαιρέστε το θετικό της πρόσημο , αποφορτίστε την δλδ, και θα δείτε την ιστορία ως δημιουργία του ανθρώπου, άρα χωρίς "προοδους" και "πισωγυρίσματα", έννοιες πολύ σχετικές και ρευστές. Η ιστορία συμβαίνει , απλώς. Και συμβαίνει"παρά λόγον", όπως εύστοχα έγραψε ο Θουκυδίδης και επεσήμανε ο Καστοριάδης. Για τα άλλα, "τσακωθείτε" με την Αρβελέρ : "[...] Ψυχαναλυτικά σχεδόν η νεοελληνική παράδοση και παιδεία , με την Αθήνα ως αναφορά, αγκιστρώθηκαν στο μεγαλείο της αρχαιότητας, αυτό το παγκόσμια πια αναγνωρισμένο, παραγνωρίζοντας σχεδόν ολότελα το έργο του χιλιόχρονου και "ένδοξου", όπως έγραψε ο Καβάφης, βυζαντινισμού. Μένει όμως το βυζαντινό κατόρθωμα ζωντανό σαν θεμέλιο της εθνικής ταυτότητας κάθε Βαλκάνιου, αλλά και σαν ξύπνημα και προσήλωση στις αρχές που στηρίζουν τον ευρωπαϊκό πολιτισμό ως τα σήμερα. Εννοώ τη χριστιανοσύνη, τη ρωμιοσύνη και την ελληνοσύνη, που αναδεικνύουν ως πρώτη αυτοκρατορία , την αυτοκρατορία του ελληνισμού των μέσων χρόνων.Διοίκηση ρωμαϊκής εμπνεύσεως, θρησκεία και εκκλησία χριστιανική και ελληνόφωνη, ελληνοπρεπής πνευματική κίνηση και διανόηση είναι τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του Βυζαντίου[...] Χάρη στις διάφορες αναγεννήσεις που γνώρισε το χιλίοχρονο Βυζάντιο διέσωσε τα κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας που οι διανοούμνοι του διέδωσαν στη Δύση. Στα κείεμνα αυτά στηρίχτηκε το πνευματικό ξύπνημα της Ευρώπης, άσχετο τώρα αν για λόγους ξένους προς την ιστορική αλήθεια, το κατόρθωμα αυτο το καρπούνται οι Άραβες κυρίως της Ισπανίας. Άλλη μια απόδειξη αυτό της παρεξήγησης που βαρύνει το Βυζάντιο, με επακόλουθο την αθέμιτη, αλλά επίμονη προσπάθεια για εξοβελισμό του από την ευρωπαϊκή ιστορία. Η περιπέτεια του υπό ίδρυδη Μουσείου της Ευρώπης μαρτυρεί την αλήθεια των λεγομένων μου. Καθήκον των μελετητών της πρώτης ευρωπαϊκής αυτοκρατορίας να αποκαταστήσουν την αξία των βυζαντινών κατορθωμάτων , πολιτικών και πολιτιστικών, στη θέση που τους ανήκει και τους πρέπει. Αυτό και μόνο αποτελεί απλή απόδοση ιστορικής δικαιοσυνης."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τελικά με κάνατε και γέλασα.

      Προσπαθείτε να με φέρετε αντιμέτωπο με την πλευρά εκείνη τής σκέψης τής Αρβελέρ, η οποία σας βολεύει (απολογία υπέρ του βυζαντινού μεσαίωνα), έχοντας απορρίψει με διάφορες αστείες υπεκφυγές την πλευρά της που δεν σας βολεύει (τη σύνδεση που κάνει μεταξύ μεσαιωνισμού και τριτοκοσμισμού). Έχετε τσακωθεί εσείς μαζί της και βάζετε εμένα να το κάνω; Τουλάχιστον εγώ θεωρώ τη σκέψη της ενιαία κι ας διαφωνώ με τον φιλοβυζαντινσμό της.

      Επικαλείστε τον Καστοριάδη ενώ (όπως τόσοι άλλοι που τον επικαλούνται στη χώρα της βρωμηοσύνης, από τον πρώην πρόεδρο του ΣΕΒ μέχρι τους αριστερούς νεοφιλελέδες του ΣΥΡΙΖΑ) είστε επιεικώς άσχετη με τη σκέψη του. Γιατί, αφού έχετε αφορίσει με άπταιστη θεοκρατική και βυζαντινή ορολογία τον σύγχρονο κόσμο («παρακμασμένος», «σάπιος» κλπ.), μιλάτε για την ιστορία ως «ρήξη» και ως ίσωμα ταυτόχρονα (αφού κατ’ εσάς, παρ’ όλη τη «σαπίλα» και την «παρακμή» του σύγχρονου κόσμου, δεν υπάρχουν πισωγυρίσματα και άλματα - για να μην μιλήσω για το εννοιολογικό μπέρδεμα που έχετε, αφού ταυτίζετε τα πρόσκαιρα άλματα με αυτό που οι μαρξιστές αποκαλούν "συνεχή νομοτελειακή πρόοδο"). Και για κερασάκι επικαλείστε και τον Θουκυδίδη (με την εννοιολογία / ορολογία του οποίου είστε επίσης παντελώς ανεξοικείωτη – και την οποία έχει επίσης αναλύσει εξαντλητικά ο Καστοριάδης στις πασίγνωστες πλέον διαλέξεις του).

      Παρουσιάζετε θεοκρατικά καταγώγια σαν της Μαγναύρας, με μηδενικό ερευνητικό έργο και επίσης μηδενική συνεισφορά στην ιστορία της επιστήμης (ή και οπουδήποτε αλλού θέλετε) ως πανεπιστήμια αλλά … «όχι με τη μετέπειτα έννοια», αγνοώντας ότι ο πανεπιστημιακός θεσμός είχε ανέκαθεν μόνο μία έννοια: αυτή που του έδωσε ο ιδρυτής του ελληνικός πολιτισμός, οι άραβες και ο δυτικός πολιτισμός. Δηλ. αν η βυζαντινομεσαιωνική θεοκρατία είναι «ένδοξη» λόγω … Μαγναύρας, οι άραβες τί θα έπρεπε να είναι;

      Λέτε ότι ο Ρεμπώ είναι από πλευράς έκφρασης 200 χρόνια μπροστά απ’ την εποχή του και άρα ότι εξέφρασε τα ’60s καλύτερα από τον (αχρείαστο λοιπόν;) Ντύλαν. Πιστεύετε σοβαρά ότι ο Ρεμπώ θα ενέκρινε αυτό το μαυσωλείο στο οποίο τον κλείνετε; Ή έστω οι χίππις που εκφράζονταν κι από τους δύο;

      Για το τέλος άφησα τη δήλωσή σας ότι, εκτός από οπαδός του «ενδόξου μας βυζαντινισμού», είστε και «οπαδός της Δύσης και του Διαφωτισμού». Δεν μπορεί να μην πάει ο νους μου σε μια άλλη ιδεολογική τρικυμία εν κρανίω: εκείνη που εδώ και 150 χρόνια αυτοαποκαλείται με κάθε σοβαροφάνεια «ελληνοχριστιανισμός».

      Μετά από κάτι τέτοια σηκώνω τα χέρια ψηλά και σας αφήνω την τελευταία λέξη.

      Διαγραφή
    2. Αφού μπορείτε και γελάτε με τόσες παρανοήσεις και παρερμηνείες των λόγων μου, σημαίνει ότι έχετε την αίσθηση του αυτοσαρκασμού.Δεν έχω "τσακωθεί"με κανέναν , διότι εγώ εις πείσμα όσων διατείνεστε , έχω διανύσει άπειρα μίλια μελέτης και επιτρέψτε μου, για την κρίση μου να υπερηφανεύομαι , καθώς την έχουνκρίνει αρμοδιότεροι από εσάς. Και πάντως άνθρωποι χωρίς συμπλέγματα με την ιστορία, την πατρίδα τους, την ταυτότητά τους εν τέλει. Δεν είπα ποτέ ότι ο Ντύλαν ειναι αχρείαστος, αλήθεια στη διαστρέβωση είστε άσος, αλλα το να συγκρίνει κανείς τον Ντύλαν με τον Ρεμπό μόνο και μονο με το απλοικό επιεικώς επιχείρημα οτι εκφράζουν την εποχή τους είναι πραγματικά αστείο. Με αυτό, γέλασα και εγώ.Και από πότε, είναι μαυσωλείο η αξιολόγηση ενός από τους καλύτερους ποιητές στον κόσμο; Μάλλον η δική σας σκεψη είναι μουσειακή, ήτοι "στεγανή" και- εντελώς όμως- προκατειλημμένη. Θαυμάζετε τους Άραβες, αλλά δεν ξέρετε το Βυζάντιο καθόλου, παρά μόνο με την γνωστή, κλισέ και τρέχουσα άποψη. Σας ενοχλεί ο ελληνοχριστιανισμός. Ο συνδυασμός, αλλά και το καθένα ξεχωριστά, μάλλον. Γιατί δεν προτείνετε ένα άλλο μοντέλο κοσμοθεωρίας, εκτός των δύο, αντί να εξαντλείτε απόψεις που είναι πλέον πολύ πασέ και δεκαετιών του 70-80. Αυτό με τον σκοταδισμό το έχουν τερματίσει πολλοί πριν από εσάς,κάνοντας και καριέρες. Κάτι νέο και πρωτότυπο υπάρχει;

      Διαγραφή
  30. Η ομολογία των ίδιων των χριστιανών για το τί ήταν τελικά το "πανεπιστήμιο" της Μαγναύρας:

    "Τα κυριώτερα μαθήματα του πανεπιστημίου καθώς και τα πιό δημοφιλή πού επέλεγαν οι φοιτητές ήσαν, η ρητορική, η φιλοσοφία και το δίκαιο. Σκοπός του πανεπιστημίου ήταν να μορφώσει άτομα ικανά, πού θα μπορούσαν να αναλάβουν γραφειοκρατικές θέσεις, ή να γίνουν άνθρωποι του κράτους ή της εκκλησίας. Υπ’αυτή την έννοια το πανεπιστήμιο της Κωνσταντινουπόλεως υπήρξε το αντίστοιχο λαϊκό της θεολογικής σχολής."

    http://www.diakonima.gr/2011/05/20/%CF%84%CE%BF-%CE%B2%CF%85%CE%B6%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BD%CF%8C-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AE%CE%BC%CE%B9%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CF%89%CE%BD%CF%83%CF%84%CE%B1/

    "Πανεπιστήμιο" που απλώς διδάσκει σαν σχολείο (Πανδιδακτήριο, όπως είναι η σωστή του ονομασία), χωρίς ερευνητικό έργο, χωρίς να δημιουργεί γνώση, χωρίς να προχωράει το ανθρώπινο μυαλό ένα βήμα πιο πέρα. "Πανεπιστήμιο" που δεν παρήγαγε κανέναν επιστήμονα, κανένα σύγγραμμα και καμία ανακάλυψη, και που δεν έχει αναφερθεί στη διεθνή βιβλιογραφία ούτε μια φορά. "Πανεπιστήμιο" όπου η "επιστήμη" είναι στάσιμη. "Πανεπιστήμιο" που παράγει χαρτογιακάδες και παπάδες με πολιτικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τέλεια. Να κρίνουμε την ιστορία με τα δεδομένα του 21ου αιώνα! Δηλαδή ότι δεν χρειάστηκαν αιώνες ολόκληροι για να απαλλαγεί η επιστήμη από τη θελογία , σε Δύση και Ανατολή! Μήπως στα δυτικά πανεπιστήμια του 12ου και 13ου αιώνα δεν διδάσκεται κατά 80% η θεολογία; τι πρέπει τώρα δλδ, να αφορίσουμε την απαρχή εεπιδή είμαστε εμείς οι έξυπνοι , μετην απόσταση 11 αιώνων; Να απαιτησουμε εδώ και τώρα από την ιστορία να αλλάξει, επειδή δεν μας αρέσει. Να γεννηθούν/ιδρυθούν τα πρώτα παν/μια τον 10ο , 12-13ο αιώνα κατευθείαν , όπως είναι σημερα! Μεγάλη επιτυχία και καμια αίσθηση ιστορικότητας. Απαλλάσσω από την παρουσία μου τον ιδιοκτήτη του κατά άλλα ενδιαφέροντος blog,, μια και καθε διαφωνών είναι ανεπιθύμητος. Ευχαριστώ για την έως τώρα φιλοξενία.

      Διαγραφή
    2. Ωπα. Το τευλευταίο, αν δεν είναι κόλπο για να με σύρετε στη συζήτηση, είναι χτύπημα κάτω από τη μέση. Ανεπιθύμητοι εδώ είναι μόνο όσοι περιγράφονται στις "οδηγίες χρήσεως" (βλ. κάτω μέρος). Εσείς έχετε αφήσει ήδη μια δεκαριά σχόλια απ' όπου φαίνεται οτι η διαφωνία μας είναι τέτοια ώστε το μόνο που έχει νόημα είναι να διακόψουμε και να αφήσουμε τους ενδιαφερόμενους να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα. Αν νιώθετε λοιπόν ανεπιθύμητη επειδή είστε διαφωνούσα, αυτό είνσι δικό σας θέμα, το οποίο είναι κάπως αγενές να μου το φορτώνετε.

      Διαγραφή
    3. Όχι,δεν καταδέχομαι να μετέλθω κόλπων για να συζητήσω μαζί σας, ή με οποιονδήποτε, όταν δεν το επιθυμεί και ο ίδιος. Εξάλλου, όντως είπαμε αρκετά, και ασχέτως των συμπερασμάτων των άλλων, που προσωπικά δεν με ενδιαφέρουν, σημασία έχει, κατ'εμέ τουλάχιστον, το να μαθαίνω κάτι άλλο, ακόμη κι αν δεν συμφωνώ πάντα με αυτό. Ποτέ ένας ευπρεπής διάλογος δεν είναι ζημία. Δεν σας προσάπτω τίποτα , και δεν εννοούσα ότι δεν με αφήνετε να εκφράσω τις απόψεις μου ελευθερα στο μπλογκ σας, άλλωστε είναι αυταπόδεικτο ότι το έκανα. Αν θα είχα κα΄τι να πω που δεν μου άρεσε και το είπα και στα πρωτα σχόλια , να δεν κανω λάθος, είναι οι "προσωπικοί" χαρακτηρισμοί - τους οποίους δεν απέφυγα κι εγώ, σε ένα σχόλιο, για να κανω και την αυτοκριτική μου.Προτιμώ τις αντιπαραθέσεις επί των θέσεων και όχι επί των προσώπων. Ευχαριστώ ξανά.

      Διαγραφή
    4. Ok δεκτή η εξήγηση. Ανταποδιδω το ευχαριστώ.

      Διαγραφή
  31. Στην Ανατολή είπατε;Απαλλάχτηκε η Επιστημη απ τη θεολογια;Το Βυζαντιο "διέσωσε" τα κειμενα των Αρχαιων;Και οι "διανοούμενοί" του διέδωσαν τις Αρχαιοελληνικες αξίες στην Δύση;Ελληνοσύνη,Ρωμηοσύνη,Χριστοανοσύνη ο Αξων της Ευρωπαικης Πνευματικότητας...στο βάθος ο Συκουτρής...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Ελένη Γλυκατζή-Αρβελέρ:

    «Η Ελλάδα δεν γνώρισε Διαφωτισμό. Ποιός φταίει; Θα το πω, η εκκλησία»

    "Η μεγάλη επικοινωνιακή επιτυχία των Χριστιανών είναι να κολλήσουν τη ρετσινιά του ειδωλολάτρη στην αρχαία θρησκεία που δεν είχε καμία σχέση με τα είδωλα."

    "Το δεύτερο ψέμα είναι ότι χάρη στη τη φυγή των Κωνσταντινοπολιτών, έπειτα από την Άλωση της Πόλης το 1453, έγινε η Αναγέννηση»"

    " Ποιά κρυφά σχολεία; [...] να μην μιλάμε για το κρυφό σχολειό και το μοναστήρι που έσωσε την Ελλάδα, όλα αυτά είναι υπερβολές."

    Και πολλά άλλα ενδιαφέροντα...

    http://www.huffingtonpost.gr/2016/03/24/arveler-sinedeyxi-elliniki-taytotita-ahrweiler_n_9518210.html

    (Aνώνυμος 22 Αυγούστου 2017 - 1:05 μ.μ.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Τα έχω υπόψη μου, όσα παραθέτει ο Ανώνυμος σχολιαστής(συνεντεύξεις της Αρβελέρ), κυκλοφορούν παντού στο διαδίκτυο. Μόνο που στο σχόλιό μου της 21ης Αυγούστου , 6.01μμ παραθέτω αυτούσια (sic) τα γραφόμενα της κας Αρβελέρ (και όχι δικές μου απόψεις(!) σε βιβλίο της το 2009. Τα σχόλια περιττά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ
    Η αντιφατική ταυτότητα του Νεοέλληνα:

    Τα κεντρικά στοιχεία του Ελληνικού δράµατος είναι, από τη µια µεριά, η τριπλή αναφορά που περιέχει για µας η παράδοση: αναφορά στους αρχαίους Έλληνες, αναφορά στο Βυζάντιο, αναφορά στην λαϊκή ζωή και κουλτούρα, όπως αυτή δηµιουργήθηκε στους τελευταίους αιώνες του Βυζαντίου και κάτω από την Τουρκοκρατία. Από την άλλη µεριά, η αντιφατική και, θα µπορούσε να πει κανείς, ψυχοπαθολογική σχέση µας µε τον δυτικοευρωπαϊκό πολιτισµό, που περιπλέκεται ακόµα περισσότερο από το γεγονός ότι ο πολιτισµός αυτός έχει µπει εδώ και δεκαετίες σε µία φάση έντονης κρίσης και υποβόσκουσας αποσύνθεσης.
    Η διπλή και ταυτόχρονη αναφορά στην αρχαία Ελλάδα και στο Βυζάντιο, που αποτέλεσε το επίσηµο «πιστεύω» του νεοελληνικού κράτους και του πολιτιστικού κατεστηµένου της χώρας, οδήγησε και οδηγεί σε αδιέξοδο, κατά πρώτο και κύριο λόγο διότι οι δυο αυθεντίες που επικαλείται βρίσκονται σε διαµετρική αντίθεση µεταξύ τους. Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισµός είναι πολιτισµός ελευθερίας και αυτονοµίας, που εκφράζεται στο πολιτικό επίπεδο στην πολιτεία ελεύθερων πολιτών που συλλογικά αυτοκυβερνώνται και στο πνευµατικό επίπεδο µε την ακατάπαυστη επαναστατική ανανέωση και αναζήτηση. Ο βυζαντινός πολιτισµός από την άλλη, είναι πολιτισµός θεοκρατικής ετερονοµίας, αυτοκρατορικού αυταρχισµού και πνευµατικού δογµατισµού. Στο Βυζάντιο δεν υπάρχουν πολίτες, αλλά υπήκοοι του αυτοκράτορα, ούτε στοχαστές, µόνο σχολιαστές ιερών κειµένων.
    Η προσπάθεια συνδυασµού και συµφιλίωσης αυτών των δύο αυθεντιών λοιπόν, δεν µπορούσε παρά να νεκρώσει κάθε δηµιουργική προσπάθεια και να οδηγήσει σε ένα στείρο σχολαστικισµό, όπως αυτός που χαρακτήριζε το πνευµατικό κατεστηµένο της χώρας επί ενάµισυ σχεδόν αιώνα µετά την ανεξαρτησία και που επαναλάµβανε τα χειρότερα µιµητικά στοιχεία του Βυζαντίου.

    (Ανώνυμος 22 Αυγούστου 2017 - 1:05 μ.μ.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  35. Μου είναι γνωστή η θέση του Καστοριαδη για το Βυζάντιο και εν πολλλοίς, δεν έχει άδικο.Μόνο ένας ανόητος θα σύγκρινε την αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία με το Βυζάντιο και θα ήταν υπερ του δεύτερου. Το θέμα, για εμένα, δεν είναι εκεί, δεν ήταν απο την αρχή της συζήτησης εκεί.Ήταν και παραμένει στο ότι θεωρώ πως δεν μπορούμε να ακυρώνουμε εξ ορισμού και συλλήβδην χίλια χρόνια ευρωπαϊκής ιστορίας (δυτικής και ανατολικής), χωρίς να την κρίνουμε στη συγχρονική της διάσταση. Αν υπήρξε πχ ο Μεσαίωνας στη Δύση, που υπήρξε, το ενδιαφέρον, κατ'εμε, δεν είναι να τον "καταδικάσω." Αυτό είναι το εύκολο και καθόλου πρωτότυπο. Το ενδιαφέρον είναι ποιες ιστορικές διαδικασίες και πόσοι αιώνες χρειάστηκαν για τον μετασχηματισμό των ευρωπαϊκών οικονομικών, πολιτικών κοινωνικών δομών, κλπ. Άρα, θα επαναλάβω ότι σε όλες τις ιστορικές περιόδους υπήρξαν διαμάντια και στάχτες, που αξίζει να ανζητήσουμε, αν μελετάμε τη λεπτομέρεια και δεν αρκούμαστε στο προφανές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  36. @
    " Μάλιστα η κυβέρνηση της "πρώτης φοράς αριστερά" σκίζει το καλσόν της ότι θέλει να περιορίσει τις εξετάσεις, και η εισαγωγή στα πανεπιστήμια να γίνεται με κριτήριο τον βαθμό του σχολικού απολυτηρίου. Επειδή όμως είμαστε στη χώρα που είμαστε, πρέπει να θεωρηθεί παραπάνω από βέβαιο ότι αυτό αποτελεί μια ακόμα πονηρή προσπάθεια περαιτέρω ενίσχυσης της παραπαιδείας. Διότι ο κόσμος τό 'χει ήδη τούμπανο το πόσο φροντιστήριο θα πρέπει να συνεχίσουν να κάνουν οι μαθητές προκειμένου να πιάσουν υψηλούς βαθμούς, έστω και απολυτηρίου."

    Xα χα χα, το νέο σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, με συνδυασμό απολυτηρίου και διπλών πανελληνίων!

    http://news.in.gr/greece/article/?aid=1500159280

    Μετά τον χρυσό 20ο αιώνα της εν Ελλαδιστάν παραπαιδείας έρχεται ο πλατινένιος 21ος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  37. ΜΑ ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΟΙ "ΚΟΥΤΟΦΡΑΓΚΟΙ" ΟΙ ΦΙΝΛΑΝΔΟΙ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΟΥΣ;

    "Δεν υπάρχουν βαθμολογίες, συγκρίσεις ή ανταγωνισμός μεταξύ μαθητών και των σχολείων. Ειδικότερα, το βαθμολογικό σύστημα στη Φινλανδία έχει 10 βαθμούς. Ωστόσο, δεν υπάρχουν βαθμοί στα σχολεία μέχρι την τρίτη δημοτικού. Από την τρίτη δημοτικού μέχρι την πρώτη γυμνασίου, οι βαθμοί είναι προφορικοί και ξεκινούν από το «μπορείς και καλύτερα» μέχρι το «τέλεια». Μόνο οι μαθητές γνωρίζουν τους βαθμούς τους. Οι βαθμοί χρησιμοποιούνται για να παρακινήσουν τα παιδιά να μαθαίνουν καλύτερα."

    "«Κάποιος πρέπει να είναι προετοιμασμένος είτε για τη ζωή, είτε για εξετάσεις. Διαλέγουμε το πρώτο», δήλωσε ο Pasi Sahlberg, πρώην δάσκαλος μαθηματικών που τώρα είναι στο Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Φινλανδίας Γι’ αυτό ακριβώς δεν υπάρχουν καθόλου εξετάσεις στο φινλανδικό εκπαιδευτικό σύστημα."

    http://tvxs.gr/news/kosmos/giati-i-finlandia-exei-kalytero-ekpaideytiko-systima-ston-kosmo

    ΑπάντησηΔιαγραφή