Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2015

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΟΠΟΙΪΑ ΤΗΣ (Β)ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ!

    "Δημοψηφίσματα" με ερωτήματα παρωδίες, για εθνικά υπερήφανους τριτοκοσμικούς ευρωμάχους

   Απαραίτητη διευκρίνιση: το παρακάτω κείμενο απευθύνεται στις ωμά προϋπολογισμένες ανθρώπινες απώλειες της χρεωκοπίας του ελληνόφωνου ψευδοκράτους, στους εργασιακά τελειωμένους, στα 2,5 εκατομμύρια ανέργων ("εγγεγραμμένων" και μή), στους σκλάβους του ιδιωτικού τομέα που δουλεύουν χωρίς ουσιαστικά να πληρώνονται ή/και ανασφάλιστοι, στους ζωντανούς νεκρούς της "κρίσης", σε αυτούς που αποφασίστηκε ότι θα θυσιαστούν για "να σωθεί η πατρίδα" (των εκατομμυρίων ψηφοφόρων των Πάγκαλων), αλλά και σε κάθε άλλον άνθρωπο στη Νεοελλάδα, οποίος έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται πως: ό,τι είναι "καλό για τη χώρα", είναι κακό γι΄αυτόν (και αντιστρόφως). 
      Σε κάθε άλλη περίπτωση, προειδοποιείσαι ότι η συνέχιση της ανάγνωσης θα είναι για σένα (και για τον γράφοντα) χάσιμο χρόνου.

video


      The  Everly Brothers: Bye bye love, bye bye happiness (1957).  
    Έχε γειά  βλαχονεόπλουτο επιδοτούμενο λάιφστάιλ, έχε γειά "ισχυρή Ελλάδα" του Σημίτη, έχουν γειά αυτά που ήξερες (β)ρωμηοσύνη. Είτε "μείνεις Ευρώπη" είτε όχι, καιρός να γυρίσεις στην απομονωμένη ανατολίτικη τρύπα σου και να φας τις σάρκες σου.  
      ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ!

     
     ΠΩΣ ΝΑ ΕΥΤΕΛΙΣΕΙΣ ΑΛΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ (ΑΛΛΟΝ) ΕΝΑΝ ΔΥΤΙΚΟ ΘΕΣΜΟ

   Το πέτυχε κι αυτό η (β)ρωμηοσύνη: αφού επί δύο αιώνες ξεφτίλισε κάθε δυτικό πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό θεσμό (βλ. κρατικοδίατη ψευδοαστική τάξη, πελατειακό ψευδοκράτος, δανειζόμενη / επιδοτούμενη εισαγωγική "οικονομία", γενικευμένος βλαχονεόπλουτος επιδειξισμός, πανευρωπαϊκή πρωτιά διαφθοράς, επαναλαμβανόμενες -και αναμενόμενες- χρεωκοπίες και τριτοκοσμική εν γένει κοινωνία με δυτικοφανή μόστρα), τώρα ήρθε η σειρά του δυτικού θεσμού του δημοψηφίσματος, για να γίνει αντικείμενο ρωμέικης παρωδίας. Οι τριτοκοσμικοί υπήκοοι του ψευδοκράτους φουσκώνουν για άλλη μια φορά από εθνική υπερηφάνεια, αφού για πρώτη φορά μια κυβέρνηση, που μέχρι χθες τούς έβαζε να κουνάνε γαλανόλευκα σημαιάκια, τώρα ζητάει τη... γνώμη τους για το τί αποφάσεις πρέπει να παρθούν σε ένα ακόμα ... "εθνικό μετερίζι" (για τη διάσωση της εγχώριας κρατικοδίατης ελίτ εργολάβων, καναλαρχών, εφοπλιστών, ψευτοβιομηχάνων, τραπεζιτών, Εκκλησίας Α.Ε. και του πελατειακού της ψευδοκράτους).
    Βέβαια, όπως συμβαίνει και με τις γνωστές στημένες ερωτήσεις τών "σφυγμομετρήσεων", που διεξάγουν κατά τις εκάστοτε κομματικές παραγγελίες οι ανάλογες διαπλεκόμενες εγχώριες εταιρείες, έτσι και σε αυτήν την περίπτωση η ερώτηση θα είναι προκάτ, αποπροσανατολιστική και υπεκφεύγουσα του αληθινού διλήμματος: "εγκρίνετε την πρόταση των θεσμών (Ε.Ε. και Δ.Ν.Τ.) για πεντάμηνη παράταση του ισχύοντος δανειακού προγράμματος (του λεγόμενου "μνημονίου") και των υποχρεώσεων που αυτό σημαίνει από πλευράς Ελλάδας;".   
      Η παρωδία έγκειται φυσικά στο ότι η εν λόγω πρόταση των "θεσμών", η οποία τίθεται υπό ρωμηο-δημοψήφισμα έχει αποσυρθεί...

     
    ΠΕΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΕΣΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ   

     Γιατί όμως η ερώτηση του "δημοψηφίσματος" θα ήταν παραπλανητική, ακόμα κι αν δεν είχε αποσυρθεί η πρόταση των δανειστών; Γιατί όπως παραδέχεται και ένας μάλλον απληροφόρητος σχετικά με την οικονομική και κοινωνική ιστορία του ψευδοκράτους, επικριτής των δανειστών του: "οι δανειστές συνεχίζουν να απορρίπτουν τις ελληνικές προτάσεις για τον λόγο ότι βασίζονται υπερβολικά στους φόρους και όχι αρκετά στις περικοπές δαπανών" (Πωλ Κρούγκμαν). 
   Δηλαδή οι τωρινοί, αυτοαποκαλούμενοι "αντιμνημονιακοί", πολιτικοί διαχειριστές της χρεωκοπίας του ψευδοκράτους συνεχίζουν το ίδιο βιολί με τους προηγούμενους "μνημονιακούς": π.χ. αντί να μειώσουν τις προκλητικές (για την πραγματική κοινωνία) δαπάνες του εργασιακώς υπερχλιδάτου  πελατειακού "Δημοσίου" (π.χ. μείωση μισθών των δημοσίων υπαλλήλων με ανώτατο πλαφόν τα 700€ ώστε να εναρμονιστούν με αυτούς του ιδιωτικού τομέα αλλά και με τις ισχνότατες παραγωγικές δυνατότητες της εγχώριας προβιομηχανικού τύπου "οικονομίας", μείωση των πολλών προκλητικά υψηλών δημοσίων συντάξεων, κατάργηση των προκλητικά πολλών προνομιακών πρόωρων δημοσίων συνταξιοδοτήσεων, δραστική μείωση του αριθμού των "αξιοκρατικά" διορισμένων ανειδίκευτων δημοσίων "υπαλλήλων γραφείου" κλπ.),  εξακολουθούν να φορτώνουν την πραγματική κοινωνία με φόρους (αφήνοντας παράλληλα στο φορολογικό και κρατικοδίαιτο απυρόβλητο την τριτοκοσμική παρασιτική ελίτ π.χ. των εφοπλιστών και λοιπών κρατικοδίαιτων αεριτζήδων, της Εκκλησίας Α.Ε., των αργόσχολων της ετήσιας "αρπαχτής" του νησιωτικού τουρισμού κλπ.). 
   Επιπλέον η αριστερή κυβέρνηση / αποκούμπι των εκατομμυρίων πρώην ψηφοφόρων / συνδαιτυμόνων του κάθε Πάγκαλου, σπεύδει να επανιδρύσει / ανασυντάξει το πελατειακό ψευδοκράτος, επαναπροσλαμβάνοντας χιλιάδες υπηρεσιακώς απομακρυσμένους διαφόρων υπερχρήσιμων "ειδικοτήτων", όπως σχολικούς "φύλακες", πρώην ΕΡΤατζήδες, δημοτικούς αστυνομικούς, επιόρκους δημοσίους υπαλλήλους κλπ. (που όπως όλοι ξέρουμε, είχαν προσληφθεί με αδιάβλητους διαγωνισμούς πελατειακού γλειψίματος και που είχαν τεθεί σε διαθεσιμότητα κατ' απαίτησιν των "κακών" δανειστών). 
    Παράλληλα βάζει στην κατάψυξη κεντρικά προεκλογικά της δολώματα, όπως η επαναφορά του βασικού μισθού στα "προμνημονιακά" επίπεδα και η επαναφορά των καταργημένων (με πραξικοπηματική Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου) συλλογικών διαπραγματεύσεων μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων. 
    Τέλος δείχνει όλη της τη στυγνότητα απέναντι στους ωμά προϋπολογισμένους ζωντανούς νεκρούς της "κρίσης": τα 2,5 εκατομμύρια των εργασιακώς "τελειωμένων" (ανέργων, "εγγεγραμμένων" και μή) και τους εκατοντάδες χιλιάδες άστεγους και υποσιτισμένους, τους οποίους "ξεπέταξε" με ένα βαρύγδουπα αποκληθέν νομοσχέδιο "περί ανθρωπιστικής κρίσης" (που προσβάλλει κάθε νοημοσύνη και αξιοπρέπεια, αφού το κόστος του φτάνει τα ... δυσθεώρητα 200 εκατομμύρια €, έτσι ώστε "η μάχη για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης να μην έχει δημοσιονομικό αντίκτυπο"). Τέλος, η κυβέρνηση της αριστεράς εξακολουθεί να προσποιείται πως δεν βλέπει τί γίνεται  κάτω απ' τη μύτη της, αφήνοντας στην τύχη τους όσους "εργάζονται" με συνθήκες "γαλέρας" (ενοικιαζόμενοι, ανασφάλιστοι, εργαζόμενοι στον τουρισμό κλπ.).   
    Με άλλα λόγια, η "πρώτη φορά Αριστερά" διαπραγματεύεται για τη διάσωση της ίδιας συμμορίας (ελίτ και πελατειακός στρατός), που διαπραγματεύονταν οι προηγούμενοι. Και στα "τέτοια" της για τους ζωντανούς νεκρούς της "κρίσης". Γι' αυτό, το "δημοψήφισμα", ακόμα κι αν υφίστατο το φερόμενο ως αντικείμενό του (η αποσυρθείσα δανειακή πρόταση), δεν αφορά με κανέναν τρόπο τους τελευταίους.






      ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΣ (αφιερωμένο στον Πωλ Κρούγκμαν και σε κάθε καλοπροαίρετο άνθρωπο, που ερμηνεύει τα της Νεοελλάδας σαν να επρόκειτο για δυτική, ή και απλώς κανονική, χώρα)

   Το ότι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. επιλέχθηκε από την εγχώρια ελίτ για να διαχειριστεί το, προδιαγεγραμμένο εδώ και τρεις δεκαετίες, οικονομικό αδιέξοδο του ελληνόφωνου ψευδοκράτους, αποτελεί το τελευταίο της "χαρτί" ώστε το ψευδοκράτος να συνεχίσει να δανείζεται με όρους που θα διασφαλίζουν την εγχώρια προνομιακή κοινωνική της θέση. Γιατί η ιστορία του ψευδοκράτους ταυτίζεται απόλυτα με την ιστορία του εξωτερικού δανεισμού / χρηματοδότησής του.

   Από τα καταχρασθέντα δάνεια της επανάστασης του 1821 μέχρι σήμερα, ο εξωτερικός δανεισμός (και κάθε άλλη μή δανειακής μορφής χρηματοδότηση, όπως: σχέδιο Μάρσαλ, διάφορα ευρωπαϊκά πακέτα κλπ.) εξυπηρετεί τη διατήρηση στην εξουσία μιας εγχώριας παρασιτικής, μεταπρατικής, κρατικοδίατης και γενικώς τριτοκοσμικής ελίτ, μέσω της διαιώνισης ενός γενικευμένου πελατειακού κοινωνικού καθεστώτος, του οποίου οι ιστορικές ρίζες προχωρούν βαθιά στον βυζαντινό μεσαίωνα. 

   Η ιστορική ανάδυση αυτής της ελίτ ξεκίνησε από τους βυζαντινούς φεουδάρχες (με πρώτον και καλύτερο τη χριστιανορθόδοξη εκκλησία), οι οποίοι, φοβισμένοι από την ανερχόμενη οικονομικά και πολιτισμικά Δύση, παρέδωσαν την κολοβωμένη "βυζαντινή αυτοκρατορία" στους πολιτισμικά εγγύτερούς τους οθωμανούς, με αντάλλαγμα τον διορισμό τους ως τοποτηρητών του νέου καθεστώτος. Έτσι ο Μεσαίωνας επιμηκύνθηκε για την Ελλάδα κατά τέσσερεις τουλάχιστον αιώνες και η χώρα αποκλείστηκε από τις κοσμογονικές ιστορικές διαδικασίες της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού (με εμφανές αποτέλεσμα την παντοειδή καθυστέρησή της και την σταθερή έκτοτε αδυναμία ένταξής της στον δυτικό κόσμο). Κατά τη διάρκεια της οθωμανοκρατίας η τάξη των βυζαντινών φεουδαρχών μεταλλάχθηκε στους λαομίσητους κοτσαμπασήδες (φοροεισπράκτορες των οθωμανών) εναντίον των οποίων έγινε κατά κύριο λόγο η -αποτυχημένη κοινωνικά και πολιτισμικά- επανάσταση του 1821. Μετεπαναστατικά (και αφού κατόρθωσε να εκτρέψει την επανάσταση από το βασικό της πρόταγμα, δηλαδή τη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής ελληνικής κοινωνίας) η ελίτ αυτή μεταλλάχθηκε στους ψευτοαστούς  του ελληνόφωνου ψευδοκράτους (διάφοροι μεταπράττες, εργολάβοι, ψευτοβιομήχανοι, καναλάρχες και γενικώς κρατικοδίατοι αεριτζήδες). Ο δε πολιτικός βραχίονάς της, οι χαμερπείς και μηχανορράφοι γραφειοκράτες του "Βυζαντίου" (οι λεγόμενοι Φαναριώτες), αφού πρώτα είχαν μεταλλαχθεί στους ανώτατους διοικητικούς υπαλλήλους των οθωμανών, στο νέο "ελληνικό" κράτος μετασχηματίστηκαν στον εξίσου χαμερπή και μηχανορράφο "πολιτικό κόσμο" του (δεξιόστροφο, αριστερόστροφο και όλα τα ενδιάμεσα, παλιά ή νέα, "φρούτα"). 

     Παρά τις επιτυχημένες (λόγω μακραίωνης "βυζαντινής" ιστορικής πείρας) ιστορικές μεταλλάξεις της, το διαχρονικό (και ειδοποιό) ποιοτικό χαρακτηριστικό τής εν λόγω ελίτ είναι η παρωχημένη φεουδαρχο-μεταπρατική της νοοτροπία και ο συνακόλουθος τρόμος της για τις εξελίξεις των παραγωγικών δυνάμεων στον δυτικό κόσμο από τον 15ο αιώνα μέχρι σήμερα. Γι' αυτό άλλωστε δεν δίστασε να παραδώσει βαθμιαία (ήδη από τον 14ο αιώνα) την επικράτειά της στους οθωμανούς, ενώ από τότε ακυρώνει και σαμποτάρει συστηματικά κάθε δυνατότητα εκδυτικισμού της χώρας: εμπόδιση γνήσιας εκβιομηχάνισης, καθήλωση της οικονομίας σε προκαπιταλιστική / προβιομηχανική μορφή (βλ. "υπηρεσίες"), θεσμοποίηση της αναξιοκρατίας, εγκαθίδρυση ενός πελατειακού ψευδοκράτους, συνεχής δανεισμός (για να καλυφθούν οι ψευδοανάγκες τόσο του πελατειακού στρατού, όσο και οι πραγματικές της πραγματικής κοινωνίας, που δεν μπορούν να ικανοποιηθούν αλλιώς, λόγω του παραγωγικού στραγγαλισμού της χώρας), εισαγωγή ακόμα και ειδών πρώτης ανάγκης που μπορούν να παραχθούν εγχωρίως (π.χ. οικοσκευές, μέσα μεταφοράς, ιατρικά μηχανήματα, διάφορα μικροαντικείμενα καθημερινής χρήσης  κλπ.), καλλιέργεια της ευρείας κοινωνικής συμμετοχής και αποδοχής απέναντι σε μιά άνευ προηγουμένου (ευρωπαϊκού, τουλάχιστον) γενικευμένη διαφθορά, επαγγελματική και κοινωνική εξόντωση των ικανών, των ταλαντούχων, ή των απλώς αξιοπρεπών (ή, "εναλλακτικά", εξορία τους στην Εσπερία), εδραίωση της βλακοκρατίας, ανατολίτικος (βυζαντινομεσαιωνικός και ελληνοχριστιανικός) συλλογικός αυτοπροσδιορισμός ("ρωμηοί"), χαμηλό επίπεδο κατανόησης από τον πληθυσμό των εξελίξεων στον δυτικό κόσμο (βλ. παντελής απουσία δυτικών πολιτισμικών και πολιτικών παραδόσεων και ανάλογης συλλογικής μνήμης όπως: της Αναγέννησης, του  Διαφωτισμού, του εργατικού κινήματος, της καλλιτεχνικής κοσμογονίας της δεκαετίας του 1920, του underground κινήματος της δεκαετίας του 1960 κλπ.), επίδειξη μιάς δυτικοφανούς "μόστρας" η οποία προβάλλεται τόσο πιο έντονα, όσο πιο ισχυρά βασιλεύει πίσω απ' την πρόσοψη ο τριτοκοσμικός μεσαίωνας κλπ. 


    Σε τέτοια πλαίσια οικονομικής και πολιτισμικής καθυστέρησης και στειρότητας, γίνεται εμφανές ότι η εξωτερική χρηματοδότηση (είτε με μορφή δανείων, είτε με μορφή άλλων παροχών) αποτελεί την αιμοδότηση αυτού του επιβιώσαντος (νεο)βυζαντινού βρυκόλακα. Σαν γνήσια φεουδαρχική και βυζαντινή, η ελίτ προτιμά να κρατά καθηλωμένη τη χώρα στην τριτοκοσμική υπανάπτυξη και δεν υπάρχει περίπτωση να επιτρέψει την ανάδυση εγχωρίων παραγωγικών δυνάμεων (και άρα την έξοδο από την υπανάπτυξη και τη μιζέρια), αφού αυτό θα ισοδυναμούσε με αυτοκτονία της. Προτιμάει τους ξένους "επενδυτές" και τον δανεισμό (δηλαδή τη μή αυτοδύναμη "ανάπτυξη", τη διαχείριση της εξάρτησης και τη συνέχιση του φαύλου κύκλου του δανεισμού) γιατί έτσι νιώθει ασφαλέστερη απέναντι στον πληθυσμό που έχει στην ιδιοκτησία της.  
    Σε αντάλλαγμα προς τους εκάστοτε δανειστές της, η εγχώρια νεοφεουδαρχική ελίτ παρείχε ανέκαθεν "υπηρεσίες" τοποτηρητή και βαστάζου τους στην περιοχή, όπως ακριβώς έχει ειδικευτεί στην μακραίωνη ύπαρξή της. Έτσι, συνεισφέρει αποτρεπτικά στην έξοδο της "Ρωσικής Αρκούδας" στη Μεσόγειο, ενώ στον Β' Παγκόσμιο Κεφαλαιοκρατικό Πόλεμο, παρ' όλο που μπορούσε ανετότατα να τηρήσει στάση ουδετερότητας, ενεπλάκη μόνο και μόνο γιατί έτσι επέβαλαν τα συμφέροντα των βρετανών αποικιοκρατών (και -τότε- δανειστών της).    
    Για όλους τους παραπάνω λόγους, στην περίπτωση της Νεοελλάδας θα είμαστε πιο κοντά στην πραγματικότητα αν μιλάμε για ψευδοκράτος και όχι για κυρίαρχο (ή και απλώς κανονικό) κράτος.



      Η ρωμηοαριστερά έταξε στον ρωμηολαό -και του πούλησε φύκια για- μεταξωτές κορδέλες, τον εθνοκολάκεψε και τον εθνοντόπαρε, τον παραπληροφόρησε (όπως ακριβώς οι προηγούμενοι), του όξυνε τον συμπλεγματικό εθνοαυτισμό και το μίσος για την Ευρώπη και τη Δύση, τον έστρεψε σε λάθος (δηλαδή εξωτερικό) αντίπαλο (και του απομάκρυνε την προσοχή από τον πραγματικό -και ομοεθνή- εσωτερικό), και στο μεταξύ "τακτοποιούσε" γκόμενους, γκόμενες, συγγενολόι και κολλητούς (όπως όλοι οι προηγούμενοι). Και τώρα του θέτει ένα παραπλανητικό ψευτοερώτημα, χωρίς καμία απολύτως ουσία. Το πραγματικό πολιτισμικό ερώτημα ("με το ψευδοκράτος ή εναντίον του;") δεν τολμούν ούτε να το ψελίσουν αυτοί οι αριστερο(β)ρωμηοί, πάντα ψεύτες, πάντα διπρόσωποι, πάντα υποκριτές, πάντα κουραδόμαγκες, πάντα (β)ρωμηοί. Αυτοί οι απόγονοι του κουτοπόνηρου και χαμερπούς Καραγκιόζη, που (ξανα)φορτώνουν στο ψηφοφόρο υποζύγιο (και πολύ καλά τού κάνουν) τήν σε αυτούς εκχωρημένη ευθύνη, την οποία μόλις χθες έλεγαν πως θα την αναλάβουν εξ' ολοκλήρου μόνοι τους. Και όλα αυτά με μεθόδους, τις οποίες μέχρι πριν λίγους μήνες οι ίδιοι κατήγγειλαν στους άλλους (βλ. "πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης" aka "λεφτά υπάρχουν"). 
    Ένα αποτέλεσμα "όχι", που θα οδηγήσει τη χώρα εκτός ευρωζώνης, θα τους καταστήσει -αρχικά- μοναδικούς διαχειριστές της νέας κατάστασης (και μετά θα βουλιάξουν κι αυτοί μαζί με το πτωχευμένο ψευδοκράτος). Ενώ ένα "ναι" θα τους έχει ξελασπώσει πολιτικά, θα τους επιτρέψει να τα "φορτώσουν" στο ψηφοποίμνιο ("εμείς παλέψαμε, αλλά ο λαός δεν ήθελε ρήξη") και να αποσυρθούν "ένδοξα" (και κουτοπόνηρα, δηλαδή χωρίς να κατηγορηθούν ότι έκαναν τη λεγόμενη "κωλοτούμπα").


     Μετά από τέσσερεις χρεωκοπίες στο διάστημα ρεκόρ των εκατό μόλις ετών (1827, 1843, 1897, 1932), το διεφθαρμένο ελληνόφωνο ψευδοκράτος μπήκε πανηγυρικά στη λεγόμενη μεταπολεμική εποχή και μάλιστα στο στρατόπεδο των νικητών (του Β' Παγκόσμιου Κεφαλαιοκρατικού Πολέμου). Για τις καλές υπηρεσίες του στους πάτρωνές του και φυσικά για την απρόσκοπτη διατήρηση του ρόλου του, το ψευδοκράτος (που μόλις είχε φερθεί με στυγνότητα προτεκτοράτου στον λαό που είχε στην ιδιοκτησία του, στέλνοντάς τον να σφαγιαστεί και να λιμοκτονήσει για τα συμφέροντα της βρετανικής αποικιοκρατίας) έλαβε τα μυθώδη χρηματικά πακέτα του σχεδίου Μάρσαλ (παραιτούμενο ταυτόχρονα από όλες τις αποζημιώσεις που θα μπορούσε να διεκδικήσει από την ηττημένη γερμανική κεφαλαιοκρατία και τις οποίες "θυμήθηκε" υποκριτικά τα τελευταία αυτά χρόνια).  Τα εν λόγω ποσά παραδόθηκαν ως γνωστόν σε διάφορους κρατικοδίαιτους "βιομηχάνους" χωρίς βιομηχανίες (εκ των οποίων μέχρι το 1980 δεν είχε παραμείνει κανείς) και σε επίσης κρατικοδίαιτους εργολάβους της "αντιπαροχής", η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων ανήκε στην "πελατεία" του ημιαγράμματου κουτοπόνηρου "εθνάρχη" Κωνσταντίνου Καραμανλή. Το ότι τα χρήματα θα πήγαιναν στον πελατειακό "βρόντο" το γνώριζαν φυσικά οι αμερικάνοι (βλ. Έκθεση Πόρτερ), αλλά παρ΄όλα αυτά τα έδωσαν, ώστε η ελίτ του ψευδοκράτους να συνεχίσει να τους προσφέρει τις δουλικές υπηρεσίες της στην γεωπολιτικώς ευαίσθητη αυτή περιοχή.

     Εν συνεχεία το ψευδοκράτος κατάφερε να γίνει δεκτό στην Ευρωπαϊκή Ένωση (τότε Ε.Ο.Κ.). Για περίπου είκοσι χρόνια ακολούθησε ένας δεύτερος γύρος  εθνικού πελατειακού φαγοποτιού με Πακτωλό επιδοτήσεων (Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα, Πακέτα Ντελόρ κ.α. ευρωκαλούδια). Αυτή τη φορά εδραιώθηκε όσο ποτέ στο παρελθόν το πελατειακό ψευδοκράτος, τόσο θεσμικά και "ταμειακά", όσο και στη συνείδηση ενός πλειοψηφικού επωφελημένου -και νεόπλουτου πλέον- κομματιού του πληθυσμού.

     Το ψευδοκράτος υποδέχτηκε τον εικοστό πρώτο αιώνα με φανφάρες και τυμπανοκρουσίες. Το 2004 το "έθνος" γνώρισε στιγμές ανεπανάληπτης εθνικής ανάτασης με την ανάληψη και διεξαγωγή των olympic games: παρά την παροιμιώδη νεοελληνική τσαπατσουλιά (και με την καθοριστική συνδρομή χιλιάδων ανασφάλιστων αλλοδαπών σκλάβων, πολλοί από τους οποίους έμειναν ανάπηροι λόγω εργασιακών "ατυχημάτων"), τα "έργα" ετοιμάστηκαν έγκαιρα, οι "μίζες" από τις υπερτιμολογήσεις  πήγαν όλες εκεί που είχαν ταχθεί ανεβάζοντας το δημοσιονομικό έλλειμμα στον "Θεό" (και προετοιμάζοντας το τελικό στάδιο της σημερινής χρεωκοπίας), τα ολυμπιακά παιχνίδια είχαν μεγάλη επιτυχία,  οι ντοπαρισμένοι αλήτες που παριστάνουν τους αθλητές έδωσαν την πιο πετυχημένη παράσταση της καριέρας τους, οι εισπράξεις "εξαφανίστηκαν" με τα καλύτερα χρηματοοικονομικά απορρυπαντικά και οι παχύσαρκοι (β)ρωμηοί, που έχουν τόση σχέση με τον αθλητισμό όση και οι αγελάδες, βίωσαν ανεπανάληπτες ονειρώξεις εθνικής υπερηφάνειας. 
     Μόλις δύο χρόνια πριν, το 2002, ο πρωθυπουργός -της Διαπλοκής- Κώστας Σημίτης, παρουσιάζοντας χαλκευμένα στοιχεία, που ωραιοποιούσαν την τριτοκοσμική εικόνα της οικονομίας του ψευδοκράτους, είχε τρυπώσει το ψευδοκράτος στην Ο.Ν.Ε. Η είσοδος στην ευρωζώνη ήταν η τελευταία ... φαεινή ιδέα του θρασύτατου και άχρηστου ψευδοκράτους / τρακαδόρου να συνεχίσει την τράκα (εξωτερική -κι αγύριστη- χρηματοδότηση) με -ακόμα πιο- ευνοϊκούς όρους. Η είσοδος του ψευδοκράτους σε ένα ισχυρό νόμισμα, έδωσε την ευκαιρία στην εγχώρια μεταπρατική παρασιτική ελίτ (κρατικοδίαιτοι εργολάβοι, κρατικοδίατοι τραπεζίτες, κρατικοδίαιτοι ψευτοβιομήχανοι, κρατικοδίαιτα εγχώρια καρτέλ και γενικώς τα διάφορα επιδεξίως μεταλλαγμένα απομεινάρια της τουρκοβυζαντινής φεουδαρχίας - που αν και κρατικοδίατοι, ωστόσο όταν πρόκειται για τη δημόσια παιδεία και υγεία ωρύονται για "λιγότερο κράτος" και "περιορισμό του Δημοσίου") να συνεχίσει να χρηματοδοτείται με φθηνό χρήμα (δηλαδή χωρίς να αιμορραγεί οικονομικά προσπαθώντας να αγοράζει την πανάκριβη αξία που αντιπροσωπεύει το ισχυρό ευρωνόμισμα, με την απ-αξία ενός ξεφτιλισμένου δικού της). Επιπλέον η κρατικοδίατη αντιαναπτυξιακή ελίτ του ψευδοκράτους θεώρησε ότι θα μπορεί μέσω του δανεισμού σε ευρώ να εξαγοράζει καλύτερα την πελατειακή της ψηφοφόρα βάση (όλα αυτά τα εκατομμύρια "πελάτες" που συνέφαγαν με τους διάφορους Πάγκαλους - βλ. τριπλασιασμός μισθών των δημοσίων υπαλλήλων).
      Το ότι το ψευδοκράτος δεν είχε και δεν έχει τις οικονομικές και πολιτισμικές προδιαγραφές που απαιτούνται για ένα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι κάτι που σήμερα έχει αποκαλυφθεί σε όλη του την έκταση (και που όλος ο πλανήτης, εκτός απ' τους ρωμηούς, το έχει αντιληφθεί).

     Μετά από τα παραπάνω ήταν θέμα χρόνου το πότε θα σκάσει το "κανόνι" (το οποίο, τόσο από τους εθνικόφρονες δεξιορωμηούς, όσο και απο τους εξίσου εθνικόφρονες αριστερορωμηούς φορτώνεται με χαρακτηριστική ρωμέικη υποκρισία στη διεθνή οικονομική ύφεση, με την οποία δεν έχει φυσικά την παραμικρή σχέση). 
    Το 2009 το εξωτερικό χρέος του ψευδοκράτους είχε φτάσει σε τέτοια πρωτοφανή διεθνώς ύψη, που του έμεναν δύο επιλογές: ή να κηρύξει στάση πληρωμών προς τους δανειστές του, ή να συνεχίσει να δανείζεται με άλλο καθεστώς (βλ. επιτηρούμενου δανεισμού).
    Επιπλέον, με τη λαθραία είσοδό της στο ευρώ, η κουτοπόνηρη τριτοκοσμική εγχώρια ελίτ έπεσε στον λάκκο που η ίδια έσκαβε για τους "εταίρους" της: η ευρωζώνη είναι δρόμος ουσιαστικά χωρίς γυρισμό, αφού αν εκβιαστεί ένας τέτοιος θα έχει τέτοιο κόστος για την ελίτ που δεν θα ξανασηκωθεί ποτέ στα πόδια της.
  
   



     "The game is over" φέρεται να δήλωσε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ  σε αυτούς που διαπραγματεύονται για τη διάσωση της εγχώριας συμμορίας. Κοινώς: έχουμε και σοβαρότερα πράγματα να ασχοληθούμε από το πώς θα διασωθεί η τριτοκοσμική ελίτ του ελληνόφωνου ψευδοκράτους και η πελατεία της. Οι δανείστριες χώρες της Ελλάδας έχουν καταλάβει ότι η "πρώτη φορά Αριστερά" έχει καταπατήσει πρώτη τις "κόκκινες γραμμές" της και ότι ενδιαφέρεται μόνο να κατοχυρώσει τα συμφέροντα τής εγχώριας ελίτ (εφοπλιστών, Εκκλησίας Α.Ε., αεριτζήδων του τουρισμού, εργολάβων, καναλαρχών κ.α.) και του πελατειακού στρατού της (ανειδίκευτων δημοσίων "υπαλλήλων γραφείου", συνταξιούχων του Δημοσίου, βουλευτών, μπάτσων, δικαστών, κληρικών κ.α.) .


     ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΔΙΛΗΜΜΑ (ή: πώς οι "κουτόφραγκοι" έτριψαν το δημοψήφισμα - παρωδία στη μούρη των ελληναράδων)

    Όταν το 2009 η κουτοπόνηρη αεριτζίδικη ελίτ (μέσω του τότε πολιτικού διαχειριστή της Γ. Α. Παπανδρέου) προκειμένου να συνεχίσει να δανείζεται, επέλεγε να υπαχθεί σε καθεστώς επιτηρούμενου δανεισμού ("μνημόνιο"), πιθανότατα είχε δώσει την έμφαση στο "δανεισμού" και όχι στο "επιτηρούμενου". Πιθανότατα πίστευε ότι θα μπορεί να συνεχίσει να δανείζεται για να καλύπτει τις "ανάγκες" της και τις "ανάγκες" του πελατειακού της ψευδοκράτους, εξαπατώντας ταυτόχρονα με τα γνωστά σημίτικα ρωμηοκολπάκια "δημιουργικής λογιστικής" τους επιτηρητές των "κουτόφραγκων" ("τρόικα"). Όταν άρχισε να γίνεται αντιληπτό ότι η επιτήρηση ζητούσε δημοσιονομικούς και θεσμικούς εκσυγχρονισμούς (έστω και νεοφιλελεύθερου τύπου) που απειλούσαν την φεουδαρχική υπόσταση του ψευδοκράτους, αναζητήθηκαν "ευρείες πολιτικές συναινέσεις" με σκοπό τη διάσωσή του και το ξεφόρτωμα τού κόστους τού δανεισμού στην πραγματική κοινωνία (κυβέρνηση Παπαδήμου και εν συνεχεία συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΡΗΜΑΔ). Οι διαχειριστικές συναινέσεις απέτυχαν παταγωδώς να πείσουν την πραγματική κοινωνία, μιά και μετέφεραν προκλητικά το κόστος της εξόφλησης του χρέους αποκλειστικά σε αυτήν (ενώ ταυτόχρονα άφηναν στο απυρόβλητο την ελίτ και διέσωζαν, έστω και με αμυχές, το πελατειακό ψευδοκράτος).
 
    Από το 2014 όμως, η ελίτ του καθυστερημένου πελατειακού ψευδοκράτους έχει αντιληφθεί ότι οι δανειστές της τής έχουν βάλει το μαχαίρι στον λαιμό και απαιτούν επιτακτικά την αυτομεταρρύθμισή της (έστω και με τα συζητήσιμα νεοφιλελεύθερα κριτήρια). Έχει αντιληφθεί ότι δεν μπορεί να τους κοροϊδεύει άλλο βάζοντας φόρους επί φόρων στους ίδιους και στους ίδιους, διατηρώντας την θεσμισμένη κρατικοδίαιτη διαφθορά, παράγοντας αδιάκοπα δημοσιονομικά ελείμματα και διακινδυνεύοντας έτσι τη συνοχή της Ε.Ε.. 
    Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ήταν η τελευταία της ελπίδα: ως αριστερό κόμμα μπορούσε να λειτουργήσει "πυροσβεστικά" ως προς την πραγματική κοινωνία (που η υπομονή της εξαντλείτο), να ιδεολογικοποιήσει και να "πατριωτικοποιήσει" τη σύγκρουση ελίτ και δανειστών ("κακοί ανθέλληνες ... απόγονοι των ναζί, τα βάζουν με τη μικρή ηρωική ελλαδίτσα που αντιστάθηκε στον ναζισμό" και άλλα δακρύβρεχτα) και να παρελκύσει έτσι την προσοχή από το πραγματικό εσωτερικό πρόβλημα (τριτοκοσμική ελίτ και πελατειακός στρατός).  Επιπλέον δεν άφηνε τα απογοητευμένα προβατάκια να φύγουν αχειραγώγητα απ' τη στρούγκα, αφού περιμάζεψε στοργικά όλους όσους "τα είχαν φάει" μαζί με τους Πάγκαλους τις εποχές του μεγάλου φαγοποτιού (1981-2009). Ως αριστερό κόμμα ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. μπορούσε επίσης να "διεθνοποιήσει" το ζήτημα (ο κακός γερμανικός καπιταλισμός και οι "μερκελιστές", που θέλουν να αποικιοποιήσουν τον καλό καπιταλισμό του ευρωπαϊκού νότου, ο οποίος πρέπει να "ενωθεί" και να "αντισταθεί" κλπ.). Αλλά το δίλημμα που δεν τολμούν να θέσουν οι αριστεροί πολιτικοί διαχειριστές των συμφερόντων τής ελίτ με το καταγέλαστο ρωμηο-δημοψήφισμά τους, το έχουν φυσικά καταλάβει οι δανειστές και γι΄αυτό θέτουν το ζήτημα στις πραγματικές του διαστάσεις: παραμονή ή έξοδος από την ευρωζώνη. Έτσι το "δημοψήφισμα" αποκτά κάποιο νόημα και η παρωδία στρέφεται εναντίον αυτών που την εμπνεύστηκαν.

     Μια έξοδος από την ευρωζώνη (πλήρης και όχι με "διπλό" νόμισμα και λοιπές εξυπνάδες) θα ήταν πιθανότατα το οικονομικό τέλος της εγχώριας ελίτ, αφού το ψευδοκράτος θα αναγκαζόταν να κηρύξει και επίσημα πλέον πτώχευση (καθότι δεν είναι δυνατόν να εξοφλεί με δραχμές το ιστορικά πρωτοφανές "φέσι" που έχει δημιουργήσει). Μια πτώχευση, που θα ήταν όμως πολύ διαφορετική από τις προηγούμενες: γιατί αν της κοπούν οι "επιδοτήσεις" σε φθηνό ισχυρό νόμισμα, η ελίτ δεν θα μπορεί πλέον να συντηρεί το πελατειακό ψευδοκράτος της, αλλά και τους κρατικοδίατους αεριτζήδες της. Οι επιδοτούμενοι αεριτζήδες θα σβήσουν, ενώ ο ανειδίκευτος δημοσιοϋπαλληλικός στρατός θα βρεθεί αντιμέτωπος με παρατεταμένη στάση μισθοδοσίας, εργασιακό καθεστώς "γαλέρας" και μαζικές πλέον απολύσεις (όπως δηλαδή συμβαίνει με εκατομμύρια σκλάβους του ιδιωτικού τομέα). Χώρια οι προνομιούχοι συνταξιούχοι του ψευδοκράτους, που θα μείνουν "μπουκάλα".
   Το ψευδοκράτος (που μέχρι σήμερα μετέφερε το κόστος τής ανομολόγητης χρεωκοπίας του στην πραγματική κοινωνία, για να σώσει τους εκλεκτούς του)  όχι μόνο δεν είναι ηθικά καλύτερο από τους καταγγελόμενους δανειστές του, αλλά έχει και τους δανειστές που του αξίζουν.


                               video


         Πώς η (β)ρωμηοσύνη έχει γράψει λαμπρές σελίδες Ιστορίας στο ευρωκοινοβούλιο δίνοντας... διαλέξεις ιχθυολογίας. Ας απολαύσουμε τον γραφικό σταλινικό σωβινιστή και ... εθνικό σημαιοφόρο Μανώλη Γλέζο, ο οποίος στη ναζιστική σημαία που -φέρεται ότι- έκλεψε από την Ακρόπολη, σκούπισε το αίμα  των μαζικά δολοφονημένων από το Κ.Κ.Ε. εργατών κατά τη διάρκεια της κατοχής και των δεκεμβριανών. Ανάλογες εμβριθείς αρλουμπολογίες θα τους τσαμπουνάνε και στα eurogroups και γι' αυτό οι ευρωπαίοι έχουν "κάψει ασφάλειες"...


   Ένας προσεκτικά καλλιεργούμενος μύθος, που τρομοκρατεί πολλούς ώστε να τάσσονται υπέρ της παραμονής στο ευρώ, είναι το ότι η έξοδος από αυτό συμφέρει δήθεν την εγχώρια ελίτ και τους πλούσιους. Σε μια τέτοια περίπτωση, ακόμα κι αν η ελίτ έβγαζε όλο το κομπόδεμά της στην Ελβετία ή σε φορολογικούς παραδείσους, πάλι θα ζημιωνόταν ανεπανόρθωτα, αφού για να ξαναφέρει τα χρήματά της στην Ελλάδα (π.χ. για να "αγοράσει για ένα κομμάτι ψωμί τα σπίτια μας", όπως έχουν εκφοβιστεί να πιστεύουν οι ρωμηοί νοικοκυραίοι) θα έπρεπε να τα υποβαθμίσει σε ξεφτιλισμένες δραχμές. Διότι  τα ευρώ που θα φέρνουν απ' έξω οι πλούσιοι νεοέλληνες, πώς θα τα έχουν κερδίσει; Από ... επιχειρηματικές δραστηριότητές τους στο εξωτερικό; Αυτό θα ήταν το αστείο του αιώνα αφού ως γνωστόν οι νεοέλληνες αεριτζήδες δεν έχουν καμμία τύχη στο εξωτερικό, όπου υπάρχουν κανόνες και όπου οι ελληνιές τους δεν πιάνουν (συν το ότι είναι παντελώς ανίκανοι να σκεφτούν γνησίως επιχειρηματικά, ακόμα και με την πιο καπιταλιστική έννοια). Ή μήπως θα κερδοσκοπούν εδώ και μετά θα βγάζουν τα λεφτά τους έξω μετατρέποντάς τα σε ευρώ; Αυτό, αν και (φαινομενικά) πιο ρεαλιστικό, ωστόσο θα τους κοστίσει πανάκριβα: αγορά ευρώ με ξεφτιλισμένες δραχμές και μετά επαναφορά των ευρώ στην Ελλάδα αφού τα ξανακάνουν δραχμές "για να μας πάρουν τα σπίτια" (σκέτος οικονομικός παραλογισμός). Εξάλλου ακόμα κι αν η ελίτ εισάγει σε δραχμές τα ευρώ της "για να αγοράσει για ένα κομμάτι ψωμί τα σπίτια μας", τί θα τα κάνει; Σε ποιόν θα τα μεταπωλήσει, ή νοικιάσει; Σε αυτούς οι οποίοι ήσαν τόσο απελπισμένοι ώστε αναγκάστηκαν να της τα πουλήσουν; Ή μήπως θα τα πουλήσει σε ξένους, οι οποίοι φυσικά θα τα αγοράσουν επίσης για ένα κομμάτι ψωμί (άρα: κανένα κέρδος); Ή μήπως θα τα πάρει για να τα κοιτάει;  Γι' αυτό καταρρίπτεται εύκολα ο μύθος ότι με την επιστροφή στη δραχμή θα επωφεληθούν δήθεν οι "πλούσιοι".
      
      Άλλωστε, αν την εγχώρια ελίτ τη συνέφερε η επιστροφή στη δραχμή, δεν θα είχε αγωνιστεί με νύχια και δόντια να "διαφυλάξει" την "ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας". Τέλος, αν την εγχώρια ελίτ τη συνέφερε η δραχμή, δεν θα είχε βάλει καν τη χώρα στο ευρώ.    
      Αυτά για όσους έχουν "μασήσει" από την προπαγάνδα (τής ελίτ), ότι δήθεν η ελίτ δεν θα έχει κάνενα πρόβλημα από ενδεχόμενη επιστροφή σε εθνικό νόμισμα κι ότι, αντίθετα, θα επωφεληθεί κιόλας.


      
     Ο "ΠΕΘΑΜΕΝΟΣ" ΤΟΝ "ΘΑΝΑΤΟ" ΔΕΝ ΤΟΝ ΦΟΒΑΤΑΙ
   
    Οι οργανισμοί των δανειστών (Ε.Κ.Τ., Δ.Ν.Τ. κλπ.) δεν αποτελούν ευαγή ιδρύματα. Επιπλέον οι δανειστές θέλουν, όχι μόνο όσο περισσότερα μπορούν να πάρουν απ' τα λεφτά τους, αλλά και να διαμορφώσουν τα δημοσιονομικά μεγέθη τού ψευδοκράτους με τρόπο στοιχειωδώς ορθολογικό από δημοσιονομικής πλευράς (φυσικά, κατά τη νεοφιλελεύθερη αντίληψή τους - αν και πολλά από αυτά που ζητούν είναι πιο αριστερά από την "κυβέρνηση της αριστεράς"). Αυτό το θέλουν, για να διασφαλίσουν ότι το ψευδοκράτος δεν θα ξαναδημιουργήσει οικονομικούς τριγμούς στην ευρωζώνη στο μέλλον (και όχι ... για να "ταπεινώσουν" τον ρωμηολαό, ή την αριστερή του κυβέρνηση και άλλα φαιδρά που λέγονται για εσωτερική εθνοαυτιστική κατανάλωση). 
     Υπ' αυτή την έννοια οι απαιτήσεις των δανειστών περιλαμβάνουν τη λήψη όχι μόνο, ούτε κυρίως, φορολογικών μέτρων αλλά και περιορισμού των δαπανών πολυτελείας του ψευδοκράτους (βλ. μεταρρυθμίσεις), που κατανέμουν πιο δίκαια κοινωνικώς τα δημοσιονομικά βάρη, επιφέροντας θανάσιμο χτύπημα στα προνόμια της πελατείας του. 
   Το μειονέκτημα όμως των μνημονίων (ακόμα κι αν δεν υπήρχε η κουτοπόνηρη μισο-εφαρμογή τους από την ελίτ) είναι ότι ομφαλοσκοπούν στα λογιστικού τύπου μεγέθη (φόροι-δαπάνες, έσοδα-έξοδα κλπ.)  και δεν προβλέπουν απολύτως τίποτα για την λεγόμενη ανάπτυξη (πάντως για να μην αδικούμε τους δανειστές, αυτό δεν είναι δική τους δουλειά, και εξάλλου έχουν και σημαντικότερα πράγματα να ασχοληθούν από το πώς θα πείσουν μια τριτοκοσμική ελίτ να ενθαρρύνει και να επιτρέψει π.χ. την επιστημονική έρευνα, την τεχνολογική καινοτομία και, τελικά, την εκβιομηχάνιση). Έτσι, όπως έχουν επισημάνει και όλοι οι οικονομολόγοι στον πλανήτη, το χρέος απλώς αναχρηματοδοτείται και διαιωνίζεται χωρίς ημερομηνία λήξης (βλ. "μή βιώσιμο"). Εκτός αν θεωρήσουμε ως αναπτυξιακά μέτρα την "απελευθέρωση" της "αγοράς" εργασίας, ή το "άνοιγμα" των λεγομένων "κλειστών" επαγγελμάτων (όπως π.χ. το να μπορούν οι χαρτορίχτρες να ανοίγουν φαρμακείο), ή το να ανοίγουν τα εμπορικά καταστήματα τις Κυριακές (είπαμε: νεοφιλελεύθεροι είναι οι άνθρωποι). Ωστόσο, ειδικά την κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και τη μείωση ενός ήδη χαμηλού εθνικού βασικού μισθού την είχαν πρώτοι εισηγηθεί  στους δανειστές οι "δικοί" μας (βλ. ΚΑΚΙΑ ΤΡΟΪΚΑ, ΚΑΚΙΑ ΜΕΡΚΕΛ -  Πώς η εγχώρια κυρίαρχη ελίτ παρουσιάζει ως "απαιτήσεις" της τρόικας τις δικές της επιθυμίες και μεθοδεύσεις). Και εξάλλου, αν οι πολιτικοί διαχειριστές του ψευδοκράτους είχαν δώσει πειστικά σημάδια ότι είναι διατεθειμένοι να εκδυτικίσουν κατά τα άλλα το ψευδοκράτος (κάτι που, φυσικά, λέγεται ρητορικά μια και θα προϋπέθετε την αυτοαναίρεσή τους), πιθανότατα δεν θα χρειαζόταν να καταργηθούν αυτά τα χτικιάρικα  εργασιακά "δικαιώματα", που υπήρχαν κάποτε (αν και συνήθως στα χαρτιά μόνο) στον ελληνικό ιδιωτικό τομέα. 
    Εξάλλου, όπως έχει εξόφθαλμα διαφανεί, ούτε η αριστερή κυβέρνηση σκοπεύει να επαναφέρει τις εργατοεργοδοτικές σχέσεις εκεί, έστω, όπου ήσαν πριν. Και, σε τελική ανάλυση, τα 2,5 εκατομμύρια των ανέργων ("εγγεγραμμένων" και μή) που (ας μην κοροϊδευόμαστε) δεν πρόκειται να ξαναδουλέψουν στη ζωή τους, γιατί θα έπρεπε να χολοσκάνε για το τί θα απογίνει με τα εργασιακά, αν τελικά το ψευδοκράτος παραμείνει στην ευρωζώνη;



      Και όμως, θα έπρεπε να σε νοιάζει. Η παραμονή του ψευδοκράτους στην ευρωζώνη θα έχει σαν συνέπεια να συνεχίζεται (έστω με παραλλαγές) το ίδιο θέατρο, όπου οι εγχώριες κυβερνήσεις θα "εφαρμόζουν" τις -όποιες- απαιτήσεις των δανειστών με τον ίδιο κουτοπόνηρο (και επωφελώς "προσαρμοστικό" για την εγχώρια ελίτ) τρόπο, που το έκαναν και πριν. Υπ' αυτές τις συνθήκες, με το ευρώ θα παραμείνεις ένας από τους προϋπολογισμένους θυσιασμένους της "κρίσης", για να σωθούν (έστω και με αμυχές) οι εκατομμύρια πρώην πελάτες των Πάγκαλων. Ενώ με τη δραχμή, οι εκατομμύρια πρώην πελάτες των Πάγκαλων και νυν του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. (οι οποίοι ευθύνονται για την κατάστασή σου) θα έρθουν τουλάχιστον στη θέση σου. Πρέπει να θέλεις την έξοδο από την ευρωζώνη, όχι γιατί θα κάνει τη γενική κατάσταση καλύτερη για σένα, αλλά ακριβώς επειδή θα την κάνει χειρότερη για όλους όσους δεν είναι ήδη τέτοια (δηλαδή για όσους θυσιάζεσαι χωρίς να ερωτηθείς, ώστε να συνεχίσουν κουτσά-στραβά το βόλεμά τους). 


       Από την άλλη η παραμονή του ψευδοκράτους στην ευρωζώνη θα έχει σαν συνέπεια να συνεχίζεται (έστω με παραλλαγές) το ίδιο θέατρο όπου οι εγχώριες κυβερνήσεις θα "εφαρμόζουν" τις απαιτήσεις των δανειστών με τον ίδιο κουτοπόνηρο (και επωφελώς "προσαρμοστικό" για την εγχώρια ελίτ) τρόπο, που το έκαναν και πριν. Άλλωστε, αν κρίνουμε από τη συμπεριφορά τους προς τις προηγούμενες κυβερνήσεις, και οι ίδιοι οι δανειστές δεν έχουν δείξει ότι ενδιαφέρονται για κάτι πιο ριζοσπαστικό απ' αυτό (οι άνθρωποι τα λεφτά τους θέλουν μόνο, κι εξάλλου δεν είναι δική τους δουλειά να προστατέψουν την πραγματική κοινωνία απ' τα εγχώρια μεγαλοπαράσιτα).
    Αντιθέτως η μόνη ελπίδα των ζωντανών νεκρών της χρεωκοπίας του ψευδοκράτους (δηλαδή όσων δεν συνέφαγαν  με τους Πάγκαλους και που, ούτως ή άλλως, περνούσαν δύσκολα και πριν την "κρίση") είναι να καταστραφεί ολοσχερώς το ψευδοκράτος (ελίτ και "πελατεία"), που μετέφερε την "κρίση" στις πλάτες τους. Η ανομολόγητη εδώ και έξι χρόνια χρεωκοπία του ψευδοκράτους δεν είναι ... φυσικό φαινόμενο, όπως το παρουσιάζουν: o θάνατος (επαγγελματικός, κοινωνικός, μέλλοντος, αξιοπρέπειας) τόσων ανθρώπων στη Νεοελλάδα (που μάλιστα ούτε πριν την "κρίση" περνούσαν ιδιαίτερα καλά) σχετίζεται αιτιακά με την επιβίωση των υπολοίπων (ελίτ και πελατειακού στρατού της). Αφού δεν μπορεί να υπάρξει εξίσωση προς τα πάνω, η κοινή περί δικαίου αντίληψη επιβάλλει να υπάρξει προς τα κάτω (π.χ. μισθοί και συντάξεις 300€-700€ στους πάντες, όπως ζητούν οι δανειστές). Η καταστροφή του ψευδοκράτους (τριτοκοσμικής παράγκας με δυτικοφανές ψευδεπίχρισμα), η "αποσταθεροποίηση" και η "ανωμαλία" (του μαζικού βολέματος κάποιων εις βάρος κάποιων άλλων), είναι αναγκαίες συνθήκες για να πεθάνουν οι διάφοροι κρατικοδίαιτοι άχρηστοι  και τα κάθε είδους πελατειακά τους παράσιτα. Και εν συνεχεία να μείνει χώρος για να αναδυθούν ως κοινωνική (και όχι ... κομματική) δύναμη οι ικανοί κάθε επιπέδου, οι αξιοπρεπείς, όλοι όσοι με τη στάση τους "χαλούσαν την πιάτσα", και των οποίων το στήθος πλακώνει  μέχρι σήμερα η μπότα του "εθνικού κορμού" των ψηφοπελατών του Πάγκαλου (νυν του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.).
     Τότε ίσως η Ελλάδα γίνει μια κανονική χώρα.


         
         Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΡΗΞΗ  ΕΙΝΑΙ ΜΕ ΤΟ ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΣ

        Για την ακρίβεια, το δίλημμα για τους ζωντανούς νεκρούς της "κρίσης" δεν είναι ούτε το αν θα γίνουν αποδεκτές οι απαιτήσεις των δανειστών, ούτε καν το "ευρώ ή δραχμή". Είναι το αν θα συνεχίσει να επιβιώνει εις βάρος τους το ψευδοκράτος, ή αν θα το εκδικηθούν για τη ζημιά που τους έχει προκαλέσει.
      Η αληθινή ρήξη, την οποία προσπαθεί να αποτρέψει το συριζέικο "δημοψήφισμα", είναι με το ελληνόφωνο ψευδοκράτος, την εγχώρια ελίτ και το πλειοψηφικό πληθυσμιακό κομμάτι που συνέφαγε με τους Πάγκαλους τις εποχές του μεγάλου φαγοποτιού. Η αληθινή ρήξη είναι με όλους αυτούς, που τώρα, μέσω του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., καταβάλλουν την ύστατή τους προσπάθεια να κρατήσουν το "αγγούρι" προς την κατεύθυνση των συνήθων κορόιδων (και μακριά από τον δικό τους κώλο).   
            

      "Μένουνε ευρώ". Και είναι πολλοί. Πάρα πολλοί. Είναι όλοι αυτοί που αποτέλεσαν τον εθνικό κορμό της "ισχυρής Ελλάδας" του Σημίτη. Είναι ο πελατολαός που το ψευδοκράτος προφύλαξε από την "κρίση" (η οποία καταρράκωσε εσένα), όλοι αυτοί που έχουν κάνει τη "μπάζα" τους τις εποχές του μεγάλου φαγοποτιού (1981-2009), όλοι αυτοί που έχουν ακόμα "λίπος" και που εξακολουθούν να κάνουν τη ζωάρα τους, ενώ η πραγματική κοινωνία ήταν και είναι στην "απ' έξω". Είναι όλοι αυτοί που έχουν ελπίδα και μέλλον, ακριβώς επειδή έκλεψαν το δικό σου. Είναι όλοι τους κρατικοδίαιτοι αεριτζήδες ψευτοεπιχειρηματίες, καναλάρχες, μεγαλοεργολάβοι, δημόσιοι "υπάλληλοι γραφείου", δημόσιοι πρόωροι υψηλοσυνταξιούχοι, "γενικώς επιδοτούμενοι" και κάθε είδους παράσιτα και φυράματα της κοινωνίας. Είναι βλαχονεόπλουτα τριτοκοσμικά βλαχαδερά με "ευρωπαϊκή" συνείδηση, αλλά και νεοελληνικότατο βόλεμα στις πλάτες των ευρωπαίων, και ομοεθνών τους σαν εσένα.  Είναι όλοι αυτοί για τους οποίους θυσιάστηκες εσύ και κάποια άλλα κορόιδα, που τα βγάζατε δύσκολα πέρα και πριν την "κρίση" (και που σήμερα πεθαίνετε κάθε μέρα ζωντανοί). Όλοι αυτοί που δεν διαδήλωσαν ποτέ όταν η δική σου ακατοχύρωτη ζωή (που δεν "επιδοτήθηκε" ποτέ) θυσιαζόταν.  Όλοι αυτοί που θεωρούν ότι το φαλημέντο του ψευδοκράτους είναι φυσικό φαινόμενο και εσύ απλά ένα "άτυχο" θύμα. Και είναι πολλοί. Πάρα πολλοί. Θα τους επιτρέψεις να συνεχίσουν να χορεύουν στην πλάτη σου, ή θα τους "βοηθήσεις" να μπουν στον αληθινό χορό, όπου είσαι εσύ τώρα;


      
      Αν κρίνεις ότι ψηφίζοντας "όχι" στις απαιτήσεις των δανειστών" φέρνεις το ψευδοκράτος πιο κοντά στην έξοδο από την ευρωζώνη (και άρα προς την καταστροφή του), κάνε το.  Και άσε τους συριζαίους να λένε ότι με ένα "βροντερό όχι" (όπως προτρέπουν) θα "διαπραγματευτούν" από καλύτερη θέση με τους δανειστές (δηλαδή για "καλύτερο" μνημόνιο που δεν θα βάζει σε κινδύνους την ελίτ και το ψευδοκράτος, αλλά θα θάψει και επίσημα τους ζωντανούς νεκρούς της "κρίσης" σαν εσένα). Ούτως ή άλλως οι δανειστές τούς έχουν προσπεράσει σαν σταματημένους, αποπαρωδώντας το δημοψήφισμα και θέτοντας το πραγματικό ζήτημα: "μέσα ή έξω απ΄το ευρώ". Άσε επίσης τους πατριώτες να νομίζουν ότι με την έξοδο απ΄το ευρώ θα τερματιστεί η λιτότητα και θα αναστενάξουν τα τσιφτετελάδικα, ότι η ανεργία και οι μισθοί θα επανέλθουν (τουλάχιστον) στα "προμνημονιακά" επίπεδα, ότι το ασφαλιστικό των συνταξιούχων πενηντάρηδων δεν θα καταρρεύσει κι ότι το "πάτριο" ψευδοκράτος θα τους αγκαλιάσει με ... τις προστατευτικές φτερούγες του ξαναπροσλαμβάνοντας κατά χιλιάδες τους διωγμένους "πελάτες". Όλοι αυτοί οι εθνικά υπερήφανοι κουραδόμαγκες με τα σημαιάκια, θα δοκιμάσουν μια πολύ δυσάρεστη έκπληξη διαπιστώνοντας σύντομα ότι θα έχουν βρεθεί στη θέση σου. Τότε ίσως αντιληφθούν ότι δεν τους έφταιγαν "οι κακοί ξένοι που θέλουν να ταπεινώσουν την Ελλάδα και την αριστερή κυβέρνηση", αλλά το κομπλεξικό βλαχονεόπλουτο τριτοκοσμικό τους κεφάλι.
      Αν κρίνεις ότι πρέπει να απέχεις, επειδή το οποιοδήποτε αποτέλεσμα τού "δημοψηφίσματος" ενδέχεται να χρησιμοποιηθεί από την κυβέρνηση -αυτή ή άλλην- εναντίον σου (βλ. "διπλό" νόμισμα), κάνε το. Έτσι κι αλλιώς οι ταγοί του ψευδοκράτους είναι αποδεδειγμένα τόσο μάστορες της διαστρέβλωσης, που την οποιαδήποτε ψήφο σου θα την ερμηνεύσουν όπως τους συμφέρει. Ένα "όχι" που θα οδηγήσει τη χώρα εκτός ευρωζώνης, θα τους καταστήσει μοναδικούς διαχειριστές της νέας κατάστασης (και αν κρίνουμε από τη στυγνότητα που σου έχουν δείξει ως τώρα, δεν έχεις να περιμένεις κάτι διαφορετικό). Ενώ ένα "ναι" θα τους έχει ξελασπώσει πολιτικά και θα τους επιτρέψει να τα "φορτώσουν" στο ψηφοφόρο ποίμνιο και να αποσυρθούν "ένδοξα" χωρίς να φαίνονται ηττημένοι και "κωλοτούμπες" ("εμείς παλέψαμε, αλλά ο λαός δεν ήθελε ρήξη").
    

     Σε κάθε περίπτωση, αν είσαι από τους ζωντανούς νεκρούς τού -ανομολόγητου μέχρι τώρα- φαλημέντου τού ψευδοκράτους, έχεις κάθε πολιτικό και ηθικό δικαίωμα να το σπρώξεις, όπως νομίζεις και όσο σου αναλογεί, προς την καταστροφή του. Πάρε "μαζί" σου όσο πιο πολλούς μπορείς από αυτούς, για χάρη των οποίων αποφασίστηκε ερήμην σου ότι θα θυσιαστείς. 
      Θα πρέπει να έχεις πλέον αντιληφθεί πώς ό,τι είναι "καλό για την πατρίδα" (διαιώνιση του μαζικού πελατειακού βολέματος, της κρατικοδίατης αεριτζίδικης "οικονομίας", των παρασιτικών νεοκοτσαμπασήδων, των εγχωρίων καρτέλ, της μόνιμης ασυλίας όσων μπορούν να φοροδιαφεύγουν, της μετακύλισης του "λογαριασμού" στην πραγματική κοινωνία κ.α.) είναι κακό για σένα. Κι ό,τι είναι καλό για σένα (αξιοκρατία, αξιοπρέπεια, χρηστή διοίκηση, στοιχειώδης κοινωνική δικαιοσύνη) είναι κακό για το ψευδοκράτος.
     Η τριτοκοσμική αυτή χώρα χρειάζεται έναν αληθινό "εθνικό" διχασμό και ένα δραστικό εσωτερικό ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Οι πατριωτισμοί και οι εθνικές ομοψυχίες προορίζονταν πάντα για τα κοπάδια με τα σημαιάκια: Graecia delenda est.



                             
Θ.Λ.

Διαβάστε επίσης:
-Αμεσοδημοκρατικά εργαλεία και κοινοβουλευτισμός (του Γιώργου Κουτσαντώνη)
-Εργαλεία άμεσης συμμετοχής και κοινοβουλευτισμός (του Γιώργου Κουτσαντώνη)
-Να τελειώνει το «παρατείνουμε και προσποιούμαστε» με την Ελλάδα (ψύχραιμο άρθρο τής ιταλίδας Lucrezia Reichlin, καθηγήτριας στο London School Of Economics, που τα "χώνει" τόσο στους εμμονικούς τεχνοκρατίσκους υπαλλήλους των δανειστών όσο και στους κουτοπόνηρους ταγούς τού ελληνόφωνου ψευδοκράτους)
- Η αλήθεια που τσούζει! Ως συνήθως..., του Κλείτορα 
-Γιατί ΟΧΙ, του Διογένη του Σκύλου
-Αυτή είναι όλη η πρόταση των δανειστών που θα μπει στο δημοψήφισμα.
-"Κόκκινες γραμμές" και άλλα κόκκινα φύλλα συκής της "κυβέρνησης της αριστεράς"
-Ναι ρε, μέχρι 700€ σε όλους! (τί δεν καταλαβαίνεις;)

21 σχόλια:

  1. Αν οι μισθοί του δημοσίου έχουν πλαφόν στα 700 ευρώ, πόσο πρέπει να είναι αντίστοιχα το πλαφόν στις συντάξεις; 600; 500; 400 ευρώ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 200.000 δραχμές (με αναλογία 1€ = 340,75 δρχ.)

      Διαγραφή
    2. 340.75; παλιάαα! η νέα αναλογία θα είναι 3000 δρχ = 1 ευρώ.

      Διαγραφή
  2. " Μια έξοδος από την ευρωζώνη (πλήρης και όχι με "διπλό" νόμισμα και λοιπές εξυπνάδες) θα ήταν πιθανότατα το οικονομικό τέλος της εγχώριας ελίτ"
    Λάθος! θα φέρνουν απ' έξω ευρώ (εκεί τα έχουν) και θα αγοράζουν τσάμπα. σε πέντε χρόναι θα υα έχουν αγοράσει όλα κι εμείς δουλοπάροικοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό μπορούσαν να το κάνουν και επί δραχμής με τα δολλάρια και τις λίρες που (επίσης) είχαν στο εξωτερικό. Αν δεν το έκαναν τότε γιατί δεν τους συνέφερε μία φορά, τώρα δεν θα τους συμφέρει δέκα φορές.

      Το "γιατί" είναι στο κείμενο:

      " Ένας προσεκτικά καλλιεργούμενος μύθος, που τρομοκρατεί πολλούς ώστε να τάσσονται υπέρ της παραμονής στο ευρώ, είναι το ότι η έξοδος από αυτό συμφέρει δήθεν την εγχώρια ελίτ και τους πλούσιους. Σε μια τέτοια περίπτωση, ακόμα κι αν η ελίτ έβγαζε όλο το κομπόδεμά της στην Ελβετία ή σε φορολογικούς παραδείσους, πάλι θα ζημιωνόταν ανεπανόρθωτα, αφού για να ξαναφέρει τα χρήματά της στην Ελλάδα (π.χ. για να "αγοράσει για ένα κομμάτι ψωμί τα σπίτια μας", όπως έχουν εκφοβιστεί να πιστεύουν οι ρωμηοί νοικοκυραίοι) θα έπρεπε να τα υποβαθμίσει σε ξεφτιλισμένες δραχμές. Διότι τα ευρώ που θα φέρνουν απ' έξω οι πλούσιοι νεοέλληνες, πώς θα τα έχουν κερδίσει; Από ... επιχειρηματικές δραστηριότητές τους στο εξωτερικό; Αυτό θα ήταν το αστείο του αιώνα αφού ως γνωστόν οι νεοέλληνες αεριτζήδες δεν έχουν καμμία τύχη στο εξωτερικό, όπου υπάρχουν κανόνες και όπου οι ελληνιές τους δεν πιάνουν (συν το ότι είναι παντελώς ανίκανοι να σκεφτούν γνησίως επιχειρηματικά, ακόμα και με την πιο καπιταλιστική έννοια). Ή μήπως θα κερδοσκοπούν εδώ και μετά θα βγάζουν τα λεφτά τους έξω μετατρέποντάς τα σε ευρώ; Αυτό, αν και (φαινομενικά) πιο ρεαλιστικό, ωστόσο θα τους κοστίσει πανάκριβα: αγορά ευρώ με ξεφτιλισμένες δραχμές και μετά επαναφορά των ευρώ στην Ελλάδα αφού τα ξανακάνουν δραχμές "για να μας πάρουν τα σπίτια" (σκέτος οικονομικός παραλογισμός). Εξάλλου ακόμα κι αν η ελίτ εισάγει σε δραχμές τα ευρώ της "για να αγοράσει για ένα κομμάτι ψωμί τα σπίτια μας", τί θα τα κάνει; Σε ποιόν θα τα μεταπωλήσει, ή νοικιάσει; Σε αυτούς οι οποίοι ήσαν τόσο απελπισμένοι ώστε αναγκάστηκαν να της τα πουλήσουν; Ή μήπως θα τα πουλήσει σε ξένους, οι οποίοι φυσικά θα τα αγοράσουν επίσης για ένα κομμάτι ψωμί (άρα: κανένα κέρδος); Ή μήπως θα τα πάρει για να τα κοιτάει; Γι' αυτό καταρρίπτεται εύκολα ο μύθος ότι με την επιστροφή στη δραχμή θα επωφεληθούν δήθεν οι "πλούσιοι".
      Άλλωστε, αν την εγχώρια ελίτ τη συνέφερε η επιστροφή στη δραχμή, δεν θα είχε αγωνιστεί με νύχια και δόντια να "διαφυλάξει" την "ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας". Τέλος, αν την εγχώρια ελίτ τη συνέφερε η δραχμή, δεν θα είχε βάλει καν τη χώρα στο ευρώ.
      Αυτά για όσους έχουν "μασήσει" από την προπαγάνδα (τής ελίτ), ότι δήθεν η ελίτ δεν θα έχει κάνενα πρόβλημα από ενδεχόμενη επιστροφή σε εθνικό νόμισμα κι ότι, αντίθετα, θα επωφεληθεί κιόλας. "

      Αυτό που λες θα συνέφερε μόνο κάποιον ξένο που δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στο εξωτερικό. Αυτός πράγματι δεν θα χρειαζόταν να σκοτώνει τα χρήματά του ανακυκλώνοντάς μεταξύ Ελλάδας-ξένων τραπεζών-Ελλάδας. Οπότε το πολύ να αγοράσουν κάποιοι ξένοι μερικά "φιλέτα" στην Ελλάδα (γιατί, φυσικά, δεν θα αγοράσουν διαμερίσματα στις πολυκατοικίες). Καλύτερα έτσι: θα προσέξουν και το περιβάλλον. Συν το ότι θα πάρουν υπηρέτες ντόπιους (μείωση ανεργίας).

      Θέλω να καταλήξω ότι: το ότι η επιστροφή στη δραχμή συμφέρει δήθεν την ελίτ, πρόκειται για ευτελή προπαγάνδα, που δεν στέκει ούτε σε ανάλυση επιχειρηματικής συμπεριφοράς, ούτε σε ιστορικά (ή και απλώς λογικά) επιχειρήματα. Mια πρόσθετη απόδειξη είναι ότι αυτοί που έχουν ήδη βγάλει τα λεφτά τους έξω (π.χ. καναλάρχες), τις τελευταίες μέρες είναι σαν κλαμένα μουνιά. Ρίξε και μια ματιά στα κανάλια τους.

      Διαγραφή
    2. Στο κόμμα του Μπόμπολα πάντως έχουν φρικάρει. Καλό σημάδι για να μην υπάρξουν αναποφάσιστοι.

      Διαγραφή
    3. Πράγματι, με κάτι τέτοια σου φεύγουν και οι τελευταίες αμφιβολίες.

      Διαγραφή
  3. Γιατί τέτοιο μίσος με τη ρωμιοσύνη?
    είσαι υπέρ μιας άλλης ιδέας της Ευρώπης?Ποιάς ευρώπης ρε φίλε?
    τα βάρβαρα στίφη των γερμανικών φύλων του 4ου αιώνα?
    των βρωμιάρηδων σταυροφόρων που κατέστρεψαν τον μεγαλειώδη πολιτισμό των Αράβων και διέπραξαν ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα,την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204?της ευρώπης των εθνών που σφάζονταν ανηλεώς μεταξύ τους από το 1000 μέχρι και τον β ππ?της αποικιοκρατίας,που ρήμαξε πανάρχαιους και σημαντικούς πολιτισμούς?
    Εσυ που βρίζεις τη ρωμιοσύνη,μάθε οτι η επανάσταση του 21,η οποία έγινε στο όνομα της Ρωμιοσύνης,απετέλεσε τεράστια ανάσα και στη ουσία την αρχή της κατάρρευσης της ιεράς συμμαχίας του 1815.
    γιατί καθυβρίζεις τον τρίτο κόσμο,που έχει υποφέρει τα πανδεινα από την δύση?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άλλος ένας κλασικός ρωμηός που όλη κι όλη του η "μόρφωση" προέρχεται από τα σχολεία της εθνικά αυτιστικής και πολιτισμικά "μονωμένης" συμπλεγματικής (β)ρωμηοσύνης...

      Η αληθινή Ευρώπη (όπως και η αληθινή Ελλάδα, αλλά και κάθε τί αληθινό) είναι αυτό που έχει "μείνει", γιατί μπορεί αποδεδειγμένα να κάνει τη ζωή ανθρωπινότερη.
      Ευρώπη και Δυτικός Πολιτισμός είναι αποκλειστικά και μόνον η αρχαία ελληνική αυτοθέσμιση (και ο επιστημονικός και πολιτικός προβληματισμός που παρήγαγε), το ξύπνημα των πόλεων στα τέλη του μεσαίωνα και στην Αναγέννηση (βλ. Φλωρεντία), η Γαλλική Επανάσταση, το εργατικό κίνημα του 19ου αιώνα, τα '60s, ο κοσμοπολιτισμός των πεπαιδευμένων (και όχι των νεόπλουτων) και ο διεθνισμός των εκμεταλλευομένων.

      Τα "βάρβαρα στίφη των γερμανικών φύλων του 4ου αιώνα", σήμερα έχουν γίνει αυτοί, που εσείς οι ρωμηοί κοιτάτε με τα κυάλια και τρώτε τη σκόνη τους (εκτός από το ότι χρησιμοποιείτε τα τεχνολογικά προϊόντα τους, τα οποία είστε παντελώς ανίκανοι να παράγετε και εκτός ότι τους έχετε φάει ένα σωρό λεφτά τα τελευταία 30 χρόνια, για να "επιδοτείτε" το βλαχονεόπλουτο επιδειξιστικό λάιφστάιλ σας).

      Ο "μεγαλειώδης πολιτισμός των Αράβων" είχε μεταμορφωθεί σε διεφθαρμένη φεουδαρχία (χαλιφάτα, από το 800) όταν τον "κατέστρεψαν" οι ευρωπαίοι, που μόλις είχαν αρχίσει να βγαίνουν από τον χριστιανικό μεσαίωνα. Χώρια που το καίριο χτύπημα του το έδωσαν οι σελτζούκοι τούρκοι και όχι οι σταυροφόροι...

      Της μεσαιωνικής Κωνσταντινούπολης, πολύ καλά της έκαναν οι σταυροφόροι. Αν μάλιστα είχαν μείνει εκεί (ή αν οι καθυστερημένοι βυζαντινοί φεουδάρχες δεν την είχαν παραδώσει αργότερα στους οθωμανούς), σήμερα θα ήσουν κι εσύ δυτικός, αντί ρωμηός που έχει ανάγει σε αξία ζωής τη μιζέρια και την κλαψομουνίαση.
      (http://hypnovatis.blogspot.gr/2012/09/blog-post_23.html)

      Η επανάσταση της 21ης (και όχι ... 25ης) Μαρτίου 1821, μαθητή του ρωμηοσχολείου, δεν έγινε "στο όνομα της Ρωμιοσύνης" αλλά στο όνομα του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. "Στο όνομα της Ρωμιοσύνης" την παρεξέτρεψαν αργότερα, ακριβώς για να μην γίνει η Ελλάδα δυτική χώρα - και για να συνεχίσεις εσύ να κοιμάσαι με τα τσαρούχια σου.
      (http://hypnovatis.blogspot.gr/2012/11/blog-post_9.html)

      Όσο για την "αρχή της κατάρρευσης της ιεράς συμμαχίας του 1815", έγινε από τους άγγλους και τη μεταστροφή της εξωτερικής πολιτικής τους. Η ελληνική επανάσταση είχε ήδη ηττηθεί στρατιωτικά το 1824 όταν ανακατέλαβε την Πελοπόννησο ο Ιμπραήμ (επειδή οι βυζαντινορωμηοί φαναριώτες πρόγονοί σου "έφαγαν" τα ξένα δάνεια που προορίζονταν για αγορά όπλων και ναυπήγηση πολεμικών πλοίων).

      Η αποικιοκρατία (παρά τα άλλα αρνητικά της) όχι μόνο δεν "ρήμαξε πανάρχαιους και σημαντικούς πολιτισμούς", αλλά αντιθέτως, απ' όπου πέρασαν οι αποικιοκράτες, άφησαν πίσω τους υποδομές σύγχρονης χώρας. Ρώτα π.χ. τους ινδούς να σου πουν τη γνώμη τους για την αγγλική αποικιοκρατία.

      Παρεμπιπτόντως, τα μάρμαρα του Παρθενώνα ο Έλγιν τα άρπαξε με την άδεια της επισκοπής της Αθήνας και όχι των οθωμανών. Αν λοιπόν τα διεκδικείς αληθινά (και όχι υποκριτικά σαν βρωμηός), θα απαιτήσεις πρώτα να αρχίσουν να επιστρέφονται στα μουσεία τα αρχαία μάρμαρα που έχουν χρησιμοποιηθεί στις εκκλησίες γύρω απ΄την Ακρόπολη (αλλά και σε όλη την Ελλάδα).
      (http://hypnovatis.blogspot.gr/2014/01/blog-post_19.html)

      Πανάρχαιους πολιτισμούς ρήμαξε πρώτος και καλύτερος ο χριστιανισμός: τον ελληνικό αρχικά και εν συνεχεία ό,τι έβρισκε μπροστά του (π.χ. Νότιος Αμερική).

      Και δεν βρίζω τον τρίτο κόσμο γενικώς (που ίσως να μην ευθύνεται εντελώς για αυτά που υποφέρει από τη σημερινή δυτική αποικιοκρατία) αλλά την τριτοκοσμική (β)ρωμηοσύνη. Και ξέρεις γιατί; Γιατί είναι εκουσίως τριτοκοσμική, ενώ της δόθηκε πολλές φορές η επιλογή να γίνει μια κανονική χώρα. Και γιατί, γι΄αυτόν ακριβώς τον λόγο, με έχει βλάψει.

      Αλλά πού θα πάει; Τέτοιοι που είστε, σύντομα θα γίνετε "βάρβαρα φύλα του 4ου αιώνα" (αυτό δηλ. που πραγματικά είστε πίσω από την δυτικοφανή μόστρα). Και θα γίνετε, είτε με ευρώ είτε με δραχμή.

      Διαγραφή
  4. "Η αληθινή Ευρώπη (όπως και η αληθινή Ελλάδα, αλλά και κάθε τί αληθινό) είναι αυτό που έχει "μείνει", γιατί μπορεί αποδεδειγμένα να κάνει τη ζωή ανθρωπινότερη. Ευρώπη και Δυτικός Πολιτισμός είναι αποκλειστικά και μόνον η αρχαία ελληνική αυτοθέσμιση (και ο επιστημονικός και πολιτικός προβληματισμός που παρήγαγε), το ξύπνημα των πόλεων στα τέλη του μεσαίωνα και στην Αναγέννηση (βλ. Φλωρεντία), η Γαλλική Επανάσταση, το εργατικό κίνημα του 19ου αιώνα, τα '60s, ο κοσμοπολιτισμός των πεπαιδευμένων (και όχι των νεόπλουτων) και ο διεθνισμός των εκμεταλλευομένων."

    Δεν νομίζω πως μπορεί να περιγραφεί καλύτερα η ουσία της Ευρώπης μέσα σε μια μόνο πρόταση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δυστυχώς Γιώργο, η πλειοψηφία των συμπατριωτών μας νόμισαν ότι αρκεί να πιάσουν ευρώ στο χέρι για να γίνουν ευρωπαίοι. Βέβαια τελευταία αυτό έχει αρχίσει να αλλάζει. Αλλά και πάλι θεωρώ ότι βρίσκονται πολύ μακριά από το να κατανοήσουν τί σημαίνει Ευρώπη. Μια φράση μόνο ίσως αρκεί για να την κατανοήσουν οι αληθινοί ευρωπαίοι (γερμανοί, γάλλοι, άγγλοι, ολλανδοί κλπ), αλλά για τους νεοέλληνες χρειάζονται τόμοι ολόκληροι.
      Δες π.χ. και το σχόλιο του "Ανώνυμου 2 Ιουλίου 2015 - 2:12 π.μ."

      Διαγραφή
  5. Δεν σε έβρισα,ενώ εσύ χυδαία βρίζεις ευρωπαίε μου εσύ!Λες Η αποικιοκρατία (παρά τα άλλα αρνητικά της) όχι μόνο δεν "ρήμαξε πανάρχαιους και σημαντικούς πολιτισμούς", αλλά αντιθέτως, απ' όπου πέρασαν οι αποικιοκράτες, άφησαν πίσω τους υποδομές σύγχρονης χώρας. Ρώτα π.χ. τους ινδούς να σου πουν τη γνώμη τους για την αγγλική αποικιοκρατία.
    Eίσαι απλά άσχετος,μου το παίζεις και ευρωπαιστής αμόρφωτε!Διάβασε όμως γιατί αν τα πεις αυτά σε κάποιον σοβαρό θα πέσει φάπα,πρόσεξε!
    Ρε αμόρφωτε αν δεν είχαν ρημάξει την λατινική αμερική οι ευρωπαίοι και δεν εισέρεε πλούτος στην ευρώπη,καθώς και αν δεν πήγαιναν οι βυζαντινοί λόγιοι μετά την άλωση στη φλωρεντία κλπ. δεν θα είχαμε αναγέννηση.
    Προσωπικά οι αρχαίοι έλληνες ήταν φοβεροί αλλά νομίζω οτι εσύ έχεις σχηματίσει γνώμη γι'αυτούς από το τρίτομο του Καστοριάδη.Τον λαό αυτόν με τον οποίον τουρκόσπορέ μου δεν έχεις ούτε συ,ούτε κανείς σχέση,τον μαθαίνεις από την ιστορία και κυρίως από την αρχαία ελληνική γραμματεία και την γλώσσα τους.
    Πολύ γουστάρω τους ερασιτέχνες γενικώς που καταπιάνονται με ιστορία και φιλοσοφία,χωρίς να έχουν κάνει φυσικά σπουδές πάνω σε αυτά,απλά πιπιλάνε τσιτάτα από 10-15 βιβλία,που έχουν διαβάσει.
    Διάβασε πάνω απ'όλα,διάβασε του Φανόν το της γης οι κολασμένοι,διάβασε Χόμπσμπάουμ,διάβασε Σιμόπουλο,Μαρξ,Ραφαηλίδη,Ψυρούκη,προσωκρατικούς,Πλάτωνα και προ πάντων διάβασε Θουκυδίδη-ξέρεις όμως αρχαία?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δηλ. εσύ έχεις διαβάσει όλους αυτούς που επικαλείσαι και παρ΄ όλα αυτά τσαμπουνάς αρλούμπες, όπως ότι η επανάσταση του 1821 έγινε ... στο όνομα της ρωμηοσύνης;;;!!!

      Ή ότι η Αναγέννηση ξεκίνησε από ... τους βυζαντινούς; Η Αναγέννηση, άσχετε, είχε ξεκινήσει ήδη με την ανακάλυψη και διακίνηση ενός τεράστιου όγκου μεταφρασμένων στα αραβικά αρχαίων ελληνικών χειρογράφων, τα οποία το χριστιανομεσαιωνικό Βυζάντιο είχε ΚΑΨΕΙ και θεωρούντο εξαφανισμένα. Εν συνεχεία κάποιοι ΜΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΜΗ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ λόγιοι (που επίσης το σκοταδιστικό Βυζάντιο έκαψε τα έργα τους), όπως ο Πλήθων, βρήκαν ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ στην αναγεννώμενη Δύση και φυσικά συνέδραμαν σε αυτό που ήδη γινόταν εκεί.

      Για να καταλάβεις, άσχετε, η Αναγέννηση ξεκίνησε τον 13ο αιώνα, δηλ. πολύ πριν πατήσει εκεί ο Πλήθων και οι μαθητές του...
      (https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%AD%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B7)

      Το Βυζάντιο, άσχετε, παρέδωσε την Κων/πολη στους οθωμανούς ακριβώς για να ΜΗΝ επεκταθεί η Αναγέννηση στην Ανατολή.

      Το ότι οι αποικιοκράτες πλούτισαν υφαρπάζοντας τον πλούτο των υποτελών, γιατί δεν (σου) κολλάει με το ότι άφησαν πίσω τους υποδομές σύγχρονων χωρών; Σου φαίνεται αντιφατικό;(!)

      Αυτή είναι η ιστορία άσχετε τουρκοβυζαντινέ (β)ρωμηέ, που έχεις διαβάσει μόνο τα ονόματα κάποιων συγγραφέων, στα εξώφυλλα των βιβλίων τους.

      Καλύτερα να μην συνεχίσεις την "επίδειξη γνώσεων" γιατί θα συνεχίσεις να τρως φάπες.

      Διαγραφή
  6. όπουλε αρχαιοελληναρά μου δεν απάντησες σε τίποτα,αν γουστάρεις να παίξουμε βιβλιογραφικά,μέσα,μην μου τσαμπουνάς όμως wikipedia,συγγραφείς και χωρία θα μου λες
    προφανώς όμως δεν έχεις διαβάσει για να λες τέτοιες κοτσάνες,τις οποίες κανένα πανεπιστήμιο δεν τις δέχεται.
    λοιπόν μάθε τρόπους και αρχαία και ξεδιάλυνε την σύγχυση easy rider,γκαρωντύ,ευρώπη στο μυαλό σου.Αν μίλαγες στην αθηναική αγορά θα έτρωγες γιούχα.
    α και κάτι τελευταίο η ρωμιοσύνη νομίζω από τη Ρώμη δεν έχει βγει?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μήπως, ελληνοχριστιάναρέ μου, είσαι εσύ αυτός, που δεν απάντησε σε τίποτα;

      Μήπως είσαι εσύ αυτός που δεν έχει πάει σε πανεπιστήμιο και γι΄ αυτό μηρυκάζεις την επίσημη -σχολική- εκδοχή της "ιστορίας" (βλ. "η επανάσταση του 21, έγινε στο όνομα της Ρωμιοσύνης" ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑ!!!!!!!!!!);

      Μήπως την τρικυμία εν κρανίω την έχεις εσύ, που έχεις μπερδέψει την Αναγέννηση με το ... Βυζάντιο;

      Και ποιοί θα με γιούχαραν; οι άσχετοι σαν κι εσένα που μαθαίνουν την ιστορία από τα ελληνοχριστιανικά σχολικά βιβλία; Μα αυτό θα ήταν τιμή μου! Το αντίθετο θα με προβλημάτιζε.

      Στη Βικιπαίδεια σε παρέπεμψα εκ του προχείρου γιατί, απ΄ ό,τι κατάλαβα, αν σού 'βαζα κάτι πιο δύσκολο (π.χ. το "τρίτομο του Καστοριάδη") θα το "έκαιγες" το σχολικό μυαλουδάκι σου.

      ΥΓ. Η λέξη "ρωμηοσύνη" βγήκε από την αστεία ονομασία "ρωμηός" και όχι από τη Ρώμη...
      Δες κι εδώ συγκεντρωμένα τα χωρία που ζήτησες:
      http://hypnovatis.blogspot.gr/2014/08/blog-post.html
      (Τώρα είμαι σίγουρος ότι μέσα στην ασχετοσύνη σου θα ρωτήσεις: "και ποια ή διαφορά;")

      Διαγραφή
    2. Και, ναι ψοφάω να "παίξουμε βιβλιογραφικά". Είναι το αγαπημένο μου παιχνίδι με κάποιους σαν κι εσένα. Θα μπαίνεις όμως επώνυμα, για να έχεις και την ευθύνη των όσων λες (όπως την έχω εγώ). Αλλιώς τα σχόλιά σου τελειώνουν εδώ.

      Διαγραφή
  7. εδώ γελάνε και οι πέτρες..
    το ρωμιός βγήκε από την Ρώμη,και ένα παιδάκι το ξέρει αυτό
    ήξεραν οι χωρικοί και οι τσελιγκάδες το 21 για διαφωτισμό ε?
    όσον αφορά για τον χριστιανισμό,η προσφορά του στην σκέψη είναι τεράστια,επειδή δεν διαβάζεις φιλοσοφία μάθε οτι η σύλληψη της πορείας της ανθρώπινης ιστορίας με τον χριστιανισμό από κυκλική έγινε ευθύγραμμη,οτι όλα καταλήγουν κάπου,στην δευτέρα παρουσία.Οι διαφωτιστές πήραν αυτό το μοντέλο και αντικατέστησαν την δευτέρα παρουσία με τον εποχή του ορθού λόγου,οι κομμουνιστές με την αταξική κοινωνία και ούτω καθ'εξής.Αυτό το αναγνωρίζουν και ο Καστοριάδης και ο Αξελός και απο ευρωπαίους και ο Χέγκελ και ο Καντ και ο Χαίντεγκερ και ο Μαρξ,ακόμα και ο Νίτσε.Οι αρχαίοι έλληνες πίστευαν στην κυκλικότητα-γιαυτό σου είπα στούρνε να διαβάσεις προσωκρατικούς.Ο Νίτσε-μεγαλύτερο αρχαιοελληνιστή δεν θα βρεις,το επισημαίνει πολύ εύστοχα.Οι πρώτοι που έβαλαν την ευθύγραμμη πορεία και κυρίως την έννοια του προσώπου ως αυταξίας ικανής να ανατρέψει τα υπάρχοντα ήταν ο Σωκράτης-γι'αυτό και τον καταδίκασαν και ύστερα ο θείος Πλάτων που λέει και ο Καστοριάδης.Γι'αυτό και τους δεχονται και οι χριστιανοί,επειδή ανέτρεψαν το μέχρι τότε κοσμοείδωλο.Διάβασε την ανοιχτή κοινωνία του Πόπερ και θα δεις πως τα συνδέει όλα.
    Με το να μιλάς λοιπόν για διαφωτισμό,για αποστολή της ευρώπης-χαχαχα-υιοθετείς χριστιανικά μοντέλα ανάγνωσης της ιστορίας.
    Θα σου έδινα βιβλιογραφία να διαβάσεις αλλά νομίζω οτι άδικα τα λέω.
    Εκεί που είσαι στη Γερμανία τράβα ρώτα κανέναν πανεπιστημιακό,μπορεί οι Γερμανοί να έχουν χίλια δυο κακά αλλά εχουν βγάλει τους καλύτερους φιλολόγους και φιλοσόφους.
    Επιμένω διάβασε και μάθε οτι δεν είναι όλες οι κουβέντες καφενειακές
    Βρίζε όσο θες δεν θα επανέλθω,συμβουλεύσου αυτούς τους φιλοσόφους πρώτα και ασε τους αρχαίους έλληνες,αρκετά έχουν κακοπάθει από αρχαιοελληνιστές σαν και του λόγου σου.
    Α και μάθε αρχαία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @
      "όσον αφορά για τον χριστιανισμό,η προσφορά του στην σκέψη είναι τεράστια, επειδή δεν διαβάζεις φιλοσοφία μάθε οτι η σύλληψη της πορείας της ανθρώπινης ιστορίας με τον χριστιανισμό από κυκλική έγινε ευθύγραμμη,οτι όλα καταλήγουν κάπου,στην δευτέρα παρουσία."

      XAXAXAXAXAXAXAXAXAXAXAXAXAXAXAXA !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
      ΑΥΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΑ Ν' ΑΚΟΥΣΩ ΑΠ' ΤΗΝ ΑΡΧΗ!
      ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΛΕΝΕ "CHRISTIAN SCIENCE";
      ΑΡΓΗΣΕΣ, ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΚΔΗΛΩΘΗΚΕΣ ΕΔΕΙΞΕΣ ΠΟΣΟ ΦΟΒΕΡΑ ΑΞΙΟΠΙΣΤΟΣ ΕΙΣΑΙ (ακόμα και σε κάποια λίγα -όπως τα περί αταξικής κοινωνίας- που παραδέχομαι ότι τα μισοξέρεις)!


      (Τέλος για σήμερα και τέλος τα ανώνυμα σχόλια από σένα. Στο εξής μόνο επώνυμα).

      Διαγραφή
  8. Με το "ευρωμάχους" στον τίτλο, εννοείς αυτούς που μάχονται για το ευρώ, ή αυτούς που μάχονται το ευρώ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χε χε, το έπιασες το υπονοούμενο.
      Ό,τι βάλει ο νους σου, ας βάλει. Επίτηδες το άφησα έτσι αόριστο. Μπορεί να είναι υπέρ του ευρώ (όπως λέμε ... "μακεδονομάχοι") , μπορεί να είναι κατά του ευρώ (όπως λέμε "χριστομάχοι" ...), μπορεί να είναι και απλώς κάποιοι που πολέμησαν κάπου (όπως λέμε "μαραθωνομάχοι").
      Πάντοτε όμως με εθνική υπερηφάνεια (με ή χωρίς την προσθήκη "ευρωπαϊσμού"). Ο (Β)ρωμηός δεν πάει πουθενά χωρίς αυτήν...

      Διαγραφή